zaterdag, 31 oktober, 2009
Spamreactie op de grootouderdag :
In truth, immediately i didn’t understand the essence. But after re-reading all at once became clear.
mske’s -ongeschreven- reactie op zijn reactie :
Dat is hetzelfde mailadres dan dat van Floost !
En ze dacht er bij : “sukkels”.
vrijdag, 30 oktober, 2009
Als de was hangt droog te bakken
Mogen de vogels daar niet op kakken
Want als de vogels op ‘t laken sch…
Hebben ze hier goesting om te blijten
[ms - 30 oktober 2009]
vrijdag, 30 oktober, 2009
In Volt op woensdag … er waren natuurlijk meerdere onderwerpen in Volt vorige woensdag.
Vinden wij Volt nu goed of niet ? Dat weten wij -mske meer bepaald- zelf niet goed. De onderwerpen zijn wel interessant maar ze blijven nogal aan de oppervlakte. Ze zijn ook iets te beperkt in tijd eigenlijk. Voor zover deze bedenking over Volt …
Ah neen, een pluspunt van Volt is enerzijds Martine Tanghe, wie wij altijd al goed vonden en anderzijds Kobe Ilsen, wiens journalistieke kwaliteiten wij -weeral mske meer bepaald- niet zo goed kennen aangezien Slow in zijn eentje naar Vlaanderen vakantieland kijkt.
Kobe Ilsen anderzijds dus, die dat echt wel goed doet maar bovendien momenteel één van de schattigste jongens -jongen jawel, gezien die zo de leeftijd van Kozzeke en Neefke heeft- van de VRT is en dit weeral volgens mske. Slow spreekt zich daar niet over uit.
In Volt op woensdag dus kwam Mevrouw Mia Doornaert het hebben over hoe ze zich ergert aan het soort tussentaal dat ze in “Thuis” spreken. Ze werd tegengesproken door Axel Daeseleire. Ruud Hendrickx, taaladviseur van de VRT zat daar ook nog bij, maar de interessantste bijdrage tot het gesprek werd geleverd door de twee eerst genoemden.
Mevrouw Doornaert vindt dat iedereen ten allen tijde de standaardtaal (na het ABN, kwam het AN maar dat is nu weer achterhaald en heet nu de standaardtaal) zou moeten spreken dus ook in een TV-reeks. Axel Daeseleire vond van niet. Ze waren het wel eens dat het taaltje van Thuis een soort tussentaal is, het is geen standaardtaal maar het is ook geen dialect.
Laat ons maar direct zeggen dat mske Axel Daeseleire’s mening bijtreedt. Die tussentaal klinkt menselijk en gemoedelijk en echt in tegenstelling tot het geaffecteerde praten van velen die hun tong in honderd bochten wringen om toch maar beschaafd te spreken maar daardoor gekunsteld over komen.
Eerlijk is eerlijk, de standaardtaal van Mevrouw Doornaert was af en vlot, zonder bekakt of betuttelend te klinken en dit in tegenstelling tot sommige leerkrachten waarbij mske bij het horen er van nog steeds zin krijgt om zich direct te verontschuldigen zonder te weten waarom.
Maar Axel Daeseleire vond dan weer dat, gezien het over volkse mensen gaat, het volks moet klinken en dat die tussentaal dan ook voor iedereen, van Limburg tot West-Vlaanderen, verstaanbaar is.
Dat gingen ze uitproberen. Enkele Westvlamingen kwamen hun zegje doen en beweerden dat ze het niet begrepen aangezien het weer in het Antwerps was. Slik ! Dat was al een flater van de Westvlamingen, want die tussentaal is iets “tussen algemeen Nederlands en Antwerps – Brabants dialect”, dixit de VRT. Nu onder ons gezegd denkt mske dat die bepaalde mensen, je mag nooit veralgemenen, ook de standaardtaal niet zouden begrepen hebben.
Maar we vragen ons af waar de uitleg van Limburg bleef. Of traden de Limburgers Axel Daeseleire bij ? Een hiaat in het onderzoek ?
Weet je, standaardtaal is in mske’s ogen heel belangrijk, zo belangrijk als gepaste kledij voor bepaalde gelegenheden. Maar dat is volgens mske helemaal niet nodig om als boer op het veld patatten te gaan uitdoen. mske spreekt dus tussentaal, gezien ze zowel in Antwerpen en Oost-Vlaanderen woonde en in Brabant woont.
