wizzewasjes

Het werkwoord mierenneuken staat voor een soort mensen die wat doen maar dan niet met mieren, zowat zoals muggenzifters, die ziften ook geen muggen.

We durven het niet goed zeggen maar van die muggen blijven we zo precies wat gespaard maar die mieren dat is toch wel een plaag.

Waar je ook gaat of staat, die beesten zijn alomtegenwoordig. Of je nu een deken spreidt op een strand in Spanje of je voeten onder je tuintafel schuift, er zitten mieren. Nu had Slow die mierenstraat al fel geobserveerd. Maar toen er enkele tot boven op de tuintafel kropen vond Slow de beestjes zo interessant niet meer. mske probeerde enkele natuurlijke middelen om het mierenbestand tot vertrekken aan te manen. Eerst leek het te lukken.

Maar toen ze in het weekend weer het onkruid wiedden, bleek dat het lege nest weer bevolkt was. Slow zuchtte en zei dat ze uiteindelijk toch mierendoosjes zouden moeten zetten.

mske zocht het internet af en vond nog een mogelijke remedie. Ze greep de bus talk. Dat is kinderpoepkespoeder tegen het irriteren van de bipskes. Ze poederde alle mierengaatjes dicht. Alle mensen, die beesten werden gek ! Die draaiden door ! Wat later liepen er hier mieren met wit getalkte poepkes maar bij hen heeft dat een omgekeerd effect.  Die werden pas geïrriteerd door die talk op hun bips.

We zijn twee dagen later en ‘s morgens na het bloemen gieten doet mske haar ronde met de talkbus. Het zag er vanmorgen rustig uit rond het mierennest. Maar net nu geven ze weer regen. Zijn die beesten nu weg of moet mske straks weer gaan mierkespesten ?

Dat veel beestjes hier welkom zijn, hebben we al verteld, dat andere beestjes dan weer niet welkom zijn ook. Gisteren hadden we het nog over de vliegen, maar er zijn er nog. Zo zitten er bladluizen op de Coreopsis, niet veel want mske sproeit die elke morgen en elke avond een straal koud water op hunne corpus, daar kunnen die namelijk niet tegen.

Tja, mske heeft iets tegen chemische middelen en onkruid- en ongedierteverdelgers, dat is namelijk allemaal niet zo gezond voor de bol onder ons voeten.

Ze sproeit er dus lustig op los met de plantenspuit, maar het begint haren hoebel uit te hangen dat die beesten niet definitief verdwijnen.

Nu vond ze op internet een website waar je een lieveheerskastje kan kopen met een lokmiddel. Dat leek interessant want lieveheersbeestjes vreten bladluizen bij de vleet.

Maar wat doen ze dan met de vogelkastjes die ze willen hangen ? Je kan toch geen bezoek lokken om ze te laten opvreten door ander bezoek. Het is nu ook niet gezegd dat het lokmiddel straf genoeg is om hier een schare lieveheersbeestjes te laten toestromen. Bovendien kunnen die beestjes ook wel voor een echte invasie zorgen, dat heeft Wachtebroer meegemaakt en zonder lieverheerskastje en zonder lokmiddel.

Zolang ze daar niet uit zijn zal mske die plantenspuit blijven hanteren.

Laat nu net gisteravond tussen de bushalte en Zoneke’s huis zo een lieveheersbeestje in de kant zitten.  mske wees Slow er op.  Slow stelde voor het beestje mee te nemen.  Die Slow toch.  Hij had een stekkedooske geopperd. Hoe zouden ze dat moeten doen ? Eerst nog dat endeke te voet en dan Zoneke geen stekkedooske hebben.

Laat nu toch, ook gisteravond, mske het netje pakken om verdronken vliegende beesten uit Amke en Ella’s zwembad te halen.  Terwijl ze daarmee bezig was zag ze toch wat krinkelen op het water en het was geen krinkelende winkelende waterding maar een lieveheersbeestje zonder zwemband.  Ze heeft het van de verdrinkingsdood gered en het zat zich zo gemoedelijk droog te wrijven op haar duim en toen dacht ze ook even aan het stekkedooske.  Maar er zijn te veel maren en er zijn te veel gevaren voor zo een beestje in een dooske.

Het heeft uiteindelijk zijn vleugelkes gespreid, is weggevlogen en mske heeft het aangeraden uit te kijken voor zwembaden.