wizzewasjes

Eigenaardige dag vandaag!
 
Nieuw probleem erbij. Ach ja, afwachten tot de 28ste en er niet aan denken zal het beste zijn.
 
Bij het rinkelen met de glazen twee problemen van de tafel geveegd.
 
Slow’s scheiding komt donderdag voor. Zal dan ook te klasseren zijn. Dan blijft er nog enkel het afwegen van de activa en de passiva op 9 september. Maar daar liggen ze hier niet wakker van.
 
SS heeft namelijk een referentie-adres bij het OCMW en van een minimum kunnen ze niets afhouden. Dus gaan ze gewoon voortdoen en het hier komen halen.
 
Och ja, mske is dus nog altijd in haar nopjes. Ze had nooit gedacht dat SS zo grappig kon zijn. Hare Hoogedelgeboren Doorluchtigheid heeft namelijk via haar advocaat laten weten dat ze afziet van verzet. Precies of ze daar nog wat in de pap te brokken had.

Ze waren gisteravond al terug! We hadden ze niet verwacht, anders hadden we de fles azijn die we hadden omgestoten nog wel opgeruimd maar ja, dinsdag is dinsdag en gisteren was maandag.

Bleek dat mske zondagavond ginder toegekomen was en onmiddellijk naar bed was gegaan met barstende hoofdpijn. En dan weet ze ‘t wel … Ze had eigenlijk al zeer optimistisch gedacht dat ze dat niet meer ging krijgen omdat dat fenomeen zich practisch niet meer voordoet sedert ze met Slow leeft. Ze is er quasi zeker van dat dat enkel voortkomt uit stress. Maar ja, nu is dan ook uitermate stressig. Dus gisteravond besloten ze naar huis te komen. Slow vroeg zich af of mske nog ging kunnen slapen na een ganse dag in bed, maar daar moest hij zich geen zorgen in maken. mske was wel boos … op zichzelf, of beter gezegd, op haar fysieke ik want ze vond dat die haar in de steek liet en ze zei dat dat die met de vijand meeheulde.

En toen in de auto bedacht ze dat ze eigenlijk nog geluk had dat het op een vrije dag voorviel en dan dacht ze eraan dat er mensen zijn wiens lichaam de vijand is. En ze keek naar Slow en dacht: “we gaan ons geen zorgen maken over een dagske hoofdpijn”.

Eigenaardig hoe een mens zo snel aangepast raakt aan een bepaald leefpatroon. Alhoewel aangepast?

Het is nu een maand dat Slow en mske om vier uur opstaan. Bij aanvang werden ze wakker door het enerverende gepiep van de gsm. Maar reeds na enkele dagen bleek dat ze wakker werden voor die gsm begon te piepen. Enerverend is wel dat het steeds om kwart of twintig voor is. Dat is precies iets te vroeg om op te staan.

mske hoopt maar dat ze niet gaan blijven wakker worden eens deze situatie opgeklaard is.

Deze morgen weer … mske wordt wakker en weet niet of ze zich nog eens genoeglijk kan omdraaien of niet. Ze wil op de wekker kijken maar er is iets bizar! Die wekker vertoont enkel één lijntje. Ze vraagt zich af wat loos is. Elektriciteitspanne? Iets anders? Tot ze zich realiseert dat Slow gewoon met zijn arm voor die wekker ligt. Natuurlijk als ze die arm verlegt kan ze wel de wekker zien, maar is Slow ook wakker. En als er iets is waar Slow problemen mee heeft dan is het met stil in bed liggen. Dan begint hij te vertellen of te woelen.

Ze heeft de arm verlegd en vijf minuten daarna “ssshhhttt” gezegd.

mske heeft haar vinger gespalkt. Er was een nagel wat ingegroeid en ze heeft dat natuurlijk gerepareerd met als gevolg dat anderhalf uur geleden die vinger begon te kloppen en pijn te doen bij het typen.
 
Dus heeft ze daar een papieren spalk rond gemaakt om die vinger te sparen.
 
Zou je denken dat ze dan stopt met typen? Nee hoor! Of die vinger overslaat? Dat kan niet zegt ze want de letters zitten in haar vingers en niet in haar hoofd.

mske heeft het nooit begrepen gehad op sprookjes. Ze vond dat onzin.

Neem nu die prinses op haar erwt. Zeven matrassen en daaronder één erwt? En dat is dan een echte prinses. Wat is mske blij dat ze geen prinses is. Hoe geraak je verdorie ‘s avonds in je bed? Met een lift?

Dus is ook die prins op zijn witte paard aan haar niet besteed. Wat ben je met een kerel die daarboven op een wit paard prins zit te zijn? Die moet daar ook ooit eens afkomen en wat zegt hij dan? “Ik heb honger?” En dat wil dan ook al iets zeggen. Komt daar nog bij dat paardenvijgen opruimen nu ook niet het plezantste werkske is en dat dat paard ook moet eten en geroskamd worden. En prinsen doen dat niet zenne.

mske blijft dus maar mooi met haar twee voetjes op de grond en is uiteindelijk nog moeilijk te ontgoochelen, omdat ze weet wat ze van de mensen kan verwachten en wat niet. Wie niets verwacht kan enkel meer krijgen.

En als die prins op zijn witte paard ooit mocht langskomen, zal ze die wel naar de prinses op de erwt sturen, kan hij die kussen bovenop haar berg matrassen zonder van zijn paard af te komen.

Naast de stoof staat een doos. Het zou een gewone kartonnen doos zijn, ware het niet dat die doos daar enkel en alleen mag blijven staan omdat Toke daar zo graag gaat in liggen. Met ganse dagen ligt ze daar in. Gisteren lag ze zelfs te snurken.

Nu moet ik bekennen dat die doos, en meer nog, de slapende Toke mij zo danig in verleiding brengen dat ik daar toch meerdere keren per dag een aanval op richt, wat een vreselijk geschrokken Toke en een even geschrokken mske oplevert.

Gisteren deed ik dat toen Slow aan zijn pc zat.

Mensenlief! Wat een reactievermogen! Ik dacht dat hij in de pries zat!

Ze zeggen dat het niet goed is om ganse dagen samen te zijn.
Ze zeggen dat je dan op mekaars gezicht uitgekeken geraakt.
Ze zeggen dat het sleur wordt.

Wie zegt dat ze gelijk hebben?

Eén voormiddag en mske mist de geluiden in huis.

Alhoewel wij ons uiterste best doen om dat te compenseren.

Because no-one sees what a goldmine you are,
that doesn’t mean you shine any less.

Vroeger beweerde moe soms dat mske gezichten trok achter haar rug om. mske wist van niks!
 
Later werden er regelmatig opmerkingen gemaakt over mske’s gezicht. mske wist van niks!
 
Nog later vroeg Zus eens: “mama, hoe doe je dat? “Zó” kijken?” en ze probeerde met haar handen aan te tonen wat ze bedoelde. En ergens begon het mske te dagen dat haar gezicht meer verried dan ze zélf wist.
 
Slow heeft al meerdere keren mske’s gezicht zitten observeren terwijl ze met iets bezig was. Daarnet weer! En toen zei hij: “wacht efkes” en hij zette dit op mail. Hij voegde er wel aan toe dat het overdreven was.
 
Natuurlijk is het overdreven! mske heeft namelijk heel kleine oorkes.

mske is in haar nopjes!

En het is dan nog niet gezegd dat het goed afloopt.
Het kan nog superslecht gaan.
 
Slow’s scheiding komt er aan.
Op 2 én 9 september.
 
Het einde is in zicht.
 
En volgende week heeft ze al een afspraak.
Over die koe met die hoorns.