wizzewasjes

Ge zit zo op uw gemakske, tegen uw lief geleund, met spanning naar Salamander te kijken.

Ge probeert de spanning onder control te houden want ge weet dat ge een beetje van het verschietachtige type zijt en ge wilt niet tegen het plafond gaan plakken door onverwachte situaties zoals opduikende slechteriken en afgaande schietpistolen.

En dan plakt ge voor iets heel anders tegen ‘t plafond van ‘t verschieten. Dieje lorejas van een pater in zijn fiatteke komt hier toch achter den hoek bij de fruitboer zijn eieren halen zeker.
 

Ze hebben ons in hun greep. Niet meer, niet minder. Jaja, er wordt hier zeker rekening gehouden met Bron/Broen.

Ze hadden indertijd gewoon eens gekeken – ze zijn hier eigenlijk niet zo feuilletongezind – maar het heeft zich vastgebeten.

Nu kan mske normaal gezien niet tegen tegenstrijdigheden of slordigheden of toevalligheden die de geloofwaardigheid aantasten. Ergens na de vijfde – of was het nu de vierde – aflevering had ze zich afgevraagd hoe die moordenaar kon weten dat ze Anja zochten. Vorige zaterdag vroeg Saga zich dat ook af. mske was er niet boos om. Zoals gezegd, losse eindjes en toevalligheden …

Na de aflevering van vorige zaterdag stapte mske in bed en en dacht en overdacht. “Waar denk je aan?” vroeg Slow. “Hoe kon die moordenaar weten dat Saïf en zijn vader Henning gingen laten lopen?” zei mske. Want daar geeft Saga’s oplossing over Anja deze keer geen antwoord op.

Meer nog is het nogal eigenaardig dat die moordenaar, gekleed zoals hij was daar op zijn eentje op een vroege morgen kon staan te staan zonder dat één iemand hem een strobreed in de weg legde.

Slow, die door de jaren heen, mske’s opmerkingsvermogen voor zulke zaken al had opgemerkt, had eerst gevraagd wat ze bedoelde en toen ze het uit de doeken deed, beaamde hij: “je hebt gelijk”.

Dus nu hoopt mske maar dat ze daar vanavond een deugdelijk antwoord op geven. Niet dat ze niet meer zal kijken als dat niet gebeurt, dat niet, maar het zou toch wel een los eindje instoppen. Niet dat Slow en mske dat vanavond al zullen zien, want dat zullen ze niet. Het wordt hier opgenomen.

Zodoende heeft mske een van haar vroegere gewoontes terug opgenomen, want heel lang geleden, maar dan werkelijk lang geleden, kon ze na een film of een feuilleton nog lang nakaarten of speculeren met iemand die dat ook deed. Dat kon al die lange jaren niet meer, maar met Slow gaat het van beter naar nog beter.

Ze speculeren dus, schakelen verdachten uit, bekijken waarom deze of gene niet de dader kan zijn, waarom deze of gene wel in het vizier komt of waarom deze of gene wel altijd aanwezig is, al speelt hij geen belangrijke rol in het geheel.

Het feuilleton is tot nu toe een aanrader maar mske zou niet aanraden om nu pas bij de zevende episode te beginnen kijken, ge gaat toch niet meer kunnen volgen.

Toch raar hé, dat iedere keer als ze op de Amerikaanse televisie iets laten zien dat schokkend is, ze komen vertellen dat ze zulke rechtstreekse dingen normaal met 5 seconden vertraging uitzenden maar dat hunne 5-secondenvertrager nu juist kapot is.

Na blote geweetwelwattes, die ik niet noem omdat ik niet gevonden wil worden met zo een zoekfunctie, krijgen we nu ook al zelfmoorden te zien in het echt.

Enerzijds is dat goed voor hun kijkcijfers, anderzijds zet zoiets aan tot kopieergedrag. Het is te hopen dat hun kijkers niet massaal gaan kopiëren of ze kunnen heel veel uitzenden zonder kijkcijfers. Hun 5-secondenvertrager hebben ze dan ook niet meer nodig.

