wizzewasjes

Er was een tijd dat klein Zoneke en kleine Zus thuiskwamen met mopjes. Die vonden ze dan hoogst grappig. Minder grappig werd het wanneer ze die mopjes keer op keer weer vertelden en niet zij alleen maar ook de buurkindjes kenden die. 

Wablief en Wablaf.

Wat is het verschil tussen een paard en een ezel?

Wat is het verschil tussen een foto en jezelf?

Wat is het verschil tussen een bakker en een tapijt?

 
Dat van die bakker en dat tapijt vond mske nog veruit de meest geslaagde.

mske heeft niet echt genoteerd wanneer die mopjes achterwege begonnen te blijven, maar nu zijn ze terug. Neen, niet meer Zus en Zoneke maar Amke en Ella. Misschien best eens snel eerst de bovenstaande aan hen vertellen, kwestie van er een paar meer in hun repertoire te hebben.

mske zal rap moeten zijn want die van Wablief en Wablaf kennen ze al.  Daar heeft Zoneke al voor gezorgd.

Sjaans dat mske de laatste dagen het blog niet heeft bijgewerkt, het zou nogal wat geweest zijn. Want ze had wat voor. Het vervolg van dit berichteke zal ik eens typen zoals mske sprak, het zal rap klaar en duidelijk zijn waarom het een sjaans was.

Amaai, daz moelijg, wad een gezdundel, ig voel mij een ehde klunz.

Neen, ik ga dat niet doen, ik krijg het zo niet geschreven.

In elk geval, vorige week dinsdag zat mske bij Bollie en Zoneke thuis toen haar plombage uit haar tand viel. Dat was al de derde. En bizar genoeg zijn dat enkel de tanden die zo een goed jaar geleden door die rare kwieten van een tandarts van hier gedaan werden. Soit, hij lag er uit, die plombage - mske zegt dat het de vulling moet zijn maar zelf zegt ze wel altijd plombaasj.

Hij lag er uit en er was een scherpe pin aan die tand, waardoor mske een dag met een geïrriteerde lip had rond gelopen. Maar dat was al.

Zaterdag gingen Slow en mske langs bij hun favoriete taverne om eens van de keuken van de nieuwe uitbaters te proeven -wat staat daar nu weer? Natuurlijk niet echt van de keuken- en ineens was die pin weg. En neen ze had die niet ingeslikt, maar ze heeft hem heel voorzichtig en onopvallend -hoopt ze toch- kunnen verwijderen.

Maar na verloop van enkele uren kreeg mske last van haar tong, want blijkbaar was er een scherpe rand aan dat afgebroken stuk en had ze haar tong daaraan gekwetst waardoor ze ineens begon te slissen. Ze hoopt maar dat haar gezelschap van die dag niet gedacht heeft dat ze met dubbele tong sprak.

In elk geval was dat zondag nog een pak erger en mske stak haar tong uit naar de spiegel. “Daav iz een hanz stug uid” zei ze. Slow kwam ook kijken naar mske’s tong en bevestigde haar diagnose.

Ondanks dat de scherpe rand weg gehaald werd bleef mske maar slissen . Maandag nog even erg als zondag en bovendien zeurde haar hoofd. Gisteren was het wat beter met het zeurend hoofd maar het spreken vlotte nog niet. Gisteravond werd het echter ineens een boenkeboenke historie in mske’s hoofd en ze viel zomaar, pardaf, met haar hoofd op Slow’s schoot in slaap op Zoneke’s zetel.

Vandaag? Vandaag is de eerste dag dat het echt beter is.  Ze voelt het nog maar ze kan al terug haar klapke doen zonder dat er drie keer gevraagd moet worden: “wat zeg je?”

We zijn niet van plan van hier een fotoblog van te maken. Het moet en zal voornamelijk een schrijfblog blijven maar we gaan er eens een uitzondering op maken en voor de tweede keer op enkele dagen tijd foto’s de overhand laten nemen.

We hadden reeds dikwijls naar een foto of een afbeelding gezocht die het licht aan het eind van de tunnel kon tonen. Buiten den dezen is er niet veel gepast te bespeuren.

Laat nu toch onze eigenste Slow vorige week in Namen een foto maken van het licht aan het eind van de tunnel.

