wizzewasjes

Alle goeie voornemens om in de winter door te stappen ten spijt, staat het -zo goed als- dagelijks stapke op een laag pitje, zodat het meer lijkt op een maandelijks stapke dan zelfs op een wekelijks.

Dat dat niet goed is voor den baskuul is een feit. Dat den baskuul ook niets te zien heeft met mske’s eetgewoonten is ook een feit.

Jawel! mske’s gewicht is stabiel, al had ze gehoopt er tegen nieuwjaar het aantal verloren kilo’s te verdubbelen. Er was zelfs een lichte stijging geweest in het begin van de kerstvakantie, maar na Plopsaland met de kindjes waren er drie kilo’s af. Beweging dus.

Door dat gebrek aan beweging geraakt mske in een vicieuze cirkel:

• Ze gaat niet stappen omdat het werk niet gedaan raakt.
• Het werk raakt niet gedaan omdat ze niet gaat stappen.

De laatste dagen werkte mske zelfs tot ‘s nachts door en meestal werkt ze zelfs het weekend door. Maar zo geraakt ze ook in een vicieuze cirkel:

• Ze werkt laat door zodat ze ‘s morgens niet uit bed raakt.
• Ze raakt ‘s morgens niet uit bed zodat ze laat moet doorwerken.

Drastische maatregelen getroffen:

• Gisteravond om elf uur bedde in.
• Volgend weekend wordt er hier niet gewerkt, volgend weekend wordt er hier gestapt.

Om dat te kunnen heeft ze de planning voor deze week wat ontlast en naar maandag verschoven en dan maar hopen dat er genen enen roet in ‘t eten komt gooien.

Dinsdagavond zei mske: “en nu naar bed”.

Ergens halfweg de zetel en de deur naar de hal verstijfde Ella, zoals ze dat in tekenfilms vertonen, waarna ze zich parmantig omdraaide en uiterst elegant een handje op de leuning van de zetel lei en koddig zei : “iemand moet mij dragen want mijn tand is nog niet gezakt”.

En omwille van het schattigheidsgehalte van Ella met haar ene handje op de leuning van de zetel en de open vraag: “zou ‘t pakken?” in haar ogen, zei mske: “allee vooruit, ik zal je dragen”.

Waar is de tijd dat Slow haar telkens naar boven droeg en ze even parmantig had verkondigd dat ze al groot genoeg was om zelf de trap op te gaan?