wizzewasjes

Het leven is te kort om naar de televisie te kijken.

Het was koud, maar de stoet was niet slecht. En toen de zon erdoor kwam werd het zelfs aangenaam.

Sedert ze als kind eens de carnavalstoet in Aalst had gezien was ze nooit nog naar zulke optochten gegaan.

Maar bij deze stoet viel het mee met het publiek.

Wat haar echter opviel waren de vele plastic zakken die de mensen meehadden om alles wat gegooid werd in te stoppen. Maar mske bukt zich daar niet voor. Ze heeft alles wat ze kreeg aan de kindjes naast haar gegeven.

De 4 zakken chips die ze haar zomaar gaven heeft ze gehouden want Slow eet graag chips en het glaasje jenever heeft ze ook niet afgeslagen.

En dan die auto’s! Het ganse centrum was afgezet en toch zijn er van die mensen die nét als die stoet doorkomt nog snel met de auto weg moeten i.p.v. hun auto dan al buiten de nadaromrastering te gaan zetten.

Binnen twee weken of zo gaat hier in het stadje ook een stoet uit.

Raar maar waar! Als je naar de voetbal gaat op verplaatsing kan het je overkomen dat je geen eten vindt, behalve een gewoon hotdog- en braadworstenkraam.

Stap je binnen in een simpel eetcafé krijg je het antwoord: “de keuken is dicht want het is voetbal!”

Dus gaan ze er waarschijnlijk van uit dat iedereen die naar het voetbal gaat enkel daar is om volle vaten om te zetten in lege.

Maar waarom krijgen de dikke koppen dan wel uitgelezen maaltijden voorgezet op tafels met witte tafellakens?

Volgende keer eerst in de stad iets gaan eten!

Slow en mske zijn in zeven haasten opgestaan. Wij hebben een potje vlees gekregen en mske is aan het inpakken. Ze gaan terug naar Zus en ze hopen dat het iets sneller gaat dan tegen 40km/uur zoals sommigen rijden als het wat wit ziet.

Maar ze gaan onderweg nog ontbijtbroodjes halen en gaan bij Zus ontbijten. Die weet dat nog niet maar anders eet Zus toch niet.

En mske hoopt dat het vandaag goed afloopt want ze heeft helemaal geen zin in ruzie.

Vorig jaar met kerst kwam Zus af met een kadootje en ze zei: “Dit is omdat je vroeger veel las en nu niet meer”. En toen mske het kadootje opende zaten er drie boeken van Pieter Aspe in. En Zus, die helemaal niet boekgezind is, zei er onmiddellijk bij: “volgens horen zeggen zijn die goed”.

Nu die in serie op TV komen wou mske daar eerst wel naar kijken, maar ze heeft zich bedacht. Want zij ziet die personages anders. En ze vermoedt dat het volgen van het feuilleton haar visie zou teniet doen.

Net nu heeft ze “Het Dreyse incident” uitgelezen en het boek viel haar tegen.

Toen mske zich ergerde aan de man die zat af te dingen tegen Slow wist ze goed dat hij die fiësta wou hebben.

Hij heeft gebeld dat hij die komt afhalen tegen de prijs die mske wou hebben maar volgens mske zei hij dat hij pas morgen komt betalen en toen ze daar wou op antwoorden, zei hij: “Je viens tantôt”. Maar tantôt of niet tantôt, boter bij de vis of anders niks. Er is al een rigolo die mske een serieus sommeke moet, dus ze zal die man desnoods wel eens vertellen hoever het gesteld is met haar confiance.

Hoeft hij niet te weten dat ze nooit confiance heeft gehad.

Toen Slow vanmorgen de gordijnen opentrok begon het pas te sneeuwen. En kijk nu eens! En net nu moet mske een paar van die zaakskes gaan regelen. Och ja, rijden in de sneeuw is ook maar een gewoonte maar het is wel anders met een oude escort dan met een transit die voorzien is van winterbanden die goed zijn voor Finland.

Maar als mske dit ziet dan heeft ze eigenlijk meer zin om een stapke in de sneeuw te gaan zetten dan om Poepie’s slaapkamer te gaan afbreken die op meer dan een uur rijden van hier ligt.

Het is precies of ze het er op toe leggen. Vorige week publiceert ze in de plaatselijke krantjes, maar het stond er niet in maar wel deze week. Deze week is ze het ganse weekend weg.

Alhoewel … zouden voetbalmatchen met dit weer niet afgelast worden? En zouden stoeten met dit weer wel uitgaan?

Toen Slow en mske vertrokken op hun dagelijkse stapke besloten ze het glaswerk mee te nemen en dit omdat er op hun toerke toch twee van die glascontainers staan.

Net toen mske het huis had afgesloten en de sleutel had weggestoken, duwde Slow haar ook een zak met glazen goed in haar handen. Héhéhé, wist hij veel waar hij aan begon. mske begon met de zak te rammelen zodat de glazen klingelden over het verlaten pleintje en Slow trachte haar tot betere intenties te brengen. Nutteloos! Ze begon zelfs te huppelen waarbij de zak lustig mee huppelde en Slow zei: “ik ken je niet, zenne!”

Toen ze het glas gedumpt hadden, liep Slow tegen haar aan om haar nóg meer naar de kant te maneuvreren, maar mske duwde terug en Slow zei: “En jij hebt kinderen grootgebracht” en mske lachte en toen dacht Slow aan Zus en begreep.

“Het is berekoud” zegt Slow en mske dacht even dat hij de dagelijkse stapbeurt wou overslaan maar dat was het niet. Maar eigenlijk was dat ergens normaal want hij liep wéér met dat Adidasfrakske aan.

“Hoe dat toch mogelijk is” vraagt mske zich af. “Mijn dikke sportvest, is mijn voetbalfrak” zegt hij, precies of die jas gaat kapotgaan als je die voor iets anders aantrekt.

mske zit daarmee niet in zenne, een jas is een jas.

mske wil niet zoveel gelijk hebben.
 

Anderhalf jaar geleden voorspelde ze dat het niet lang zou duren eer mamaBollie en Ex een paar vormden.
Zoneke zei: “Maar neen, dat is mamaBollie haar stijl niet.

Toen Zoneke ging bouwen en daarom tijdelijk bij mamaBollie ging inwonen, voorspelde mske dat die bouw zo lang ging duren dat ze het eerste jaar minstens bij Zoneke niet ging kunnen binnenspringen.
Zoneke zei: “Wie zegt dat”.

Toen Zus mee de zolder van het Wat-was huis kwam opruimen en haar dozen op de zolder van de mama van haar vriend wou zetten, zei mske dat ze die beter bij haar op de zolder liet staan.
Zus zei: “Jamaar, zijn mama woont korter bij ons”.

 mske zei tegen Slow dat SS zijn auto ging komen halen als hij die voor de deur van zijn zus liet staan.
Slow zei: “Maar neen, de rechter heeft die aan mij toegewezen”.

Soms is gelijk hebben helemaal niet leuk.