Ze heeft altijd ABN gesproken met Zoneke en Zus tot Zoneke op zijn dertiende zelf begon met dialectwoorden aan zijn woordenschat toe te voegen. Momenteel spreekt ze AN standaardtaal als Amke en Ella in de buurt zijn maar zegt ze wel “kzienageiren” tegen Slow.
Maar laat Simonneke en Frank en de Swa maar voort tetteren in het gemoedelijke taaltje dat ze nu klappen. Kinderen moeten daar zowieso niet naar kijken gezien het feit dat iedereen daar al met iedereen in de koffer gedoken is. Waarden en normen zitten niet alleen in een taal tenslotte.
En ja hoor, mske kijkt ondertussen wel naar Thuis. Dat komt goed uit. Vermits de winter in aantocht is en ze dus minder in het veld rondhangt heeft ze haar binnenhuisveloke maar voor de pinnen gehaald en “Man bijt hond” gevolgd door “Thuis” is een beter alternatief dan op haar eentje op dat veloke rijdend naar een ceedeeke te luisteren, zonder te kunnen meezingen. Ah ja, als ze meezingt moet Slow lachen en loop ik weg.
donderdag, 29 oktober, 2009
“Achiel zit niet meer in de klas” zuchtte Ella met droeve blik. mske dacht efkes aan een eerste liefdesverdrietje maar neen, Ella’s speciale vriendje heet niet Achiel, al lijkt het er wel op.
“Is Achiel verhuisd ?” vroeg mske. Ella haalde haar schoudertjes op. “Hij gaat bij zijn zusje naar de school” zei ze.
mske stopte haar kleindochter onder, die zei : “ik mis Achiel”.
Soms gebeuren er minder leuke dingen in het leven, dat weet iedereen, maar om Ella toch een optimistischer kijk op de zaak te geven zei mske : “och, misschien kom je Achiel nog wel tegen in de grote school”.
En ja, wie weet, het leven is een eigenaardig ding.
woensdag, 28 oktober, 2009
“Het wil weer lukken” zei Slow vanmorgen “we moeten weer eens weg en er ligt er weer ene op zijn zij“. Slow is normaal geen harteloos mens en eigenlijk had hij een beetje gelijk al heeft het eigenlijk a meer met Murphy te maken.
Feit is dat Slow en mske naar de grootouderdag van Ella’s schooltje moesten en dat ze daardoor die beruchte E40 overmoesten. Wel aan de andere kant maar wie heeft er nog nooit van kijkfiles gehoord.
Slow en mske maakten zich in een haastje klaar zodat mske nog haar lippenstift vergat en weg waren ze. “Rijd ik over de nationale of over de autostrade ?” vroeg Slow. “Ik zou ‘t niet weten” zei mske.
Nadat ze echter richting Tienen al achter een bietenwagen hadden gezeten en Slow bedacht dat er op die nationale nog werken waren ook met enkele verkeerslichten als gevolg besloot hij toch maar de autosnelweg te wagen. “Is er een file hebben we gewoon pech” zei hij.
Ze hadden geen file.
De kindjes droegen gedichtjes voor, zongen en dansten en alle oma’s kregen een geschenkje en daarna kreeg iedereen een tas koffie -of twee, of meer- en een gebakje.
En daarna … wel dat is voor een andere keer.
dinsdag, 27 oktober, 2009
Slow is niet bepaald iemand die commentaar geeft over anderen. Hij maakt zich ook geen zorgen over wat een ander draagt of niet draagt al kan hij wel eens koddig kijken als het echt de spuigaten uitloopt.
Maar er is één ding dat Slow echt niet ziet zitten. Dat is die mode of de trend om een dikke sjaal -geen foularreke- rond je nek te draaien om binnen te zitten. Dan zegt hij wel dat hij dat belachelijk vindt. Vanavond was er zo in “Man bijt hond” een reportage over punten. Eén van de geïnterviewde studentes droeg zo een dikke sjaal. Waarop Slow nog maar eens te kennen gaf hoe belachelijk hij dat wel vond. mske gaf hem gelijk want onder die sjaal had het kind een decolleté waardoor je een nogal uitgesneden dieptezicht had. Koud had ze het dus al zeker niet.
Enkele weken terug bij de verkiezing van de Flandrien had Slow ook al de opmerking gemaakt want Karl Vannieuwkerke droeg ook het gewraakte kledingstuk bij het presenteren van het programma.
“Ach” had mske toen gezegd “Karl Vannieuwkerke mag wel iets meer, die zie en hoor ik graag bezig”.