Volgens mske kan het niet dat je een held laat sterven. Jawel in een film of een eenmalig boek, maar niet als het een feuilleton of een weerkerend personage in een boek is. Ik denk nu aan Inspector Morse die toch maar stierf maar ook aan Agatha Christie die Hercules Poirot het tijdelijke met het eeuwige liet verwisselen.

mske zou dat niet doen en dat omwille van latere kijkers of latere lezers. Dat is mske haar visie.

Nu keek mske vroeger wel graag naar Morse, ze had de reeks eigenlijk zo goed als volledig gezien toen ze ze nog maar eens uitgaven toen we hier al woonden, maar Slow vond er niets aan.

Dus keek mske nogal op toen hij gisteravond ineens vroeg of ze zin had om naar Endeavour te kijken, dat gaat over Morse in zijn jonge jaren.

Wel ja, ze keken en ze hebben het goed bevonden. Ze mogen al met het feuilleton beginnen.

Daardoor hebben ze nu gisteren lang voor die TV gehangen ook, want na Endeavour begon het derde deel van Bron/Broen.

En nu weten we niet wie we hier op de foto gaan zetten. Ze verdienen het allemaal maar we gaan nu niet echt een fotogalerij gaan opendoen hé, het is hier een leesblog voor iet!

Slow zag dat de tweede reeks van Varg Veum er aan kwam.

Ze zetten zich genoeglijk voor de buis … en waren ontgoocheld. Neen, die aflevering vonden ze niet goed, maar dat wil niets zeggen, want bij de eerste reeks hadden ze de eerste aflevering ook niet zo denderend gevonden. Het was pas bij de volgende dat ze het goed gingen vinden. In die mate zelfs dat ze enkele maanden terug de eerste reeks aanschaften via de spaaractie in de gazet.

“Eerst nog maar eens verder kijken” besloten ze.

Gisteren was het dus zover. De achtste Varg Veum televisiefilm kwam op de buis. En jawel, Varg Veum was weer zijn eigenste zelf. Goed zo. Op naar volgende week …

Nu staan hier toch een paar postjes van vroeger te wachten op een vervolg zeker! Dat één begint enkele maanden terug, op 17 juli, toen mske las dat Johnny Kraaijkamp was overleden. Er was de popup in mske’s hoofd: “Johnny en Rijk”. mske kon zich niet herinneren hoe ze het duo kende. Ze vergat het.

Nu Rijk De Gooyer ook kwam te overlijden vroeg mske zich nog meer af van waar ze beide heren kan gekend hebben en ze ging op zoek op google en toen vond ze “Op de step” uit “Ja Zuster Nee Zuster” maar het was Wim Sonneveld die er met zijn step vandoor ging.

En toen ineens bedacht mske iets. Enkele jaren terug toen Slow een elektrische deken wou en mske er zich tegen verzette omdat ze niet wou geëlektrocuteerd worden onder zo een ding en Slow volhield dat ze er niet onder, maar bovenop moest slapen, had ze zich afgevraagd waarom ze in: “Ja Zuster Nee Zuster” dan toch gezongen hadden van: “samen onder één … elektrische deken”.

Ondertussen is die er natuurlijk toch gekomen, ach ja, ze kon Slow toch geen kou laten lijden.

Maar nu vroeg ze zich dus af of ze dat liedje óók op Youtube zou vinden. Natuurlijk wél. En ja hoor! Ze zingen wel degelijk, klaar en duidelijk: “onder“.

Zie je nu wel Slow!

Die avond heeft mske nog wat verder gegrasduind in het verleden maar Johnny Kraaijkamp en Rijk de Gooyer? Dat weet ze nog steeds niet van waar ze die kent.

