wizzewasjes

Als Slow en mske dan toch de ring van Brussel moeten nemen, profiteert mske er steeds van om eens bij Meneer Sloddermans binnen te springen. We hebben het al gezegd, mske zit met de daver op haar lijf, want vorig jaar had Meneer Sloddermans ineens geen dossiers meer in april. En nu had hij een week vakantie genomen en was het ook wat minder. En mske dacht van: “oeioeioei”.

Komen ze daar aan, staat die auto daar toch. En dan denkt mske dingen waar ze zich niet mee te moeien heeft zoals: “amaai die vrouw en die kinderen, die hebben ook een leven”.

mske stapte het buro binnen en zei: “Meneer Sloddermans, wanneer heeft U eens vrij?” en Meneer Sloddermans grinnikte, dat vind hij leuk. Dat is toch maar een rare zenne. Maar ineens sprong hij recht en zei: “Mevrouw, deze zijn dringend, als ik die deze week zou kunnen terugkrijgen zou ik heel erg content zijn”. En hij nam de dossiers uit het bakske van de duivenschietster en stak die in mske’s handen, nu ja, in mske’s bakske lagen er ook nog en alles bijeen was het toch een schoon pakske. “Allé vooruit” dacht mske “mijn dag kan niet meer stuk”.

Ze zijn terug. Wat die uitgespookt hebben, mag Joost weten. Dat is wéér zoiets dat ik niet snap zie, wat heeft die Joost daar nu mee vandoen?

In elk geval, ik weet van niks, maar mske zong een koddig liedeke en haar stem klonk zo precies een beteke hees. En ze had een strikske om haar vinger gebonden. Ik denk dat ze dat gemeend heeft van ‘t kind uit te hangen.

Maar van dat “niemand kent mij daar”, dat is gevaarlijk om dat te peizen, want nét toen mske goed stond te shaken en met een bepaald onderdeel te draaien stond die idioot van de TV toch te filmen zeker.

“Shit” zei mske. Slow wiens arm ook al uit de not was zei: “die zenden daarom alles niet uit zenne”. Maar mske zei nog eens “shit” maar ze heeft toch maar gewoon voort gedaan.

mske is een oplichter!

Bij het inschrijven van haar factuur gisteren, merkte ze dat het krak hetzelfde bedrag was als de vorige factuur en ze dacht aan een voorval van vorig jaar.

Toen had ze ook twee facturen na mekaar met hetzelfde totaal en toen ze de tweede betaling niet binnen kreeg belde ze de boekhoudster, die zei: “ah neen, ik betaal geen twee keer dezelfde factuur”. mske legde uit dat het een ander factuurnummer was en over andere dossiers ging, maar het stijfkoppig mens hield vol:”het is dezelfde factuur want het is hetzelfde bedrag”. mske belde Meneer Sloddermans zelf, die het ging onderzoeken. Er kwam niks van. mske belde Meneer Sloddermans die zei: “mijn boekhoudster zegt dat dat dezelfde factuur is want het is hetzelfde bedrag”. mske schoot uit haar sloefen en zei: “maar allé, het is een ander factuurnummer en als je naar de gedetailleerde lijst kijkt, zie je toch dat het andere dossiers zijn; bovendien factureert de energiemaatschappij toch ook alle maanden het zelfde”. Meneer Sloddermans begon te twijfelen en ging het uitzoeken.

Twee maanden had hij nodig om zulk zwaar financieel probleem op te klaren!

Gisteren zag mske de twee zelfde bedragen, verscheurde de factuur, maakte een nieuwe maar lapte er 2,5€ bij.

Voor Zoneke had mske besloten dat de naam kort en bondig moest zijn omdat de jongens in de school die toch altijd afkorten. En mske dacht aan “Kurt”.

Maar toen dacht mske aan de manier waarop het jongetje Carlo, zijn vriendje Kurt had genoemd toen hij de “R” nog niet kon zeggen en mske veranderde maar van gedacht.

Door de berichten van gisteren waren de dossiers wat achterop geraakt en moet mske vandaag nog wat voortdoen. En ze is er bijna door, maar de moed zakt in haar schoe… sloefen. Ze is het kort gezegd kotsbeu.

Sjaans dat mske een doorzetter is. Allé vooruit, zegt ze, ik moet hier weg, ze gaat nog een poging ondernemen om de laatste loodjes nog af te krijgen.

mske was 16 toen ze de naam opmerkte en dacht: “zo noem ik mijn dochter ooit”. Toen werd Zoneke geboren en jà … Maar Zoneke’s naam is een ander verhaal. En toen Zus dan eindelijk kwam en mske haar zin doorvoerde en Zus Zus noemde, zei die van de weeg: “wie noemt zijn kind nu nog zo, zo lopen er honderden rond”. En mske dacht: “mens bemoei je met je eigen zaken”.

Honderden zoals Zus? Daar durven wij, jaja ik ook, sterk aan twijfelen. Er is er maar één zoals Zus.

Later zei mske eens dat ze, als ze moest herbeginnen Zus niet Zus zou noemen maar Katinka naar “kleine kokette Katinka”.

Ooit was er een collega van mske die beweerde dat vrouwen stom waren, dat ze hun hoofd braken over namen voor hun kinderen, want uiteindelijk deed de man toch zijn zin bij de aangifte bij de burgerlijke stand.

Ooit was er een tijd dat je moest opletten welke naam je aan je kinderen wou geven want de burgerlijke stand kon een naam weigeren. Zo herinnert mske zich de dag dat in de krant stond dat ergens de naam Aurore werd geweigerd.

De naam van Zus is er eentje dat je op verschillende manieren kan schrijven en mske heeft er nooit bij stilgestaan al denkt ze nu dat de Franse uitspraak eleganter klinkt, maar indertijd … neen, niet dus. Ex stapte dus naar de burgerlijke stand om zijn spiksplinternieuwe dochter aan te geven en krijgt te horen dat het zó moet geschreven worden op zijn Vlaams. En zoals gezegd, geen probleem al vroeg mske zich af vanwaar al die Marie-Jeannen en Marie-Louises dan kwamen.

Slow en mske aten mini-sandwichkes. En mske deed kaas op haar minike en ik zat op de kast en rechtte me wat. En ik keek naar de kaas en mske kreeg het water in haar ogen en zei: “ocharme Sloef, zo graag kaas eten en nu niet mogen”. En ik keek nog wat zieliger omdat ze dan misschien toch wat zou geven, maar het heeft niet gebaat.

Toen de wet op het roken op de werkplek net van toepassing werd, was er het verhaal van de trucker die beboet werd wegens roken in zijn cabine, want dat was de werkplek. Weet je nog wel?

Deze morgen van de rotonde naar de singel reed een combi met een politieman. En wat deed die politieman in die combi?

Betekent dat nu dat combirijdende politiemannen niet aan het werk zijn?

Ziezo de koe bij de horens gevat. Zo zijn er van die vraagskes hé: “is het nu het tablet of de tablet”. Als we het hier over de FC De Kwibussen of over voetbal in het algemeen hebben, dan vraagt mske zich telkens af: “is het nu de voetbal of het voetbal?” En mske dacht dat “de voetbal” de bal zelf was en als het de sport is dat het “het voetbal” moet zijn.

En dus hebben we er ene bijgehaald die het kan weten. Verschueren heet die en die zegt:

voet’bal 1 m (-len) Eig. grote leren bal die met de voeten voortgeschopt wordt. 2. o. metn. voetbalspel.

 
Waarom mske nog altijd twijfelt, dat is natuurlijk een ander paar mouwen; nu moeten we gewoon oppassen dat we het ook juist gebruiken.