Stillekes
zondag, 11 juli, 2010
Het is stil waar ‘t niet waait. Dat geldt zowel voor de skynetblogs als voor de warmte maar ook voor het gemis aan het vrolijke gesnater.
Zou het telkens weerkerende gemis na hun vertrek een herinnering zijn aan iets wat we het lege nest syndroom kunnen noemen ? Dat komt telkens terug en net zoals we al vertelden is het gewend raken aan hun aanwezigheid makkelijker dan het gewend worden aan de stilte die ze achterlaten.
Moesten Slow en mske toch nog geopteerd hebben voor een kind ? Ach neen, er is een tijd voor het opvoeden van je kinderen en er is een tijd om te genieten van je kleinkinderen.
Wat de warmte betreft … puf. En dat niet als commentaar op deze zomer, oh neen, wij klagen niet rap, maar Slow en mske hebben naar de koers gekeken en vergaten de overgordijnen hier dicht te trekken terwijl de zon in volle glorie op de ruiten scheen. “Eigen schuld, dikke bult” wordt in dit geval “kopke suf, lijfke puf”. Slow zit met een handdoek en gaat zich af en toe aan de kraan wat verfrissen en mske zit met één van de plantenspuitjes zichzelf te vernevelen.
De skynetblogs ? Geen commentaar, behalve dat we toch blij zijn dat wij het onze volledig verhuisd hadden voor zíj begonnen te verhuizen. Stilte voor de storm ?
