wizzewasjes

Ziezo, het samenlevingscontract is een feit.

Eigenlijk wilden Slow en mske niks op papier, maar om Slow in de zaak te laten stappen volstond het niet om op het zelfde adres te wonen. Neen … want nu beweren ze dat mensen in één en het zelfde huis kunnen wonen zonder samen te zijn. Toen Slow en mske dat nog niet zovele jaren terug ook zegden werd dat afgedaan als nonsens.

Het heeft niks veranderd. Slow is nog steeds Slow en mske is nog steeds mske. Alleen staan er twee handtekeningen op een stuk papier dat op zich ook niks zegt.

En nu zijn alle zaken nog niet geregeld, nu moet dat bij de RMZ en de ziekenkas ook nog geregeld worden.

Vroeger moest een meewerkende echtgenoot geen RMZ betalen, nu dus wel. Het is wel te begrijpen zeker dat daar een klein surpluske aan vasthangt … te betalen natuurlijk, niet te krijgen, zoals naar gewoonte.

Eendaagse werkweek?
Het zal toch geen maandag zijn zeker.

We hadden het al eens over Mesjeu Rémi. Mesjeu Rémi is een personage dat rondwaart in de gangen bij de dikke klant. Mesjeu Rémi verveelt zich, dat betekent dat hij telkens opnieuw door die gang loopt in de hoop van één of ander iemand tegen het lijf te lopen.

Als hij dat bij mske doet krijgt ze de kriebels. Dat komt door vroeger dat mske zich snel bespioneerd voelt. Zodoende ook door Mesjeu Rémi die in de gang staat te loeren of te doen alsof hij vertrekt of te doen alsof hij aankomt.

Gisteren was het weer zo ver. Eerst op de straat, daarna in de gang, daarna aan de stockroom. En mske vertelde dat aan Slow. Even later vertelde Slow aan mske dat “hij Mesjeu Rémi bekanst gezien had”. Toen mske eens raar opzij keek herpakte hij zich en zei: “allé, ik heb hém gezien, maar hij mij niet”.

En nu ga ik maar efkes boven op de palier liggen want gisteren hoorde ik Slow tegen mske zeggen: “wat die Sloef allemaal op dat blog vertelt … straks gaan de mensen nog denken dat ik uit Fabioladorp kom?” mske zei: “laat de mensen maar denken, ze weten niet wat ze missen en op Sloef zijn manier kunnen ze er toch efkes van mee genieten”.

En wie nu gedacht had dat mske het vergeten had … die beginne nu al maar iets anders te “dachten”. Ze zei: “al twee maanden is het er af en het is nog altijd te kort”. Ze heeft het dan over haar haar. Ze weet nog vorig jaar, dat ze ook een periode had dat het van dat lelijk kort naar nog lelijker ging eer het lelijk lang werd voor ze het mooi geknipt had. En dat mooi geknipt dat heeft maar een dikke maand geduurd.

En daarnet, toen Slow vroeg wanneer ze naar de kapper ging, omdat er uitgroei was, keek ze ultra speciaal toen ze zei dat ze die kapper nog altijd een oplawaai zou kunnen verkopen.

Dat Slow maar oppast als hij met mske naar de kapper gaat, want ze kijkt een beetje heel rebels naar de kleur die er nu toch al drie jaar op zit. Straks komt ze bij de kapper buiten met een knalgele kop! Lelijker dan dit kan al moeilijk …

Is het merkbaar dat mske terug een beetje op haar stokpaardje zit?