wizzewasjes

Toen mske en Broer kleine kindjes waren, woonden ze in een dorpje in Oost-Vlaanderen. Aangezien mske’s ouders beiden Pajottenlanders waren, werd er thuis ABN gesproken, behalve enkele woordjes die aan de aandacht ontsnapt waren zoals “bassen”. Een hond blafte niet, néén, een hond baste! Hoesten bestond niet, wél bassen …
 
Toen het jonge paard in de wei achter hen, van blijdschap en levensvreugde door het gras dolde en rolde en zich daarbij luidruchtig ontluchtte, kwam Broer binnengelopen en riep uit: “Moeke, Vake, dat paard bast met zijn poep!

Gesprek tussen de huisarts en Mei:
 
Mei, je moet écht minder boterhammen eten.
 
Dat is goed, meneer doktoor, ik zal ze wat dikker snijden.
Iedereen vond dat grappig, behalve haar dochter die vond dat Mei haar belachelijk maakte.

Wat blijkt nu? Je brood dikker snijden is goed voor de lijn. Je komt toe met twee sneetjes in plaats van drie en neemt maar twee maal beleg.

Nooit de moed verliezen
 
Kun je niet vliegen, loop.
Kun je niet lopen, ga.
Kun je niet gaan, kruip.
maar blijf nooit stille staan,
nooit dalen, immer opgaan.
 
Kun je niet lachen, glimlach.
Kun je niet glimlachen, wees toch blij.
Kun je niet blij zijn, wees tevreden.
maar nooit de moed opgeven,
en immer voorwaarts streven.

[Eugène Mattelaer]

Toen mske klein meisje was hoorde ze de klaagzangen van moe over de bemoeizucht” van zowel haar moeder als haar schoonmoeder, bij het opvoeden van haar kinderen.
 
Toen Zoneke geboren werd, was mske dus hoogst verbaasd dat ze moe zag opdraven met gebreide pullekes en gebreide broekjes voor Zoneke. En de gebreide sokjes niet te vergeten aangezien de miniatuur kousjes die mske had gekocht geen gratie konden vinden in de ogen van moe. Was moe dan haar vroegere tirades vergeten?
 
Bovendien waren er nog haar vader en de ouders van Ex die allemaal de wijsheid in pacht hadden.
 
En moe’s lijden werd nog groter toen die stomme, idiote, achterlijke ms weigerde Zoneke bottinnen aan te trekken toen hij begon te lopen.
 
Toen Zus werd geboren, was dat al veel minder, aangezien die Hoge Raad van Vier op dat ogenblik het nutteloze van zijn pogingen had moeten inzien.
 
Dit alles indachtig, vroeg mske zich af wanneer de klik ging komen die haar zou transformeren van normaal denkend mske in het betuttelende, ergerlijke wezen dat grootmoeders lijken te zijn.
 
Ze is al de ganse week voorzichtig in haar uitlatingen en kijkt achter elk hoekje en donker kantje of de bobonitis niet op de loer ligt. En mske vindt dat Bollie en Zoneke dat tot nu toe wel best zelf aankunnen.
 
En wat vertelt Zoneke haar vanmorgen? De zaak “fopspeen”! Amke’s andere oma wil dat het kind een tut heeft! Zoneke is contra zolang Amke daar niet om vraagt en haar duimpje niet neemt!
 
De enige verklaring die mske vindt voor dit fenomeen is het feit dat mensen hun kinderen als kinderen blijven zien. En dan denkt ze: “moeten ze daarom zo oud geworden zijn?”

Toke wroette zich in het mandje.
Het mandje ging tegen de vensterbank aanleunen.
Toke sliep in het mandje.
Het mandje rolde als een wiel van de kast.
Het mandje lag op de grond.
Toke ook!

De aap kwam uit de mouw! Boeke mag mske niet kennen. Het is haar ten strengste verboden. Ze mag wél een broodje gaan eten met haar pa, maar ze mag niet mee gaan op een uitstap. En omwille van de lieve vrede thuis doet ze dat dan ook niet.
 
Blijkbaar zat Boeke vroeger minder in met de lieve vrede thuis toen Slow de kop van Jut was en iedere bokkige bui van een dwarsliggende puber op zijn hoofd terecht kwam, terwijl die eer nu haar te beurt valt.
 