Het wil weer lukken! Of beter, het wou weer lukken. Gisteravond gingen ze het op ROB TV een beetje over de Landense festiviteiten hebben. Slow ging dat opnemen. Na enkele minuutjes verstarde het beeld en nog iets later was het helemaal weg en hadden we nog enkel klank en beeld van een hoop steenkool in een pikdonkere nacht. De andere posten werkten normaal.

Slow belde naar ROB TV die zegden dat bij hen alles normaal was. mske belde naar Bollie die zei dat bij hen niet alles normaal was. En toen het te laat was kwam ROB TV er terug door. Die mogen nog een telefoontje verwachten om te weten hoe we aan dat filmke kunnen geraken, want hier willen ze absoluut dat interview zien.

Iets of wat positiever dan?

Is het waar of is het niet waar, we weten het niet. Maar blijkbaar was er maar één reus te kort om een record te hebben. Nu ja, ieder die ons kent weet dat we niet zo record- of prestatiegezind zijn, maar als je er dan zo kort bij bent …

En dan te weten dat het idee van die reuzen naar voor werd gebracht in de hoop aan een reus of vier te geraken.

Ook volgens horen zeggen zouden er plannen bestaan om de familie volledig te maken. Dan zouden er volgend jaar nog vier reuzen bij komen. Als ze vrijwilligers vragen vrees ik dat ik hier weer avonden alleen ga zitten.

Het was een ellendige dag geweest, de zaterdag van de vorige week en mske lag wat ellendig en lamlendig in de zetel tegen Slow aan naar een opgenomen film te kijken. Toen die film gedaan was stond er op TV een wat verfomfaaid ogend manspersoon een babbel af te steken tegen een talrijk publiek.

Eerst vroeg mske zich af of hij nu echt zijn vest niet deftig aankreeg, maar blijkbaar hoorde dat bij zijn voorstelling. Hij vertelde net over de kassa’s in de supermarkt en mske moest lachen. Hij was grappig, hij hupte en danste en hobbelde over het podium en al hadden sommige van zijn grapjes wel een beetje het piskakprotniveau, hij liet Slow en mske lachen.

Ze bleven kijken. De man zweette zich kapot. Zelfs na enkele minuten na de pauze lekte het zweet alweer door zijn verse pak dat ook niet ging zitten zoals een kostuum hoort te zitten.

Na de voorstelling zocht mske op wie ‘t was. Lee Evans. Dat wassem. En Youtube, heb het lef niet om het weg te halen. Er staan er nog genoeg op om een ander te pakken.

Goed, gisteren was er weer een stand-up comedian. De mode verandert zelfs de talen naargelang. Vroeger was dat een conférencier. Het gaat om hetzelfde hoor. Een vent staat van voor iets te vertellen en iedereen lacht of wordt verondersteld te lachen.

Gisteren was het ene Dara Ó Briain. Hij werd geïntroduceerd door ene BV van bij ons, natuurlijk BV’s zijn altijd van bij ons, ene pdw die liet uitschijnen dat hij het wist. Hij vertelde dat Dara Ó Briain niet alleen grappig was, de man had ook gestudeerd en zijn vrouw ook. mske’s appreciatiemeter ging al een paar tellen omlaag. Ja! Want die diploma’s die worden ook alleen maar gebruikt zoals het hen het beste uitkomt. Hebben ze een diploma, dan moet dat dik in de verf gezet worden, hebben ze er geen, dan zijn ze natuurtalent. En mske zei het al meer: het heeft geen belang wat je kan, het heeft belang wie je kent. Oh zo.

Dara Ó Briain! Daar waren we. Na een tiental minuten – je moet de man de kans lopen warm te lopen – zei mske: “wat denk je?” Slow zei: “hmmm” op een wat negatieve toon. Na een kwartier zei Slow: “ik weet niet wat jij gaat doen, maar ik ga binnen”. Niet dat ze buiten TV kijken, maar “binnen” is het buro. Als ze buiten zijn wil binnen natuurlijk gewoon binnen zeggen.

mske was het eerst de zetel uit en hier. Als je een komiek moet aanprijzen en als ze het doen, dan wil dat volgens mske al zeggen dat die de juiste gekend heeft. En Dara Ó Briain? Daar doen we zelfs de moeite niet voor om Youtube lastig te vallen.