Bovendien doet Slow er nog een extrake bij. Voor al diegenen die ooit al gemopperd hebben dat er geen foto van mske op het blog komt, profiteer er van. Slow heeft mske vastgelegd terwijl ze onderweg is naar het eind van die tunnel.

Amke:

Ik ben een paardje.

 
Ella:

Jij bent een eend.

 
Amke:

Ik wil niet dat Ella zegt dat ik een eend ben.

 
Ella:

Ik wil niet dat Amke zegt dat een schaap geen pizza eet.

Vorige zondag gingen Slow en mske naar de citadel van Namen.

En achter het hoekske van zo een trap kwam er …

nog een trap.

En nog één.

En nog één.
 
 

Hélaba Slow!
Volgens mske haar notities kwam er hier nog een trap met één trede.
Waar is die foto daarvan?

“We hebben de treden van die eerste trap niet geteld” zei mske.

“Sebiet als we terug naar beneden komen” zei Slow.

“Niet vergeten hé” zei mske “want tot nu toe heb ik ze allemaal al geteld”.
“Je hebt ze toch allemaal op foto hé?”

Het is dan wel genen trap, maar ‘t gaat toch omhoog.

Alleen die eerste éne heeft belang, die op de achtergrond niet.

Deze?

Of deze? Deze natuurlijk!

Tiens! De rijbaan, nog altijd omhoog.

Deze tellen eigenlijk niet mee.
Dat is maar een uitkijkske over de Maas.
 
 

Rubriek: trappen die ze niet gedaan hebben.

Ah neen! Want die deur was dicht gemetst.

Deze ook niet, dat is eigenlijk een amfitheater.

Zie maar!
 
 

Deden ze al die trappen terug naar beneden?
Nee hoor, ze namen een schabalijk weggetje.

En dat ging bergaf.

Natuurlijk ging dat bergaf anders kwamen ze niet naar beneden.

Boom blijf staan terwijl ik je vasthoud.

Nemen we de raccourci?
 
 

Wat kwamen ze daarna nog tegen bij een wandeling langs de Samber?

Trappen!

De tram draaide de hoek om en het leek of hij uit een retrotijdperk te voorschijn kwam. “Het is een ouwe” zei Slow, wat betekende dat hij niet de gestroomlijnde vorm had die heden ten dage gebruikelijk is, maar er uitzag als een ouwerwetse pralinendoos. De twee stellen waren ook niet, zoals nu in voege is, met een harmonica in verbinding maar waren gewoon twee volledige wagens die aan mekaar bevestigd werden.

Slow en mske stapten in, bij iets anders stap je op, maar hier stapten ze in. “Zeker uit een museum gehaald” mompelde mske terwijl de oude afwerking bekeek. Ze wilden zich op een vrij bankske placeren maar door het schok-snok vertrek was er van placeren geen sprake maar ploften ze gewoon naast mekaar neer.

De tram wiggelde en waggelde, zwalpte en daverde, zuchtte en kreunde en dat het schok-snok vertrek van de eerste keer geen toeval was, bleek al snel toen hij telkens op dezelfde manier van start ging. “Wat een wilderik” zei mske terwijl ze haar geklutste hersenen bijeen zocht. “Wie weet is dat niet dezelfde als die waarbij je bijna eens van de bank tuimelde” bedacht Slow. “Dan moet die toch van de kust naar hier verhuisd zijn” zuchtte mske terwijl de tram de grond onder dook.

Knots-bots! De tram stopte. Toen hij terug met zijn schok-snok wou vertrekken, stopte hij terug knots-bots en gaf met een getrompetter van een verkouden olifant -met dank aan Amke- te kennen dat er iets fout zat. Na drie keer schok-snok en knots-bots gepaard met het getrompet verliet hij eindelijk de halte. Dat deed hij bij de drie volgende haltes ook. “Ik wou dat ik er af was” dacht mske terwijl ze over haar geblutste knieën wreef.

Haar vrees dat ze nooit van die tram ging geraken was ongegrond. Het kwam ervan na een knots-bots terwijl ze zich met beide handen had vastgehouden om toch niet omver te gaan net voor ze het onding kon verlaten.