Wat gaat Boeke zeggen als mske, de ganse clowneske situatie beu, zal zeggen dat ze dan maar niet meer moet komen? De meeste andere mensen zouden deze situatie al lang aangegrepen hebben om het dwarsliggende kind niet te moeten zien.
 
Dus vertelde Slow haar gewoon, zonder vragen dat Kerstmis dit jaar op de 24ste ‘s avonds wordt gevierd en dat hij niet zinnens is om als een snul met haar door Antwerpen te gaan dwalen zoals hij vorig jaar deed, omdat zij niet naar hier wil komen.

Then Almitra spoke again and said, “And what of Marriage, master?”
 
And he answered saying:
You were born together, and together you shall be forevermore.
You shall be together when white wings of death scatter your days.
Aye, you shall be together even in the silent memory of God.
 
But let there be spaces in your togetherness,
And let the winds of the heavens dance between you.
 
Love one another but make not a bond of love:
Let it rather be a moving sea between the shores of your souls.
Fill each other’s cup but drink not from one cup.
Give one another of your bread but eat not from the same loaf.
Sing and dance together and be joyous, but let each one of you be alone,
 
Even as the strings of a lute are alone
though they quiver with the same music.
 
Give your hearts, but not into each other’s keeping.
For only the hand of Life can contain your hearts.
 
And stand together, yet not too near together:
For the pillars of the temple stand apart,
And the oak tree and the cypress grow not in each other’s shadow.

[Kahlil Gibran - The Prophet]

SS wil dat Slow zijn rommel gaat halen. Die boodschap geeft ze door via Boeke. Slow die over zijn rommel al een kruis had gemaakt, krijgt nu weer een flardje hoop dat hij zijn oude LP’s, CD’s, zelfgemaakte video’s, video’s van zijn ouders toch nog kan bekomen.
 
Hij zegt dus aan Boeke dat SS alles maar moet klaar zetten, aangezien ze zelf bedongen heeft dat hij daar niet meer binnen mag en dat hij dat dan wel zal gaan halen deze week, vermits Boeke in verlof is.
 
Krijgt hij gisteren telefoon van de dochter van SS die hem weet te zeggen dat dat zaterdag moet, omdat haar moeder in de week zo moe is.
 
Natúúrlijk wil zij dat op een zaterdag, natuurlijk want anders kan ze hem niet uitkafferen voor het hele dorp of wie weet welke andere snode plannetjes ze gesmeed heeft.
 
Boeke vraagt of hij vanmiddag langskomt, ze zal dan wel eens kijken voor die video’s, ze zal die dan wel eens uitzoeken. Dat vertelde ze hem vannacht rond 11.30u en ze slaapt tot de middag. Slow vermoedt dat ze zal zeggen dat ze die niet gevonden heeft. Maar ter compensatie wil Boeke wél die foto’s hebben, die uiteindelijk letterlijk gesproken van mske zijn.
 
Het andere meisje noemde Slow wel “pa” aangezien ze nooit een andere vader heeft gekend. Rare manier om je “pa” te behandelen …

Toen mske gisteren namiddag op bezoek was bij Amke, Bollie en Zoneke, kwamen daar nog bezoekers aan. Familie van Bollie’s schoonzusje. De dame die eerst binnenstevende bleef, met een uitgesproken onthutste blik op mske, midden in de kamer, stokstijf staan, waardoor respectievelijk haar twee kleinzoontjes en hun moeder knal tegen haar dikke achterste botsten! Ze riep uit: “We zijn verkeerd! ” Maar Bollie zei toen van niet en legde uit dat mske de oma was, waarop de dochter verrast zei: “Aha, de oma van Zoneke”.

En mske’s pinnekeshaar ging al rechtop staan! Het is niet omdat de papa van Zoneke en de mama van Bollie nu samen een koppel vormen dat Zoneke geen moeder meer heeft hé!

Bollie stelde dus mske, Zus en Slow deftig voor!

Later verklaarde de matrone ineens heel hardop dat die twee toch niet op mekaar lijken. Natúúrlijk lijken die niet op elkaar! Zoneke lijkt soms op Ex, soms op mske en Zus lijkt op Mei. Bollie haastte zich om te zeggen dat Zus van de melkboer en Zoneke van de facteur was. Afgezaagde mop maar toch beter dan het antwoord dat op mske’s tong lag!
 

Everyone has a right to be stupid.
Some just abuse the privilege!