De Ronde van Vlaanderen is een hoogdag in de Vlaamse wielrennerij. Zodoende ging Woestijnvis er een reeks over maken die nu door de VRT wordt uitgezonden.

Na twee afleveringen dacht mske dat ze misschien niet meer wou kijken. Slow vond het wel interessant om achter de schermen te kijken, dus deed mske er aflevering drie ook nog bij. Die was beter. Dus bekeek ze de volgende ook maar. Gisteren keek ze niet meer.

We zegden het al, de hoogdag van het Vlaamse wielrennen en wat maken ze er van? Ze geven een beeld van de Vlamingen, als waren het allemaal verknipte geesten. Die personages? Loopt daar nu écht een normaal mens tussen?

Je hebt zo:

• die drie die poepeloerezat een meisje omver rijden. Dat meisje – ocharme? – blijkt een drugsverslaafde. Haar vader – ocharme? – een alkolieker. Okee, dat meisje en haar vader zijn dan wel Duitsers, maar ze wonen toch hier.
• die vader die zijn zoontje gaat leren schieten, met een echte paffer. Een driftkikker eersteklas bovendien.
• dat gezin waar de vader naar de koers kijkt om te kunnen zeggen wat zijn dochter, regie-assistente, verkeerd doet. En die kleine die dat ook doet. De moeder wordt dement maar lijkt nog het normaalst.
• het gezin waar de vader grommelt omdat zijn dochter het alaam van de grootvader op de rommelmarkt heeft verkocht en de draad van de grasmachine gaat repareren. Dat het wc verstopt is, mag hij niet weten.
• de vent die op zo een drukke dag nog rap eens een kabardoesjke binnenspringt, waar hij bekakt buiten komt.
• de mensen van dat kabardoesjke dus.
• de leuter die met de VIP-wagen meemocht, maar uiteindelijk met de reclamestoet wordt meegestuurd omdat er een andere voor de VIP-wagen zijn vrouw heeft meegebracht. Die wagen wordt uit de reclamestoet geweerd omdat die leuter ineens pressé moest …
• de mensen die wel met de VIP-wagen meemochten maar die verdorie een stukske kunnen zagen, maar zagen dat die doen.
• het koppel dat besluit samen zelfmoord te plegen, maar waarbij de vent uiteindelijk besluit dat pillekes pakken te gemakkelijk gaat, zijn vrouw verstikt en dan maar probeert zichzelf op te hangen, wat grandioos mislukt.
• De pastoor die de misdienaar de hemel inprijst, wat op zich niet bepaald van een zieke geest getuigt, maar dat gezien de laatste verwikkelingen toch wel wat ongemakkelijk overkomt. En bovendien … zat die pastoor nu eigenlijk vorige week het middageten van zijn moeder niet op te eten? Of had mske dat verkeerd voor?

Wat we ook niet snappen is dat de VRT een reeks gaat uitzenden waaruit blijkt dat haat en nijd en jaloezie bij hen hoogtij vieren. Het zou ongeloofwaardig zijn het tegendeel te beweren, maar moet dat nu echt zo expliciet in beeld gebracht worden?

Zit er nu ene normale in die serie? Jawel, Ludo Dierckxsens, maar die speelt zijn eigen.

Eigenlijk is mske ook wat ontgoocheld in enkele van de acteurs die ze wel graag ziet spelen. De ene zie je niet dikwijls in series, de andere kan er niet uit wegblijven, maar toch … Ze vond hen beiden goed, toen die eerste keer dat ze hen bezig zag. We hebben het over Dirk Roofthooft en Koen De Graeve.

