wizzewasjes

mske wou al lang dat Zus een foto nam van haar met Slow. Maar ja, Het is niet omdat je een fotograaf hebt in de familie dat je op je wenken bediend wordt.

In elk geval zei mske vanavond: “volgende week laat ik mijn haar bijsnijden en de keer daarop kan Zus een foto maken”. “Wel ja” zei Slow en hij nam een handschoen die hij op zijn arm drapeerde. mske nam een stijve pose aan zoals die in de ouwe tijd gebruikelijk was en ze begonnen alletwee te schateren.

“Volgende week laat ik mijn haar bijsnijden en de keer daarop kan je een foto maken” zei mske daarna tegen Zus. “Jamaar mama, niet binnen hoor” zei Zus “buiten”.

Binnen anderhalve week? Buiten? Met een dikke palto en een hoed en handschoenen en laarzen? In het donker? Ah ja, want Zus kan nooit voor donker hier zijn.

Nu weet mske niet goed wat te doen met dat ander armbandje dat ze nog heeft. Dat slotje is kapot, maar doordat mske verdikt is hangt dat niet meer los rond haar arm. Zou ze het laten repareren of ook -mits bij te leggen- …

Eigenaardige mske is dus wat verzot op juwelen. Eigenaardige mske is helemaal niet verzot op stenen, enkel op de edelmetalen, goud en zilver.

En dan te bedenken dat ze daar drie jaar praktisch niet naar om gekeken heeft.

“Hoe denkt u over hemel en hel?”
vroeg iemand aan Jean Cocteau.

“Ik zal u het antwoord moeten schuldig blijven.
Ik heb vrienden in beide”.

“Ik heb gouden oorbellen” mailde mske naar Zus. Zus’ interesse was gewekt, ze vroeg: “gekocht, gekregen, …?” mske legde uit: “Weet je nog? Wel, we gingen op stap en Slow zei: “neem dat goud mee, je weet nooit in die winkelkes achter het station.”

Op die manier had mske in 1997 gouden juwelen, die ze niet meer droeg, omgewisseld voor één van haar halskettingen.

En mske schreef verder dat die juwelier dat goud had gewogen en had gezegd dat hij liever had dat ze er iets anders voor nam, dat ze er dan meer van kreeg. Dat dat eigenlijk de bedoeling was, had ze hem al verteld en hij legde de waarde vast op 220 à 250€.

mske, die nog steeds haar zilveren oorringskes in had, toonde welke oorringen ze zou willen. Maar daar hing geen prijs op. En toen vroeg de man: “wil je niks bijleggen?” mske zei: “liefst niet”. Ze kon toch niet uitleggen dat ze die dingen wilde omruilen omdat ze komaf had gemaakt met hun verleden. “Wel” zei de man “die kosten eigenlijk 230€ maar je krijgt die 5€ van mij”.

Dat kan hij natuurlijk gemakkelijk zeggen, maar in elk geval, mske heeft wat ze wou hebben.

“Kan je foto’s zien?” vroeg mske nog in de mail “anders laat ik Slow een foto maken van mijn oor”.

“Niks foto” antwoordde Zus “ik wil die in het echt zien, ik kom donderdag af als dat past”.

Zodoende mogen wij Zus vanavond verwachten.

De giftige cocktail van gisteren met zijn drie ingrediënten heeft vannacht zijn tol geëist. Ondanks een Dafalgan werd mske wakker toen het nog muisstil was buiten. Ze hield zich stil om Slow niet te wekken, om kwart na twee heeft ze toch maar op de wekker gekeken.

Toen hij er later toch even uitging was het kwart voor drie. Ze moet uiteindelijk toch in slaap gesukkeld zijn. Toen ze uiteindelijk voor de derde keer wakker werd, van wat ze dacht, mijn gemiauw, was Slow al op en was het kwart na zeven.

Hoe lang mske deze situatie nog volhoudt, dat weten we niet. We weten alleen dat ze vermoeider uit dan in haar bed geraakt.

Afsluiten!

Het zal morgen wel beter gaan zeker.

Hopelijk!

“Het is geen Dalziel and Pascoe” wist Slow “maar Taggart”. De naam rinkelde een belleke bij mske maar ze kon hem toch niet thuisbrengen.

Straks dus Taggart eens uittesten, al ziet die er op de foto niet al te sympathiek uit. Altijd met twee woorden spreken … als het tenminste een foto is van de juiste Taggart.

Zo, Slow heeft hard gewerkt. De ex-vijver, ex-waterput, ex-wat-dan-ook-bak is leeg.

Volgende vraag: “kunnen ze die verzetten?” want mske wil in die hoek een perk. Slow vreest dat dat ding niet verzetbaar is, maar weet dat ook mske onverzetbaar is. Hij denkt luidop: “misschien kunnen we daar in die hoek …” “Sni mooi” zegt mske. mske denkt dat die verrolbaar moet zijn op boomstammekes, die ze toch moeten gaan kopen om hem mooi in te kleden.

Dit is een hele zwarte dag in de geschiedenis!

Waarom hangen ze in sommige kerkhoven brievenbussen?