wizzewasjes

Nu mske besloten heeft dat ze niet meer naar het dagelijkse programma in de week, de man naar Compostella uitgezonderd, wil kijken, nu de Allerslimste mens ter wereld gekend is zijn haar kijkuren met meer dan de helft verminderd.

mske kijkt met graagte naar de stukjes over de gorillaschool in Gabon. Dat komt op Animal Planet op zaterdag en Slow neemt die op. Dan kunnen ze rustig met hun beidjes op zondag naar kijken. Er is dan nog Witse en Dubbelleven. Maar deze gaan allemaal ook eens teneinde lopen. 

Vorige week keek ze naar Basta omdat Slow de weken ervoor het  programma had opgenomen omdat hij de stukjes over de container bij Mobistar en over de belspelletjes aan mske wilde tonen. Ze vond het stukje over Sabam wel geslaagd maar of ze nog gaat kijken is nog zeer de vraag, want ze vindt dat die makers ervan nogal balanceren op de grens van wat voor haar het toelaatbare is. Neen, dan liever kijken als Slow zegt dat er iets interessant tussen zat en er gewoon het overbodige kan doorgespoeld worden.

Is er dan niets interessant op die TV? Jawel, soms, de koers en/of een goeie film. 

De tijd dat Amke geen vlees wou eten ligt ondertussen een pooske achter ons.

Maar toch maken Slow en smke telkens kindvriendelijk vlees telkens Amke hier eet, waarmee ik bedoel dat ze geen lap biefstuk of een kotelet onder haar neus gaan duwen. Een worst dus.

Ze zaten met hun vieren gezellig te eten toen Amke ineens wat zei dat mske niet had verstaan. “Wat zeg je?” vroeg mske. “Niets” zei Amke ‘ik was tegen mijn worst bezig”.

mske keek naar Slow en Slow keek naar mske. “Ik wist het!” zei Slow tegen Amke  ”van bij je geboorte wist ik het al. Toen dacht ik reeds: “dat kindje gaat later een worstenfluisteraar worden”.

Ondertussen weten wij natuurlijk wat Amke tegen die worst heeft gezegd. Maar dingen die ons in vertrouwen zijn gezegd, gaan wij niet verder vertellen. Oh nee!

Omterteerst in ‘t bad speelt niet mee, omtertlaatst uit bad is veel belangrijker. Dat gaat volgens de regels. De ene keer Amke, de andere keer Ella.

Zo kon het gebeuren dat er ooit discussie rees tussen Ella enerzijds en mske anderzijds wegens niet akkoord want de dag ervoor, bij mama, was het ook Amke’s beurt geweest, waarop mske zei dat het bij mama, bij mama was en bij haar, bij haar. Blijkbaar heeft Ella datzelfde trukske ook bij Bollie geprobeerd met het zelfde resultaat. En sedert die dag houden Bollie en mske hun eigen boekhouding bij.

Het staat in de agenda, in mske’s agenda. Telkens weer opnieuw staat er: “Amke en Ella = A of E” al naargelang. Amke en Ella betekent dat de kindjes naar hier komen of dat Slow en mske naar ginder gaan. De = met letter geeft aan wie het eerst uit bad moet.

Zo kon het gebeuren dat mske eens meningsverschilleke kreeg met Amke, die bij hoog en bij laag beweerde dat Ella er de week ervoor ook het langste had ingezeten, waarop mske er haar agenda bijhaalde en ten bewijze voorlegde.

Zo kon het ook gebeuren dat mske Amke eerst uit bad wou halen en dat Amke vroeg: “staat dat wel zo in de agenda? Mag ik eens zien?” Waarop mske de badkamerdeur opende en riep: “Slow, wil je mijn agenda eens brengen? Die zit in het voorste vak van mijn tas”. En alzo geschiedde.

Wat ook al gebeurde is dat mske zelf niet meer wist wiens beurt het juist was. Dan opende ze de badkamerdeur en riep: “Slow, wil je de agenda eens voorlezen?” waarop Slow dan leest: “Amke en Ella = A of E” al naargelang.

Ondanks het feit dat het mske is die de agenda bijhoudt, is de agenda blijkbaar geloofwaardiger dan mske’s geheugen.

Momenteel is er hier van badperikelen nog geen sprake. Er moet eerst nog mousse gemaakt worden.

Avanti!

Wette nog? Die klacht over die bus met die te laat gewisselde filmrit?

Awel, zo een pozeke daarna kregen ze hier een antwoord dat zei dat die buslijn onder de zone Limburg viel en dat de klacht naar daar was doorgestuurd.