Blije mensen? Ah ja, die twee vrouwen die naar de Koppenberg gaan om naar de koers te kijken. Of die blij gaan blijven, dat is een ander paar mouwen, want die rechercheur van die de zaak van dat vluchtmisdrijf? Die blijkt met één van beiden getrouwd geweest en die was snellende richting Koppenberg. Volgens mededeling van Slow heeft hij ondertussen die vrouw al gevraagd om terug te komen.

De optimisten zeggen dat de serie naar een een ontknoping gaat, waar we allemaal versteld zullen van staan. Wel, dat is best mogelijk, maar mske vreest dat tegen dan de meeste kijkers zullen afhaken of in het beste geval in slaap gevallen zijn.
 
 
pske van mske: dat die van Woestijnvis mijn riendjes niet meer zijn heeft niks met mijn opinie te maken. Het is pas deze morgen dat ik heb op gezocht wie het gedrocht gewrocht heeft.

Hebben we het eigenlijk al over Amika gehad? Behalve dan dat Amke en Ella dat wel zien zitten maar mske niet omdat het op zulk vervelend tijdstip werd uitgegeven zo ergens tussen snel eten en  bed/bad in.

Wel Amika is een feuilleton dat handelt over een wit paard, maar dat paard krijg je in dat feuilleton niet veel te zien.  Het gaat meer over intriges en achterbaks gesmoes dat bepaalde mensen eigen is maar waar anderen de kouw keutsen van krijgen. Vooral dan de listigheid en slinkse streken van dochtertrut waar moedertrut dan mee meedoet om Merel op een sluwe manier een hak te zetten, want moedertrut en dochtertrut kunnen Merel niet uitstaan. Merel, dat is het meisje dat niet kon paardrijden maar dan ineens uitgroeit tot een prima amazone en die enorm verknocht is aan Amika dat haar paard niet is.

Zeg als het te moeilijk wordt hé!

De meeste personages in dat feuilleton zijn zo een jaar of 16 maar toch richt het zich niet op zestienjaren maar op het kleinere soort à la Amke en Ella.

Nu is het dit jaar wel al het derde seizoen dat het feuilleton loopt en mske ergert er zich aan. mske ergerde er zich al van in het begin aan maar toen wist ze nog niet dat chronisch zou worden. Alle dagen van dat, het was dan wel maar tien minuutjes, maar àlle dagen van dat. mske meed Amika, ze bleef uit het vaarwater van dat paard. Ze weet zowat wat er gebeurd is omdat Amke en Ella haar dat vertelden.

Maar nu, nu geven ze al niet alle dagen gewoon het vervolg. Neen, nu geven ze eerst de aflevering van de dag ervoor nog een keer, waar Amke en Ella meestal niet naar kijken als mske er is. Ah neen, ze moeten tijd nemen om te eten. Dan komt de aflevering van de dag zelf en één keer per week wordt er nog een samenvatting van uitgezonden.

Nu weet mske wel wat er de laatste tijd zo ongeveer gaande is. Dat kind van een Merel mocht naar Engeland alwaar ze een prijzenpot van 25.000€ in de wacht kon slepen. Moedertrut en dochtertrut gingen efkes van de okkazie profiteren en bonden Amika in ‘t bos vast zodat hij zou sterven, maar Ollie – dat is de zoon van moedertrut en de broer van dochtertrut en hij heeft volgens mske denkt een serieuze boon voor Merel – heeft dat gezien en hij heeft dat nog snel aan Merel kunnen vertellen, net toen ze de bus naar Engeland opgestapt was. En wat doet dat wicht? Ze gaat in ‘t bos zitten! Bij dat paard!

