wizzewasjes

“Het hotel is goed, de kamer is schitterend … maar we hebben wel malsjaans” zei Zoneke. Aan de klank van zijn stem wist mske al dat het weer een geweldige malsjaans zou zijn. “Zeg het eens” lachte ze al halvelings.

Er is een waterpretpark rechtover het hotel … en dat is niet in de prijs inbegrepen. Ze gingen vandaag eens gaan informeren.

mske is er zeker van dat ze in het relaas dat Amke en Ella zullen geven het woord “malsjaans” niet zal voorkomen.

Ieder diertje zijn pleziertje
Iedere klant zijn restaurant

Sedert we het hier eens over het televisieprogramma “Mijn restaurant” hadden, heeft Slow dat zo halvelings wat gevolgd. mske maakte uit de titels van de internetgazetten wel op hoe de stand van zaken was.

En bizar genoeg dacht mske dat Hasselt dat moest winnen, met de nadruk op “moest”. Toen Slow dan ook zei dat het Leuven geworden was, dacht mske: “daar komt heibel van”. Het werd niet echt heibel -tot nu toe nog niet- maar het is genoeg om de kranten een reden te geven om het zaakske nog wat verder uit te melken.

mske zal bij geen enkele van hen gaan eten. Ze weet dat het eten haar gaat tegenworgen, niet alleen voor de prijs, maar ook het feit dat ze zich bespied zal voelen als de kelner haar glas komt bijvullen, of haar servet oprapen. Het eerste kan ze zelf, voor het tweede zou ze zich gegeneerd voelen.

“Pffft” zei Slow “als ze nu nog met iets anders beginnen, kijk ik niet meer”.

Maar wat blijkt nu? Het lijkt wel het gespreksonderwerp bij uitstek te zijn. Net of mensen, van wie je anders toch wel andere dingen zou verwachten, nu ook ineens in de ban zijn van een spelleke op TV. Is het dan werkelijk van levensbelang voor de mensheid te weten wie wat wint?

En het feit dat de hotelscholen blijkbaar al volledig volgeboekt zijn, naar aanleiding van het programma, is dat nu goed of slecht? Is het een vrije keuze van de mensen die die richting willen volgen of komt dat voort uit beïnvloeding door, weeral, diezelfde TV. Hopelijk krijgen die scholen volgend jaar daarvan dan de weerslag niet.

Hopelijk geraken we niet met zijn allen zo verzuurd, dat onze enige vorm van amusement en bezigheid de voorgekauwde spijs van dat bakske wordt.

Geef het volk brood en spelen!

“Kinderen moeten om dat uur in bed liggen” verklaarde Slow onomwonden, toen ze tijdens de soep en de patatten even de laatste nieuwsberichten bespraken en het nog maar eens een rechtzaak over nog maar eens vermiste en vermoorde kinderen betrof. mske had net aangehaald dat de mama van Nathalie aan de beschuldigde verweten had van enkele minuten onoplettendheid geprofiteerd te hebben om zijn slag te slaan en dat om twee uur ‘s nachts. Slow vervolgde dan wel dat het feit dat de kinderen “niet” in hun bed lagen, geen enkel krapuul het recht gaf ze daarom mee te nemen en te vermoorden.

En toen vertelde hij dat hij ooit als kind met zijn fiets werd aangereden door een auto. Die auto werd bestuurd door een onderwijzeres waar hij les van gekregen had en die was in fout. En tóch had Slow’s moeder een reprimande gekregen van de politie, omdat zij het gewaagd had, haar zoontje eropuit te sturen, óp de middag om zijn zus te gaan halen om te komen eten.

En voor wie het interesseert, gaan we hier efkes vermelden dat voor het voorgaande het gesprek ging over het feit dat het een maar een rare historie was. Bij de meeste voorvallen van die aard staan de kranten bol van details van het onderzoek, dingen waarvan je niet begrijpt dat ze de krant halen, omdat je vermoedt dat de speurders toch hun mond zouden houden, pikante details en speculaties die er toe bijdragen dat de kranten gelezen en gekocht weren. Dat was niet het geval geweest en ineens komt daar als een duvelke uit een doosje, de verdachte, die later beschuldigde werd en nu beklaagde is en waarvan blijkbaar vaststaat dat hij dan ook de dader is. Ik heb hier nog dingen horen aanhalen over dna’s van eeuwen oud en op postzegels van honderd jaren geleden terwijl in dit geval geen dna te vinden was geweest. Of die man nu verdachte, beklaagde, beschuldigde of wat dan ook is, daar oordelen ze hier niet over. Daar is een jury voor.

