wizzewasjes

Toen mske deze week, na lange tijd, problemen had met haar maag met het bijhorende zeurende hoofd, had ze kunnen vermoeden dat het ding er zat aan te komen. Soms is mske nogal gevoelig aan stress of vermoeidheid en/of nog een paar ander dingskes en dan kan ze opstaan met een knots van een koortsblaas.

“Zovirax” roept dan de ganse goegemeente, maar bij mske helpt dat niet. Het enige dat dan wat soelaas brengt is een Spaanse zalf die haar ooit werd gegeven door een Spaanse dokter. Ieder jaar kocht ze de zalf, maar sedert ze niet meer ging, had ze die laatste tube zelfs nog gebruikt als die al af was. Vorig jaar september heeft Zoneke dan twee nieuwe tubes mee gebracht.

De zalf houdt die blaas niet tegen, maar ze geneest wel een heel pak sneller dan met alle andere nepmiddelen die mske ooit geprobeerd heeft.

Over het manneke hebben we het hier al eens gehad.

Slow, van wie we toen zegden dat hij die dooskes voor de rostekes ging halen, heeft dat vandaag gedaan. Die dooskes heten “cointainers” al zei de bankbediende daar volgens Slow nog iets anders tegen.

En nu zitten alle rostekes, of toch zo goed als, in die cointainerkes. Die welke er nog niet in zitten zijn diegenen die geen cointainerke vol krijgen. En die van 2 ct, dat zijn maar eerst krijtelijke. Er zijn er maar vier te kort om dat ding vol te hebben.

Bij het nalezen van dat postje fronst mske, want ze weet niet meer in welke pot ze dat buitenlands nikkel gefoefeld heeft.

Wedden dat ze nu met alle potten rammelt die ze tegen komt!

Gisteren was mske met Bollie aan het telefoneren en waar het juist over ging, weet ik niet, maar het kwam er toch op neer dat Bollie vond dat ze jongeren die zich misdroegen een werkstraf moesten geven, want een boete … dat zijn tóch de ouders die er voor op draaien.

“In het Wat-was dorp” hebben ze dat gedaan” zei mske. “Ik weet het” zei Bollie “Zoneke heeft me dat verteld”.

En zodoende vertelde mske dat achteraf aan mij.

In het Wat-was dorp was er, in het begin dat mske er woonde, nog geen politie. De arm der wet werd er vertegenwoordigd door veldwachters, in de gewone omgang de sjampetters genoemd.

Later werden die mensen dan ingelijfd bij de politie en vormden het politiecorps van de gemeente. Bij de uitbreiding van de gemeente breidde ook het corps uit met hun wagenpark.

Op een mooie dag reden “ze”, twee broers in de puberleeftijd -ze waren geen van beiden 16- domweg samen op één brommerke récht in de arm der wet.

Die gingen ‘s avonds met de ouders een klapke doen en die ouders zegden: “wie niet horen wil, moet voelen … doe maar!”

Die twee kwibussen hebben op een vrije woensdagnamiddag het ganse wagenpark van de politie mogen gaan kuisen.

En dat vinden zowel Bollie als mske maar juist! Een mens moet zijn kinderen leren zelf de gevolgen van hun daden te dragen. En als er dan al ouders zijn die liever zouden betalen, dat die dan maar betalen. Maar in een gemeente zijn er wel van die brave jobkes genoeg die ze aan zulke rebellen kunnen geven.

“Zal ik de pizza in 4 of 6 stukken snijden?”

“In vier, want 6 stukken krijg ik nooit op.”

Weet je waar mske ook een hekel aan heeft? Dat ze in haar dromen nooit kan roepen of schreeuwen. Haar stem laat haar gewoon in de steek. Ze heeft er deze nacht dan maar iets anders op gevonden. Terwijl Slow, Zoneke en Bollie en nog enkelen achter het hoekske op haar stonden te wachten terwijl ze geld afhaalde en zij niet kon roepen toen de kerel achter haar, haar op de verkeerde manier vastpakte, heeft ze die met haar hoofd een achterwaartse klop tegen zijn tanden gegeven. En die kerel kon wel roepen en toen kwamen Slow, Zoneke en Bollie en nog enkelen aangestormd!

Ook nog deze nacht, wist de voorzitter van de F.C. De Kwibussen te vertellen dat hij helemaal geen spelers meer had, waarop “de speler” teken deed van “en ikke dan?” En mske vroeg: “speel jij vanavond dan niet?” en dat lor stak zijn middenvinger op.

“Slow” zei mske vanmorgen “we gaan niet kijken”.

Dat heeft nu niks met die droom te zien maar ze heeft gewoon geen goesting.

De twee laatste vrijdagen had mske toch wat problemen met het gaan werken. En ze had geen zin. Al twee vrijdagen kwam ze thuis en deed een serieus tukske.

En nu wil ze uitslapen. Ik ben benieuwd hoe lang nog.

Ik ga solidair nog wat op mijn pc een dutteke gaan doen. Blijf nog maar wat liggen zenne mske, alles is hier onder controle!

Er is niks op TV zeggen Slow en mske. En dus gaan ze niet kijken.

Weet je, om tot die bevinding te komen kijken ze in de Humo en volgens mij staat dat alle dagen vol met programma’s. Ik denk dat ze bedoelen dat er niks van hun gading tussen zit.

Maar waarom zeggen ze dan: “er is niks op den teevee”?

Wie afval stort
in buurmans tuin,
proeft vroeg of laat
zijn eigen vuil.

Op het ogenblik dat we dit typen zijn we dus ultra slecht gezind. Maar omdat we toen nog niet wisten hoe we nu gezind zouden zijn, geeft dat geen pas om daar een berichtje aan te wijden.

We hopen alleen dat we nu dus beter gezind zijn en dat mske weg zwemmen is, want dat is ook al de ganse week in het water gevallen.

“Vist u?”

“Neen, ik verdrink wormen.”