wizzewasjes

Die peecee heeft een eigen leven. Allee dat zegt mske toch. Ik merk daar niet veel van, alleen dat die ronkt als ik daar op lig.

Maar daarnet kreeg mske bijna de kouw seskes. Ze hoorde van alles wat ze wou horen door haar koptelefoon, maar toen ineens, toen bleek ze niks meer te horen. Zomaar. Poef gedaan. En ze had enkel en alleen een bestand geladen.

Hippentrip, kouw seskes, zemelen en nog zo wat van die familie en ze riep Slow ter hulp.

Slow snelde toe maar ondertussen had mske in haar configuratiescherm al gevonden dat den enen of den andere flauwe plezante dat dempenknoppeke ingedrukt had. “Daarzie, daarzie” zei Slow “dat dempen knoppeke uitzetten”.

Straffe ploeg zé, Slow en mske !

Het zou wel eens laat kunnen worden eer ze thuis komen, want ze gaan na het werk nog langs bij Zoneke.

Zoneke heeft namelijk de zandbak geïnstalleerd.

En nu moeten Slow en mske toch eens gaan kijken hoe Amke en Ella in het zand spelen.

Ik zal nog wel een beetje alleen zitten denk ik.

Nog wat door het venster gaan loeren of ik de XM nog het hoekske niet zie omkomen.

Oeps ! Nog eens over die treinhistorie. Weet je wat mske hartgrondig verafschuwt ? Een wc op een perron waar op de deur hangt : “sleutel af te halen aan het loket”. Net of je publiek moet gaan aankondigen dat je moet.

Doen ze dat om vandalisme te voorkomen of om spuiten tegen te gaan ? Gaan ze dan na iedere wc-ganger hun accomodaties controleren ?

“Liever acht minuten wachten” dachten Slow en mske “en de gastvrije van Landen gebruiken”.

Er is één voordeel aan leven: het is maar tijdelijk.

Volgens ons hebben ons zwaluwen de huur opgezegd.

Door de stormen deze winter is het dakske van de aanbouw een beetje zigzag. Eigenlijk zijn er alleen een paar pannen verschoven, maar op een plaats waar we niet aan kunnen. En aangezien we toch naar de kroonlijst van voor moeten laten kijken, wilden mske en Slow ineens een dakwerker die pannen laten goed leggen.

Blijkbaar zint dat ons gevogelte niet en komen ze gewoon niet terug.

Och ja, misschien is het wel een oplossing voor die kamer die in de aanbouw zit. Die wilden ze ook recupereren, want de vorige eigenaars hadden daar het venster uitgehaald en die zwaluwen maakten hunnen entrée langs daar. mske had er haar hoofd al over gebroken hoe ze die vogels kon leren om door de zolderopening binnen te vliegen.

Misschien best eerst die vensteropening dichten en dan wegwijzerkes zetten naar die ingang onder het dak. En dan eventueel nog eens gaan kijken voor van die kunstnesten. Want nu lezen we vandaag dat de zwaluwen in de problemen komen door gebrek aan modder.

Het is me ook wat met die vogelkes met hun pitteleerkes aan !

Geen brugdag vandaag maar werken geblazen.

Och ja, het is halvelings eigen keuze, want als mske en Slow hadden gezegd dat ze niet kwamen dan was dat ook zo geweest.

Een lang weekend ? Dat zal eens voor later zijn als ze weten wat ze met zo een lang weekend gaan aanvangen zonder aan dossiers te moeten denken.

En nog maar eens de trein ! Ik weet het, ik kan blijven vertellen over kleine dingen.

Maar vanop de trein van Landen naar St. Truiden zie je ons kerkske, zegt mske. En niet alleen ons kerkske maar ook het kerkske van het dorp hier achter en de Colruyt met zijn parking en de trap van ‘t Staaien en voor de rest … niks dan veld en veldwegen met hier en daar een eenzame fietser en ergens in het midden van dat veld een huis, helemaal alleen. “Oooh !” had mske gezucht toen ze zag dat het vol graffiti gespoten stond.

Als ze een fiets hebben, dan gaat ze op zoek naar dat huis ! Zeker weten.

mske heeft altijd al iets voor treinen gehad. Nu niet echt “waw, nen trein” maar toch. Ze herinnert zich dat ze als heel klein mske met de trein reden. Het was donker en in de verte zag ze de lichtjes van één of ander stadje of dorpke. Later gingen ze overal met de trein naartoe, ze hadden thuis geen auto. Nonkel Zjaa had een auto en oudtante Fin had een déesse, maar daar zaten zij en Broer dan ook maar heel af en toe eens in.

Naar de grootouders gaan was altijd al een avontuur. Met de bus naar Asse, de trein naar Oppèk of naar Laken.

Bij de volgende verhuizing werd het te moeilijk en kochten moe en va een auto. Gedaan met treinen.

mske kon zich indertijd dan ook best vinden in de slogans : “met de trein zou je er al zijn” en “de trein is lekker wegwezen”. Maar dat ging dan over een vakantieke dat ze hadden in Oostenrijk. Toen hadden ze de nachttrein genomen omdat ze Zoneke nog wat klein vonden voor een ver transport met de auto.

Maar nu ligt dat station hier zo kort bij, maar dan o zo kort dat mske denkt dat ze meer gebruik gaan maken van de treinen, zeker dat Landen een relatief centraal station lijkt te zijn.

Gisteren al enkele uitstappekes nagekeken die best te doen zijn.

Eerst het goede nieuws :
er wordt een nieuwe ziekte naar u genoemd.

“Grmbl” dacht mske. Slow had de avondmarkt opgezocht om te zien of die nu op één mei óók doorging. Nu blijkt dat die elke week op woensdag is.

Ofwel was er een coördinatiefout in mske’s geheugen, ofwel hebben ze die markt van dag gewisseld en dus dacht mske : “grmbl”.

mske is niet echt marktgezind, maar af en toe wil ze daar wel eens naartoe.