“Zend je een smske als je er bent?” vroeg mske als naar goede gewoonte. “Natuurlijk” antwoordde Zoneke als naar even goede gewoonte. En toch weten ze alletwee dat hij dat niet doet. We hebben het al gezegd, Zoneke is geen sms’er.

Zodoende liep of zat mske hier op het telefoontje te wachten. Dat telefoontje komt meestal nadat ze in het hotel zijn ingecheckt en al een slapeke gedaan hebben zodat Zoneke kan zeggen dat echt alles in orde is.

Het werd middag, één uur, bijna twee. Nu had mske niet echt gevraagd hoe laat ze daar normaal gingen zijn maar toch …

Enkele minuten na twee … the empire strikes back! Ze waren pas geland. Vier uur vertraging. Het was niet OO-TUC, de beruchte boeing 767, maar het was wel de maatschappij. De kindjes waren moe maar al bij al viel het nog mee. En mske hoorde Amke op de achtergrond deskundige uitleg geven aan Ella.

“Zend je een smske als je er bent?” vroeg mske als naar goede gewoonte. “Natuurlijk” antwoordde Zoneke als naar even goede gewoonte. En toch weten ze alletwee dat hij dat niet doet. We hebben het al gezegd, Zoneke is geen sms’er.

En wat las Slow nu weer in Koopjeskrant? En deze keer hebben we er een printscreen van genomen. Het laatste zoekertje waar we het ooit over hadden, werd weggehaald nog voor de meesten het hadden gelezen. We gaan die printscreen hier niet zetten, die dient maar als bewijs in geval van …

En wat stond er dan in dat zoekertje?

Gezocht

Zoek iemand met rijbewijs uit omgeving Oost-Brabant die in mijn plaats een boete op zich wil nemen. Ik reed door omstandigheden te snel en werd geflitst. Ik betaal de boete en jou.

Prijs: max. € 500

 
Moderne versie van de loteling? Onrecht recht zetten met geld? We zouden er eens om grijnzen ware het niet dat we er zeker van zijn dat er daar toch iemand zou durven op ingaan.

Internet is een leuk ding, maar internet is niet onfeilbaar. Dat blijkt nu weer. Het internet is niet zo oud als bepaalde herinneringen en dan kan de informatie onjuist of onvolledig zijn.

We kunnen ons dan ook de vraag stellen of we, voorzichtigheidshalve niets meer gaan schrijven als we daarvoor informatie op het internet moeten opzoeken, maar dat houdt in dat bepaalde herinneringen dan volledig de mist ingaan en mensen, die ooit wel een positieve rol in mske’s leven speelden vergeten zullen worden. En dat, dat vinden we dan ook weer niet kunnen.

Hier onder quoteren we de reacties van de heer Kurt De Schryver op Bert en Bertje met een rechtzetting en meer informatie dan wij ooit konden vinden.

Even terechtwijzen: Hedwig Hoefmans is geboren uit twee Belgische ouders dus geen Nederlandse zoals verkeerdelijk vermeld. Bovendien is ze door haar huwelijk met ondergetekende later bevestigd in haar Belgische nationaliteit.
De opmerking dat dit haar enige rol was komt bijzonder denigrerend over. Na ons huwelijk heeft mijn ondertussen overleden echtgenote studies “dramatische kunst” aangevat aan het conservatorium te Gent waar zij een “eerste prijs” behaalde in die discipline.
Gedurende enkele jaren heeft ze toen als free-lance actrice carrière gemaakt als hoofdactrice in honderden toneelstukken o.a. van Tone Brulin, Ionesco en Pinter, om er maar enkele te noemen, en dit in diverse vlaamse theaters, zoals de KVS in Brugge, theater Arca en Verticaal in Gent en de Korrekelder in Brugge, ,ook om er maar enkele te noemen. De perscommentaren, o.a. van Louis Paul Boon,

