wizzewasjes

Daarnet zat er een vogeltje in het kot. Waarschijnlijk binnen geraakt langs de reet tussen het dak en de wand. Dat is maar een kotkot dat nog moet verdwijnen en dus is daar een reet bovenaan en eigenlijk opzij ook al een beetje.

Maar ik had het over een vogeltje. Het vogeltje was door de deuropening zonder deur in het échte kot terecht gekomen en probeerde daar langs het venster terug naar buiten te geraken, maar dat venster kan niet open. En terwijl mske probeerde om achter het vogeltje te geraken, zodat het in de juiste richting voor haar zou vluchten, vloog het ineens over haar terug langs die spleet naar buiten.

Dat mist mske hier soms wel, al die vogelkes die ooit in de tuin van het Wat-was huis woonden, daarom ook dat ze het vogelbosje bestelde. Dan kunnen er, buiten de musjes die in de dakgoot wonen en de zwaluwen die op het zolderke van de aanbouw wonen, weer anderen zoals vinkskes, mezekes, koningskes en andere op afkomen.

“Gelooft u dat trouwen op een vrijdag ongeluk brengt?”

“Natuurlijk, waarom zou vrijdag een uitzondering zijn?”

Nog even over die “n” die mske’s familie altijd achter haar naam zet. mske’s grootmoeder is daarmee begonnen. En toen … toen zegden ze het allemaal. Door het verkleinwoord en het sappig dialect komt de klemtoon van de naam helemaal anders te liggen. Moe vond dat maar belachelijk klinken en vertelde de ganse familie dat mske daar niet van hield. Maar die hebben daar vierkant hun voeten aangeveegd en op deze leeftijd is mske voor haar familie nog altijd msken.

Slow begreep niet goed, hoe va direct kon door gehad hebben over wie de dochter van V het had gehad, aangezien er veel mensen zijn die zo heten, maar die manier van uitspreken maakt die naam zo uniek dat er maar één msken is.

Om in de sfeer van één september te komen gaan we nu een beetje aan wiskunde doen, vroeger noemden ze dat vraagstukken.
 
Opgave

• mske had een normaal gewicht voor haar lengte.
• Na Zus en Zoneke: + 6kg.
• Stoppen met de pil: – 4kg.
• Stoppen met roken: + 4kg.
• Moe haar stoten: + 8kg.
• Het fenomeen: + (½ van het voorgaande gewicht – 5kg).
• Na het fenomeen: – (½ van het laatst bijgekomene + 2kg).
• Na het erge: + (de min van vorig gegeven).

Opdracht

In normale wiskunde zou er nu iets staan van: “hoeveel woog mske oorspronkelijk?” of “hoeveel wil mske afvallen?” maar dat interesseert geen kat, dus maken wij daarvan:
 

mske, het is hoog tijd om er terug werk van te maken!

Gisteren voelde mske het al. Het ging beter. Alles ging beter ondanks die snotneus. En toen de dokter zei dat het bloedonderzoek had uitgewezen dat ze eigenlijk niks mankeerde maar dat ze haar ijzervoorraad (?!?) wat moet aanvullen, zei ze dat ze eigenlijk al terug op haar plooi begon te komen.

Vannacht sliep ze in één ruk door tot 05.30u en om zes uur wipte ze zo fris als een hoentje -wie zegt dat hoenders zich fit voelen- uit bed. En ze zei: “daar zijn we weer!”

Klein mske en tante J. waren samen aan zee en het werd avond en stilaan tijd om terug te keren naar het appartement.

En tante J. stapte en klein mske huppelde en vroeg: “Tante J. morgen komen we toch terug langs de krappen hé?” “Trappen msken” zei tante J. “Jaja” antwoordde klein mske “maar we komen toch terug langs de krappen?” “Trappen msken” zei tante J. weer. Doordrijvend mske vroeg echter nog eens of ze terugkwamen langs de krappen.

Typisch voor mske, of ze nu groot of klein is, als ze gefixeerd is op iets, dan is ze wel degelijk gefixeerd op iets.

En tante J. zei: “msken, als je nu niet trappen zegt, komen we morgen niet terug”. “Trappen” zei mske.

“Zie msken” zegt de tante J. van nu “dat heb ik mij jarenlang beklaagd, jarenlang, dat ik dat toen tegen zo een klein kindje van nog geen drie gedaan heb … en dan weten wat er nog ging komen”. Maar mske lachte tante J.’s gedachten weg omdat ze in wezen nog niet veel veranderd blijkt te zijn.

En nu gaat mske het boelke hier afsluiten en ze gaat samen met Slow langs de krappen naar bed.

“Oh oh” dacht mske toen ze het stapeltje boeken in het oog kreeg. Ze zocht snel naar het papiertje met de inleveringsdatum … 16 augustus, dat is dus een boete.

Slow, die deze namiddag toch naar het stadje ging, nam de boeken mee en betaalde de boete. Maar die van de bib wisten te vertellen dat ze al een brief hadden gezonden voor die boeken. Nu al? Nondepellepetat, die zitten er ook kort achter zeg. mske zal die boeken niet scheef slagen zenne!

In elk geval is die brief hier nog niet en de boeken wel al ginder.

mske keek beduusd en ineens begint ze te zoeken. Natuurlijk vraag ik me af wat er scheelt, maar als mske zoekt, kun je je beter uit de voeten maken, want een mske dat iets niet vindt dat is niet iets om mee te lachen.

Eerst zegt ze: “Slow wil je helpen zoeken?” Daarna zegt ze: “Sloef, heb jij ze meegenomen?” En ja … uiteindelijk komt ze tot het besluit dat het niet anders dan Poesjkin kan zijn.

Het zit zo! Rare gewoonten van rare mensen maar het is nu eenmaal zo dat mske van kousen wisselt als ze aan de pc komt werken. Dus … voor het ander werk trekt ze witte minisokskes aan, omdat ze het niet kan uitstaan met haar blote petieters in die sportsloefen en als ze aan de dossiers begint, trekt ze die sokskes uit en doet wollen zitsokken aan.

Daarnet toen ze richting keuken wou en die sokskes wou meenemen naar het wasmachien … was daar maar één sokske meer. mske heeft overal gezocht, in de schuiven van den buro omdat je nooit kan weten als ze verstrooid is, ze is naar boven gegaan met het gedacht van “aan mijn mouw blijven hangen”, ze heeft zelfs gekeken of ze het per malheur niet aangehouden had ín haar dikke sok. Niks, niks, niks. Daarna heeft Slow nog eens het volledige buro afgezocht, maar waar in ‘s hemelsnaam kan dat wit sokske naar toe zijn?

“Lap” zegt mske “nu kan ik niet meer werken zie”.
 

Poesjkin idioot spook!
Geef dat sokske terug!

Als mske iets leest, dan wéét ze wat ze gelezen heeft. Daar komt dan nog bij dat mske’s geheugen al zo goed is dan dat van deze pc. Dat betekent dat mske, als ze later iets tegenstrijdig leest, direct hare nikkel valt en zegt: “hé, dat klopt niet, die liegt”. En lap hé, de schrijver heeft er gelegen.

Dat hebben we dus nu voor bij de blogs en dat is niet de eerste keer.

De zaak is dat mske die leugens niet kan aankaarten omdat de meeste andere lezers, niet lezen wat er staat of gewoon vergeten dat het er gestaan heeft. Dus zwijgen is de boodschap, maar dan blijft het dilemma: link wissen … of niet?

En wat ook niet kon uitblijven … al heeft het nog betrekkelijk lang geduurd, is de aankomst van de eerste verkiezingsblogs.

Binnenkort schuiven we er op uit!