wizzewasjes

Het is zeven uur. mske denkt: “ik doe nog voort, misschien krijg ik dat shitdossier er nog wel in vanavond”. De telefoon gaat. Mr. Sloddermans. Ze neemt. Hij vraagt: “hoe is het met mijn dossiers?”

Moest je nu weten hoe dikwijls mske al op haar tong moeten bijten heeft om niet te antwoorden: “mager en gezond”. Dat moest je nu eens weten. Wat een stomme vragen die mens toch kan stellen en dan begon hij, om te flemen, nog maar eens over hun twintigjarige samenwerking (?!?).

Wat is het resultaat? mske heeft geen zin meer om voort te doen. Het dossier slampampert en slampampert maar … mske gaat nog dit hoofdstukske afwerken en dan stopt ze er mee voor vandaag.

In de herfst hebben mensen last van een gebrek aan energie maar er zijn veel noten. Er zit veel energie in noten. Die natuur is toch logisch hé.

Maar als een shitdossier moet maken en je voelt je energie in je schoenen zakken, wel dan … ondanks noten en nog noten en nog noten, blijft dat shit dossier een shit dossier en blijft die energie op een laag pitje.

Twee terroristen die een aanslag willen plegen op een politicus:

“Waar blijft hij toch?
Er zal hem toch niets overkomen zijn?”

En stil dat het hier is. Buiten het gerikketikketikke … van mske die aan een zwaar dossier bezig is, is hier niets te horen. Slow is er niet. Neen, die is naar St. Truiden. Toen de auto enkele weken terug niet wou starten, bemerkte de garagist van hier achter het hoekske dat er wat aan scheelde dat hij niet kon maken. Hij gaf een adres in St. Truiden en de goede raad, daar niet te lang mee rond te rijden. Maar Slow en mske konden de auto niet missen. Nu wel dus. En vanmorgen reed Slow richting St. Truiden. Ze hebben hem daar maar ineens gehouden. De auto hé! Slow niet. Die belde naar mske om te vragen of ze voor hem een belbus kon bestellen.

Die belbus … altijd een avontuur op zich. Die vertrekt namelijk aan het station vier minuten nadat de bus van St. Truiden toekomt. Blijkbaar is dat geen probleem en kan de buschauffeur de belbuschauffeur verwittigen bij eventuele vertraging.

Spannend hé!

In elk geval zit mske hier nog ± een uur alleen en het hangt haar voeten uit.

Het is toch weer vroeger dag. Niet buiten maar voor mske.

Gisterenavond voelde ze zich slecht. Haar binnenkant werkte tegen. En er waren wel enkele mogelijke oorzaken en die zouden toch maar van voorbijgaande aard zijn.

Om half vijf was het dan weer zo ver, voor de eerste keer sedert de stopzetting bij de dikke klant. Maar ze viel toch weer in slaap. Eigenaardig was dat ze eerst volledig wakker moest zijn om die onderdrukte piekeraar ergens in haar hersenen het zwijgen op te leggen, want die heeft momenteel absoluut (nog) geen reden tot panikeren. Daarna sliep ze tot ze Slow hoorde opstaan. En iets later is ze dan ook maar uit bed gerold. Waarom iets later? Aha! Dan had Slow de tijd gehad om het stoveke aan te steken hé!