*****

Mijn vorige reactie werd bij vergissing onderbroken, sorry!
Met KVS hierboven is vanzelfsprekend bedoeld “in Brussel”, niet “in Brugge”
Zoals gezegd waren de perscommentaren op haar acteerprestaties over het algemeen uiterst positief tot schitterend.
Uiteindelijk heeft mijn echtgenote, zeer tot haar spijt, haar toneelloopbaan vrijwillig afgebroken omdat ik om beroepsredenen tijdelijk naar de USA werd overgeplaatst en een evenwichtig familieleven haar belangrijker leek dan haar toneelcarrière.
Tot slot voor wie het eventueel zou kunnen interesseren: ik bezit het originele 45-toerenplaatje van Miek en Roel met het leidmotief van het feuilleton.
Kurt De Schryver

Wij danken de Heer De Schryver voor deze reactie en willen toch even vermelden dat het nooit de bedoeling kon, noch kan zijn ons denigrerend uit te laten over iemand die mske ooit leuke momenten bezorgde.

De redenen waarom iemand in zijn/haar leven bepaalde beslissingen neemt is het alleenrecht van de persoon in kwestie en dat is wat wij emancipatie noemen. Het heeft geen belang hoeveel rollen iemand speelde. Het staat er misschien nogal onhandig maar wij wilden in ons berichtje enkel aantonen dat iemand met één rol een even grote impact kan hebben op het gemoed van een 15-jarige, dan de jeugdsymbolen van nu.

Door de reacties echter ging er een belletje rinkelen. Ooit ging mske met de school naar een toneelstuk met Rik Andries. mske kent de naam van het stuk niet, noch van de schrijver, maar de tegenspeelster kan best wel Hedwig Hoefmans geweest zijn.

Dat is weeral opzoekingswerk. Maar hoe gaan we daar aan beginnen?

Troosteloos! Grijs en bah! Het weer dan. En over het algemeen laten we hier het weer niet aan ons hart komen maar de thermometer van mske’s humeur staat sedert gisteren aan de lage kant. Wat oorzaak is en wat gevolg? Sedert dinsdag neemt mske cortisone voor dat ongeneeslijk geval van een hoest. Is het daardoor dat ze gisteren zo erg baalde over de elektricien zodat ze uit haar krammen schoot en half België een slechte ochtend bezorgde? Of was het door het balen dat haar hoofd zo ellendig aanvoelde?

Daar kwam dan gisteravond nog het afscheid van Amke en Ella bij. Ze vertrekken morgenochtend vroeg op vakantie. Ze heeft wel de nodige afscheidsknuffels van Ella en -kusjes van Amke gekregen.

En nu is het buiten ook nog zo grijs, zo troosteloos dat het er niet naar uitziet dat ze vandaag zullen gaan stappen. Eerst hadden ze de overgordijnen dicht gelaten maar dat geeft dan direct zo het gevoel alsof we mollen zijn. Ik was ook al eens aan het venster gaan kijken maar ben ook snel de kast op gespurt. En er is het geluid van de donder en van het onweerkanon.

“Amaai” denkt mske “als dat van die cortisone komt, ben ik goed af”. Ze moet die namelijk twee weken nemen. De regen zal wel eerder overgaan … denkelijk … hopelijk …

Slow zat op de zetel, mske lag tegen hem aan. Ze keken naar de film tussen de publiciteitsblokken door.

Een kerel die beweerde elke dag tot het uiterste te leven kwam daar ineens een oranje substantie op zijn kin smeren. “Aaah” zei Slow “dat zat bij de humo en ik dacht dat dat een energiedrankske was”. “Is dat dat, dat op de badkamer ligt?” dattelde mske. “Nu niet meer” zei Slow “ik heb het in de vuilbak gesmeten”.

Toen werden ze onderbroken door een fragmentje film en viel hun gesprek stil.

Bij het volgende publiciteitsblok stond die kerel daar wéér op zijn uiterste te wrijven en zei mske: “gij zijt ne goeie gij, voor een keer dat je een staaltje krijgt, smijt je dat in de vuilbak, in plaats van dat te proberen”. “Ge zij nie goe zeker” zei Slow.

“Lap” dacht mske “een pezzevelleke zal voor vandaag nog niet zijn”.

