wizzewasjes

“Jij hebt koorts” zei Slow. “Naar de dokter” commandeerde hij. Niet dat mske tegenpruttelde, ze lag hier al de ganse avond met haar hoofd op het buro. Ze voelde zich echt ziek. Zo gaan de dossiers ook niet vooruit.

Je hebt 39° koorts. Je hebt een begin van angina, maar daarvan kan die koorts niet komen.

Natuurlijk is het op te lossen met een Dafalganneke en natuurlijk is die hoestsiroop goed. Je hebt alleen 21€ betaald voor iets dat je zelf al ging doen. Het zou moeten beter zijn tegen het eind van de week.

Hm, allemaal goed en wel, maar van waar komt die koorts dan ?

Zoneke had vandaag examen. Dat Zoneke in dat examen ging lukken, dat wist mske zowieso. Hij heeft maar één keer een buis gehad en dat was opgezet spel, dat staat hier trouwens al op dat blog ergens.

Zoneke belt dus op om te zeggen dat hij geslaagd was. En de achtergrond geluiden zijn al even leuk als altijd. En mske moet lachen als Zoneke ook zijn verhaal over toespijs begint.

Zoneke was ooit gek geweest op “Sirop de Liège”. Nu had hij dat onlangs nog eens meegebracht om te zien of hem dat nog altijd zo beviel en blijkbaar moet Amke het niet hebben. Amke zweert bij kaasje en choco. Ella echter ziet die perensiroop wel zitten. Als ze dan de kans krijgt, als papa aan de telefoon is bvb. en mama in de keuken, dan gooit ze die boterham open, likt de perensiroop af en vraagt nieuwe.

“Kijk nu” zegt Zoneke “nu hangt haar ganse toteke vol”.

Net op dat ogenblik beslist Amke dat ze dat ook kan en gooit haar boterham open, maar dat had papa gezien en hij haastte zich het stukske kaas in nood te gaan redden.

“Zoon” zegt mske “ik ga je laten, je hebt blijkbaar handen te kort” …

“Geen toespijs” voor Slow betekent : twee grote lappen Hollandse kaas, één schel boerenham en een plak smeerpaté voor nog minstens vijf boterhammen. Er is wel geen gelei meer.

mske denkt dat ze morgen nog niet zullen dood liggen van de honger.

En al dikwijls zong mske volgende woorden van Benny Neyman en ze weet dat de rest van het liedje nu net het omgekeerde betekent van wat zij wil zeggen, maar die twee eerste lijntjes …

Wat ben ik zonder jou
Ik herken mezelf niet meer
…

Mijn vrouw is zo achterdochtig
dat zelfs haar ogen elkaar in de gaten houden.

“Hier ben ik weer” krast mske als ze voor de tweede keer vandaag uit bed komt. En Slow vraagt of ze wil eten. mske zegt van niet.

mske heeft zich al dikwijls de bedenking gemaakt dat, wanneer ze alleen zou zijn, ze enkel en alleen ergens stil in een hoekske zou wegkruipen als ze ziek is en er niet meer uit komen. Dat was indertijd met “Het Ding” ook zo. Gelukkig is er Slow die hoestsiroopkes aanhaalt en voor mske zorgt.

“Ik heb wel al gegeten” zegt Slow wat later “wil je niks ?” “Neen” zegt mske weer. Slow kijkt bezorgd. Iemand die niet eet, dat is voor Slow een reden om bezorgd te kijken.

Als hij dan wat later weer over eten begint, geeft mske toe, maar ze denkt niet dat ze het zal opkrijgen. Als ze dan zo goed als het bord leeg eet, is Slow blij.

Daarna vraagt hij : “wil je tijmthee”. “Néén” zegt mske en bedenkt wat het gevolg zou zijn van een kluts tijmthee op rode bonen. “Je zegt het maar hoor” zegt Slow.

mske bast harder dan Bas en Keffer en de nieuwe lawijtmaker samen. Bovendien had ze vanmorgen geen hoofdpijn en nu wel.

Ze belde naar Zoneke, die vanavond kwam en zei : “jong, ik vind het zo erg maar ik wil dat niet aan de kindjes doorgeven”. En dan voelt mske zich rot. En Slow spreekt over de toespijs die op is en mske zegt : “als er nog gelei is, is dat al meer dan genoeg”. En dan voelt mske zich rot. En nu gaat Slow een fles hoestsiroop halen en mske gaat daarna stante pede terug in bed. En dan voelt mske zich rot. Want het werk blijft liggen en niks anders dan gelei, dat is nu ook niet echt het van het en de kindjes, het is altijd zo leuk als de kindjes hier zijn.

Als mske de ellendeling tegen komt die haar heeft opgescheept met zijn vieze beestjes, dan zal ze hem kielhalen !

“Vroeg gaan slapen” had mske gedacht en dan keken ze naar een film met Denzel Washington, een politiefilm. Een politiefilm ? Dat was verdorie een film over de duvel ! Allé, over één van zijn familieleden, Azazel, den bok die de leider was van de gevallen engelen. En die kwam Denzel Washington’s leven wat onmogelijk maken.

Om half elf zo wat dacht mske hem af te zetten, maar het kon toch niet lang niet meer duren en ze keken voort ! Tot 25 na elf, om dan tot de conclusie te komen dat die onsterfelijk was. Niet waar ? Wel waar ! 500 el had hij nodig om iemand anders te vinden en als hij niemand vindt passeert daar een kat. En jà lap ! Daar ging de goede afloop. Onsterfelijk ? Natuurlijk ? In een bos loopt er van alles rond en er zal daar altijd binnen zijn 500 el wel iets gelopen hebben dat leefde al was ‘t een muis.

“Stom van te blijven kijken” dacht mske.

Wat maken ze zich toch druk
over doping in het wielrennen ?

Alles wordt toch op de juiste manier opgelost ?

Zie maar die omkoopaffaire in het voetbal.

Man tegen inspecteur van belastingen :
“Zou u a.u.b. willen voortmaken?
Mijn kalmeermiddel is bijna uitgewerkt.”

Het geurt hier naar tijmthee. Al een paar dagen had mske last van een zeurhoofd. Gisteren zat er zo precies een stop tussen haar oor en haar keel en vandaag krast haar keel. “Tijmthee” dacht mske. Maar die was toch op. Of toch niet ? Er stond hier nog ergens een dooske, daar was ze zeker van. Slow heeft de theekast uitgemest en zei al van : “neen hoor, niks tijmthee”, tot hij natuurlijk het laatste dooske nam.

Morgen of zo toch eens terug de voorraad aanvullen, de krassers en kriebelaars slaan op het onverwacht toe.