Bij haar thuis zijn ze doodongerust. Ondertussen duikt er een snoodaard op. Vanwaar die ineens komt weet mske niet, er zijn altijd de episodes die ze niet ziet natuurlijk. Amika staat trouwens ook al terug in zijn stal. Die snoodaard wil Amika kopen en Merel moet hem eerst 5.000€ betalen die ze, wie weet waar, vandaan haalde en daarna nog eens 15.000€ wat Ollie ook nog presteert. Joeps! Zomaar allemaal in een handomdraai? Snotters van zestien?

Je zou zeggen dat het dan gedaan is. Maar neen, wat doet die domme stomme trien? Ze legt dat eigendomsbewijs op een baal hooi of zoiets en die snoodaard pikt dat terug en het paard ook. Dat laatste heeft mske niet gezien, dat is haar verteld door Slow die er efkes naar gekeken had om straks met de kindjes te kunnen meeklappen.

mske zou haar haar uittrekken van errezze, ware het niet dat dat geen zicht zou zijn. “Hoe is dat nu mogelijk!” roept ze uit. Maar toch wil mske er niks van zeggen tegen de kindjes. Amika is toch bijna gedaan. En ze zullen er toch wel geen vierde seizoen …

Wat leest mske nu deze week in de internetgazet? “Ketnet krijgt eigen telenovelle. Liefst 156 afleveringen van een minuut of tien. Ohoh! Daar zaten we écht wel op te wachten. En wie speelt er daarin mee? Niels Destadsbader! Jawel, den Ollie, zoon van moedertrut en broer van dochtertrut.

Hebben wij wat tégen Niels Destadsbader. Nog van geen kanten, het joch heeft een lief smoeleke – dat heeft Kalfke Willy ook – en hij kan evengoed acteren. Misschien klinkt dat wat onvriendelijker dan bedoeld is, maar wij hebben een hekel aan mensen die teveel met hun toot op de TV komen, dat riekt wat naar bevoorrechtigheid, ziede. Zo precies of er niemand anders is die ‘t kan of dat er zo precies ene is die er voor zorgt dat een bepaald iemand een vaste pree vastkrijgt.

“Zoon” zei mske gisteren aan de telefoon “dat is zeker om de kinderen naar soaps te leren kijken” en ze vervolgde dat zij niet meer mee deed. Ze ging verder met te zeggen dat elke generatie zijn helden heeft. In haar jonge jaren was dat Kapitein Zeppos. Zorro is ook nog gepasseerd. Indertijd van Zoneke en Zus waren dat Merlina en Co.  Maar die generatie van nu … wie hebben die nu als held? Een domme trien van het zuiverste water!

En ze zei wat ze dacht over die domme trien van het zuiverste water en dat het toch beter ware geweest dat ze op die bus was gestapt, haar vader had gebeld en gevraagd om voor dat paard te zorgen. Die moet dat gekund hebben, want haar moeder was een bekende amazone geweest. Ondertussen kon zij in Engeland die 25.000€ gaan binnenrijven, het paard kopen en klaar was kees. 

Waarop Zoneke nog met een betere oplossing op de proppen kwam. Ah ja, ze kon Jan opbellen, dat was haar vriendje van vorig seizoen en bovendien stalknecht op de manège. Ze kon hem vragen om samen met Ollie voor dat paard te zorgen.

Zoneke had het er wel al over gehad met zijn dochters, dat die Merel toch een domme was, want die loog tegen haar papa terwijl haar papa toch wel in staat was de zaken deftig te regelen, al is hij dan maar een wietewuiten. Dat laatste had Zoneke er natuurlijk niet bijgezegd.

En dan heeft mske het nog niet over die 15.000€ van Ollie gehad. Want hoe heeft Ollie die 15.000€ bijeengekregen? Door zichzelf te verkopen aan een kind dat hij niet eens mag. En hoe noemen ze zoiets? Juist.

Een hele boterham newaar! En dan hadden we ‘t nog niet over de stiekeme en sluwe manier waarop die manège verkocht werd. Want de eigenaar? Die weet dat precies zélf nog niet.