Vermits het klare dag is gaan we eens een spookverhaal vertellen. Een spookverhaal dat echt is, niet van horen zeggen. En dan hebben we het ook niet over Poesjkin.

Toen op de erg verwarrende 31ste oktober van 2004 ‘s avonds, dit zich voordeed, wist mske dat hij heel reëel was al dacht ze achteraf dat ze een schaduw had gezien, een lichtinval omwille van de rare indeling van onze overloop. Gek? Het werd pas gek toen ze probeerde via de in huis al dan niet aanwezige verlichting -we zaten toen nog met spokende elektriek ook- de situatie na te bootsen en daar helemaal niet in slaagde.

Op geregelde tijdstippen horen ze dingen omvallen ergens hier in huis, meestal als ze net in bed liggen. Dan zeggen ze tegen mekaar: “dat zijn de katten” maar als ze dan opstaan om te komen kijken, ligt er niks om.  Zo zijn er al meerdere onverklaarbare geluiden geweest, zoals geroefel in een gang waar niks te roefelen valt en vallende stenen.

Vorige week werd mske gewekt door een geklop. “Dat is de elektrieker die de laatste hand komt leggen” dacht ze, tot ze zag dat er niemand was en dat het pas vier uur was.   Vanochtend om tien voor vier werd mske wakker. Ze weet niet van wat, ze stopte Slow onder die zich, als naar gewoonte weer eens goed bloot had gewezzeld en toen hoorde ze het geklop.

Drie regelmatige kloppen …even niks … vier regelmatige kloppen … even niks … drie regelmatige kloppen … heel lang niks … twee kloppen … weer een hele poos niks … één klop.

Zijn het de zwaluwen die toch op de zolder komen? Is er ergens een vreemd beest binnen gesukkeld? Waagt Buurnaast zich aan nachtelijke uitspattingen? mske zocht op “klopkever” maar blijkbaar klopt dat beest niet en zijn dat gewoon houtwormen.

Zitten we nu met een klopgeest?  Zo ja, moeten we daar nu vriendelijk tegen zijn?  Of tonen we die het huisreglement en lezen hem zijn rechten voor?

Wat is een hoax ?

De kenmerken volgens Wikipedia zijn:

In Engelstalige landen wordt het woord vrij algemeen voor allerlei bedrog en nep gebruikt, bijvoorbeeld voor het maken van een graancirkel. In feite wordt een grote groep mensen voor de gek gehouden. Het lijkt op een grap, maar is eigenlijk kwaadaardiger, en is feitelijk alleen leuk voor de makers ervan.

Een hoax is vaak minder ernstig dan echte oplichterij of fraude. Een motief van wederrechtelijke bevoordeling ontbreekt vaak, het gaat meer om het stichten van verwarring en de mensen voor de gek houden. Een ander motief is het zaaien van paniek, of het beschadigen van “het systeem” uit persoonlijke frustratie.

De gevolgen kunnen zeer ernstig zijn. Mensen kunnen in paniek raken, en (schadelijke) handelingen verrichten die ze anders niet zouden verrichten. In een aantal gevallen kan een aanstichter van een hoax dan ook strafrechtelijk vervolgd worden.

Er is niks mis met Swiffer. Dat is een hoax die reeds sedert 2004 circuleert.

Het is wel jammer dat mensen dat doorvertellen zonder eerst even de juistheid na te gaan. Het is nochtans niet moeilijk. Men begeve zich naar google en tikke in: “hoax swiffer” en het verhaaltje wordt er van alle grond ontdaan.

In deze tijd, waarin het voor iedereen moeilijk is, een bedrijf een slechte naam bezorgen, is niet bepaald voordelig voor de economie en leidt enkel tot paniek.

Zelfs de hondenverenigingen zijn in de weer om het bericht te weerleggen.

Iets wat via mailbox rondgestuurd wordt is gewoonlijk wel nep en best waard om eerst eens te verifiëren eer men een ander schade berokkent.

Wij hebben geen swiffer. Swiffer kan ons gestolen worden, maar die verdomde gave van de mensen om dingen voort te vertellen zonder te controleren heeft al menigeen schade berokkend en is volgens onze “keiharde” mening een bewijs voor het feit dat de mensheid bedrogen wil worden.  En dat is nog vriendelijk geformuleerd … ik wou eerst iets anders zetten.