Slow heeft natuurlijk wel een sjaal van de Kwibussen, maar die mag alleen maar los hangen. mske denkt dat ze ook trendy kan zijn. Ze heeft namelijk nog zo een lange zelf gehaakte groene, uit de tijd dat sjaals tot je knieën moesten reiken. Die kan ze zeker drie keer rond haar hals draaien.
maandag, 26 oktober, 2009
In slechte tijden, toen er geen werk genoeg was trokken Vlaamse seizoenarbeiders voor maanden naar Frankrijk. Ze lieten hun vrouw en kinderen achter. Dat vond klein mske, toen men het haar vertelde, zo een verschrikkelijk iets al had ze bewondering voor de doorzetting van de mensen.
Waar wij het verhaal van Sebastian hoorden, doet niks ter zake. Ik ben zelfs niet zeker of zijn naam werkelijk Sebastian is, mske kennende …
Hij is in elk geval geen Belg en komt uit een ver land om hier tijdelijk werk te komen doen via interim. Zijn vrouw, die in het thuisland wel werk heeft, zijn dochtertje en zijn zoontje laat hij dan tijdelijk achter en hij reist over en weer bij het begin en einde van elke job. Hij zocht vast werk, liefst hier, want hij wil een betere toekomst voor zijn kindjes.
Sebastian is een doorzetter. Hij heeft het Frans reeds onder de knie en wil nu ook zo snel mogelijk Nederlands leren. Hij informeert naar de werking met dienstencheques, eventueel voor later voor zijn vrouw, als hij hier voet aan de grond heeft.
Zo anderhalve week geleden vertelde Sebastian dat het hem gelukt was, dat hij vast werk had, in de Walen weliswaar, en dat hij een piepklein studiootje had gehuurd in afwachting van de komst van zijn gezin.
Sebastian is momenteel in zijn thuisland maar mailde dat hij donderdag naar België komt voor het begin van zijn nieuwe leven.
mske is niet meer klein mske maar ze vindt het nog altijd verschrikkelijk als ze aan die jonge vrouw en de kindjes denkt maar ze heeft anderzijds bewondering voor zijn doorzetting.
zondag, 25 oktober, 2009
Deadwood is er weer, het tweede seizoen.
Slow en mske hebben geen enkele aflevering van het eerste seizoen gemist en toch heeft mske de indruk dat er een deel tussen uit is.
Ze snapt namelijk zo af en toe een keer niet waar die personages onderling over bezig zijn.
Ook de geschilpunten die ze hebben of de redenen om eens een keer op mekanders toot te meppen … ja joenges …
zaterdag, 24 oktober, 2009
Het is al enkele jaren geleden dat een aankomende man, die de man/vrouw relatie nogal extreem zwart/wit zag, tegen mske zei dat vrouwen tegen mannen niet moeten beginnen over kleuren, want dat de kleurenkennis van een man niet verder gaat dan de zeven kleuren van de regenboog en enkele frequente bijkleurkes. mske heeft er niet op gereageerd, je moet zo een prietpraat laten voor wat het is. Feit is dat bepaalde personen -zowel vrouwen als mannen- als ze iets niet willen kunnen zich verschuilen achter een veralgemening.
Kleuren dus. Enkele weken terug vond mske wel degelijk in de internetgazet een artikel dat eveneens stelde dat -veralgemeende- mannen niet méér onderscheid kunnen maken dan de, hierboven reeds vermelde, hoofdkleuren.
Wel, wij hebben nieuws. Wij gaan hieronder een opsomming geven van de kleuren en kleurkes en tinten die mske’s klanten gebruiken -inderdaad in het meervoud én mannelijk, de meer normale zoals bleu roi en bleu ciel niet meegerekend. Jawel, ‘t zijn twee franssprekenden.
Daar gaan we :
Er zijn er nog maar dit zijn deze die we ons zo voor het vuistje weg herinneren. Er is er nog een, maar die zetten we niet omdat mske, telkens ze het hoort of ziet, zich lichtjes ergert omwille van de tactloosheid waarmee de kleur aangegeven wordt zonder dat de persoon in kwestie zich eigenlijk realiseert hoe discriminerend en racistisch het klinkt.
Mannen … wel er is nieuws, minstens één van die kleuren heeft mske moeten opzoeken om te weten hoe ze er uit zag.
Troost
Raymond Ares
Anno Domini 1200
Vooruitzicht
wizzewasjes © 2010 All Rights Reserved.
wizzewasjes is designed by GetTemplate and powered by WordPress
