wizzewasjes

Bij de laatste vlooienmarkt zag mske een pingpongset liggen. En de herinneringen aan lang geleden kwamen terug toen er in de veranda een zelfgemaakte pingpongtafel stond. Die was ooit ineen gestoken door een vriend/schrijnwerker en va ging die verven. Van dat verven was nooit iets in huis gekomen, maar dat lieten mske en Broer niet aan hun hart komen.

“Weet je” zei mske tegen Slow “dat plaatsen wij op onze zolder, dat is ook goed voor de fysiek”.

Slow keek bedenkelijk. Misschien dacht hij aan de zoldervloer die moet vervangen worden. Misschien dacht hij dat de dakhellingen wel eens wat laag konden uitvallen. Hij zal toch niet bedenkelijk gekeken hebben omdat hij pingpong niet leuk vindt zeker. Anders zal mske hem wel overtuigen. Ze zal hem af en toe eens laten winnen.

Leven is … schaken met het lot.

De vos die wacht tot de kippen van hun stok vallen,
sterft van de honger.

Gisteravond ging het echt niet meer. mske had haar fleece al aangetrokken en haar voeten voelden ook niet bepaald warm aan. En toen kon ze bijna niet meer typen van koude handen en Slow zei : “Nèm” en stak het stoveke aan.

De sole mio ligt trouwens ook al terug boven op het dekbed sedert gisterenmorgen.

Het wordt friskes …

Scenario bij uitvallende elektriciteit.

Slow kijkt naar mske, mske kijkt naar Slow. Slow staat recht en gaat naar de zekeringen kijken. Hij komt terug en schuddekopt. mske foetert dat ze weer vanavond zal kunnen doorwerken.

mske belt naar het nummer “storingen” zoals vermeld op haar factuur. Een Franstalige vraagt haar efkes geduld te hebben. Ze krijgt een andere Franstalige aan de lijn. “Ik begrijp het niet goed” zegt mske. De man zegt dat de factuur verkeerd gedrukt is. Want ze krijgen nogal veel telefoons uit de zone rond Tienen.

Allé joep ! Lachen geblazen. Waar ga je nu dat verduveld telefoonnummer gaan halen ? In de telefoon zelf ? Buiten bellen en gebeld worden zit daar geen leven in. Op de telefoonlijst op de peecee ? Die start ook niet op. mske belt dan maar de energielijn zelf. Ze moeten maar de juiste telefoonnummers vermelden. Daar krijgt ze het nummer.

Als ze dat nummer belt hoort ze een nasale computerstem : “indien U belt aangaande een storing in de regio Landen, mag U nu rustig afleggen. Onze diensten zijn op de hoogte en doen het nodige”.

Dan zal mske intussen maar enkele nummers in de gsm’en proppen die hier nog altijd op een papierke staan gekribbeld. Die van Swa van Swa en Jan in Slow’s gsm. Die stond daar al in. Die van de nieuwe plaatsvervanger van Mr. Sloddermans en die van de storingen in de werkgsm.

Hmm… blijkbaar was die zijn batterij bijna plat en wat doet een slim mske dan ? Hem aan de pries hangen natuurlijk !

Bij dit telefoongesprek met Zoneke over de soorten vlees, waarbij we kunnen vermelden dat het gewoon over boterhamworst, paardenvlees en cobourg ging, had mske ook gevraagd of Ella geen salami lustte. “Absoluut niet” had Zoneke gezegd.

De dag van de uitstap gaf mske Ella een sandwich met vleessla. Na twee beten gaf Ella die aan mske, ze moest hem niet en mske at hem dan maar op. Slow gaf Ella een sandwich met kaas. Na twee beten gaf Ella die aan Amke, ze moest hem niet en Amke at hem dan maar op.

Slow keek naar mske, mske keek naar Slow. Wat nu ? “Wil jij oma’s sandwich dan hebben ?” vroeg mske. “Ja” zei Ella en ze at hem dan maar op. En wat was daar tussen denk je ?

Salami !

Enkele weken, of zouden het al maanden zijn, viel hier op een morgen de elektriciteit uit. Een uurke later was dat weer in orde.

Maar sedertdien waren ze op de sukkel met de videorecorder. Dat ding nam de verkeerde dingen op, zoals van een andere post of op een ander uur, of nam helemaal niets op. Telkens regelde Slow iet of wat bij.

Maandag zei hij : “‘t Is klaar, hij heeft opgenomen”.

Vanmorgen om half negen viel de elektriciteit uit.

En toen gingen Slow en mske met Amke en Ella ergens naartoe en ze kwamen “hem” tegen.
 

“Hallo” zei mske “ben jij soms familie van Piteco?”

“Deze nederige stokkekletser is Pih-Teh-Coh” antwoordde hij, terwijl hij diep boog “de Piteco das menne kozze !”

Wegens te veel werk
hebben we geen tijd om een blogronde te doen
nog ne roef van Sloef
Dat is maar om te lachen zenne.
Niet dat we te veel werk hebben, dat is echt waar.
Maar dat van die blogronde, want dat doen we zowieso niet.

Eigenlijk zijn er zoveel dingen voorgevallen die we zouden kunnen vertellen maar ook vandaag zijn er zaken gebeurd en doordat die zaken van vandaag gebeurd zijn hebben we koppijn gekregen en doordat we koppijn gekregen hebben vlotte het werk niet best en doordat het werk niet best vlotte hebben we nu nog een hoop te doen en doordat we nu nog een hoop te doen hebben hebben we gewoon geen zin in bloggen.

Zodoende staat hier niets.

Het is weer schoon zenne. Met die mailbox van mske dan. Als ze mails binnenkrijgt om te spelen en ze reageert daarop, dan komt altijd haar echte naam als afzender. Daar moet ze dat dan efkes aanpassen want soms mag haar echte naam daar niet opstaan.

Logisch gezien zou je dan toch denken dat haar echte naam daar altijd gaat staan. Ja dag Jan ! Ze heeft geantwoord op een mail van Mr. Sloddermans en nu, drie dagen later merkt ze dat die verstuurd werd met mijn Sloef-naam er op.

Hopelijk heeft Mr. Sloddermans die weggegooid als spam. “Jawadde” zegt mske “wat gaat die denken ?” Dat trek ik mij niet aan, maar stel je voor dat hij mij begint te mailen …