Na een paar gezellige uren rondkuieren en met een paar pijnlijke voeten stapten ze terug de open muil in om met de roltrap terug onder de grond te verdwijnen. “Er staat er juist ene” zei Slow en rende richting klaarstaande tram. Net toen die het sein gaf dat hij zijn deuren ging sluiten joepte mske nog snel langs het achterdeurke binnen en plofte op een vrijstaand stoeleke terwijl Slow de kaart ging ontwaarden – korter gezegd: betalen zonder geld. “Meer naar voor is nog een tweezit vrij” zei mske en ze begaven zich daarheen.

De tram wiggelde en waggelde, zwalpte en daverde, zuchtte en kreunde. Ze wilden zich op het vrije bankske placeren maar door de knots-bots aan de volgende halte was er van placeren geen sprake maar ploften ze gewoon naast mekaar neer. Er was geen harmonica en er zat geen bestuurder in het bestuurdershokje. De wagen hing gewoon aan de vorige bevestigd. “Het is dezelfde van daarnet” zei Slow. “Het kan niet waar zijn” zuchtte mske en stak haar handen voor haar knieën.

Slow krabde en krabde. “Lig nu toch eens stil” zei mske. “Jamaar” zei Slow “je moet eens kijken wat ik hier heb. Hij toonde zijn buik en werkelijk, die stond vol met kleine pukkelkes. “Oh neen” dacht mske toen ze de overeenkomst met een voorval van vroeger zag.

Slow las de bijsluiter van de pillekes die hij had genomen voor zijn schouder en wat stond daar in? Dat die spullen jeuk en uitslag konden veroorzaken.

Gelukkig haalde hij woensdagavond al een spuitje voor die schouder en zijn die pillekes verleden tijd. Nu moet hij enkel nog van de jeuk verlost geraken.

“Goed dat wij Akismet hebben” zei mske eens. “Akismet?” vroeg Slow “wie is dat?” “Akismet?” vroeg ik “wat doet die dan zoal?”

mske legde uit dat Akismet spamreacties in een aparte folder plaatst waar mske ze dan wel kan bekijken en beslissen of ze al dan niet spam zijn. Maar Akismet doet dat goed -dixit mske- het is nog maar twee keer voorgevallen dat ze een echte reactie moest opvissen waardoor Akismet 99,944% op zijn rapport haalt, rapport dat hij dan nog zelf berekent.

Die spamreacties worden na twee weken folderquarantaine gewoon vernietigd. Wij zijn daar niks mee want meestal kunnen wij die niet lezen omdat het Russen zijn die Russisch schrijven in Russisch schrift. Soms is dat wat onnozele prietpraat of enkele aanslagen op een toetsenbord zodat het lijkt dat een kat haar poot daar op heeft gezet, een kat die niet kan typen wel te verstaan.

Maar dinsdag had mske wat gegremeld bij het nakijken van de spam. Er stonden namelijk twee reacties van dezelfde persoon. Gisteren stonden er twee bij van weer diezelfde reageerder. Al is het een spammer -of is hij ondertussen niet eerder een stalker- die reacties vinden wij een vermelding waard. Daarmee krijgt de schrijver ervan niet bepaald zijn zinneke want zijn naam noch zijn url’s worden overgenomen en daar is het hem toch om te doen.

Yo!, please, help me.
How come alcohol won’t freeze in the freezer?
Thenk you. I am vaiting for answer!!!

Hi, brother, please, help me.
Beer ad with a train in it and everthing turns to ice?
Thenks. I am vaiting for answer!!!

Yo!. Just one more question. Realy, please, help me.
What is your favorite Havana Club Rum?
Thenks, bro. I am Waiting for answer!!!

Hello. Just one more question. Realy, please, help me.
How high can a average drinker’s blood alcohol level rise before he can fall into a coma and die?
Thenk you. I am Waiting for answer!!!

 
Als die op een antwoord van mske gaat wachten … zij vraagt zich nu wel af of dat de reden is dat er geen bierlekstokken bestaan.

De mensen gebruiken graag grote woorden zoals “dag van de aarde” en ze vitten op iemand die niet alle dagen zijn stof afneemt of waar de kuis niet centraal staat, maar je kan nergens komen zonder op het afval van anderen te moeten kijken.

We produceren minder afval? Best mogelijk, het ligt gewoon overal in de gras- en bos- en weikanten gesmeten.