Eergisteren kwam er een reactie die zei dat ze de chauffeur van die bus onder of tegen  zijn sikkedeizen of sjokkedeizen of welke deizen dan ook hadden gegeven. Eigenlijk stond dat schoner geformuleerd. Er stond:

[…] de betrokken chauffeur aan te manen de diensten met meer professionalisme en klantvriendelijkheid uit te voeren […]

Awel sé, daar hebben Slow en mske nu eens geen boodschap aan. Hun bedoeling was niet dat één of andere die een stommiteit had gedaan onder of tegen zijn sikkedeizen of sjokkedeizen of welke deizen dan ook kreeg. De bedoeling was ervoor te zorgen dat Slow en mske daar niet de dupe van waren. Maar daar reppen ze in die brief niet over. Met geen woord!

Om zo een antwoord op die klacht te formuleren hebben ze maar drie maanden nodig gehad. Das straf!

…

Wette nog? Die keer in ‘t station van Tienen met die helletrein?

Awel, sedert Slow en mske dat winterparcous nemen, t.t.z. niet meer terug komen met de bus naar de Hespens maar met de trein naar Landen, is die bus van bij Zoneke naar Tienen altijd enkele minuten later in Tienen dan in de zomer het geval is. En zoals gezegd is die trein enkele minuten vroeger dan die bus naar de Hespens.

Woensdag was die bus van Zoneke op zijn zomers uur in Tienen. Waren Slow en mske content jà! Geen ongerustigheid dat ze die trein zouden missen, geen gedoe van rapraprap.

Integendeel verdorie! Dan staat daar zo stomweg op dat bord aangekondigd dat die trein negen minuten vertraging heeft! “Val nu dood!” zei Slow. Maar dat meende hij niet en daarbij mske doet toch nooit wat dat ze zeggen dat ze moet doen.

Dan staan ze daar zo met hun tweetjes alleen in dat station op dat perron bij spoor drie en dan roept die luidspreker af dat de trein naar Luik Guillemins aankomt op spoor één. “Lap!” zegt Slow “ze beginnen weer”. 

mske wou voorstellen dat één van beide alleen naar spoor één zou gaan, zodat eender waar die trein kwam, ze die konden tegenhouden zodat de andere nog rap door de hellekrochten kon komen aangesneld. Maar die micro riep rap terug af dat het aandacht op spoor drie moest zijn waar de reizigers op hun tellen moesten passen.

Slow en mske hebben niet op hun tellen gepast maar op die trein. Had die ook maar een neiging richting spoor één vertoont, ge zoudt hen nogal zien stuiven hebben.

Eenmaal op die trein, eenmaal die trein vertrokken, reed die toch precies met vierkante wielen zeker! Maar ‘t was dezelfde niet, want deze zijn ruitjes kónden zelfs niet open!

Amke en Ella moeten in bad en aangezien Amke nog niet klaar is, maakt mske Ella’s haren alvast nat met de sproeier.

Amke schiet als een schicht achter mske door, vestigt mske’s aandacht op iets in het bad en duikt er in.

mske maakt Amke’s haren ook nat met de sproeier. Ze herpakt die om er beter bij te kunnen en ziet … “Amke?” vraagt mske “waarom heb jij je onderhemdje aan in bad?”

“Oei” zegt Amke “vergeten!”

Een prangend probleem van het hoogste belang is een kwestie van leestekens. 

Leestekens zijn die dingetjes die je tussen de letterkes moet zetten om het zaakske leesbaar te maken en te houden. Maar, net zoals met alles wat ze ooit in de school aanleerden, verandert de correcte manier voor het gebruiken van die dingetjes wel eens.

Zo moest je vroeger zowel de komma, als het puntkomma als het punt onmiddellijk achter het woord zetten maar voor het dubbele punt, het vraagteken en het uitroepteken  moest je een spatie laten. De spatiëring nà al die tekens was ook nog een ander paar mouwen.

Maar door de pc – tenminste dat denkt mske – is er een hele hoop gewijzigd en moeten alle tekens zomaar ineens pardoef achteraan tegen het woord worden geplakt. mske denkt dat dat komt omdat men op verschillende pc-schermen wel eens een ander resultaat te zien krijgt. Dat zit natuurlijk allemaal nog foutief in de vingers maar dan denkt mske ook nog dat het toch gemakkelijk op te lossen is met zoeken en vervangen.

Zo gezegd, zo gedaan … of toch niet. Want wat doe je met het beletselteken? Het beletselteken, dat zijn die drie puntjes die zo af en toe eens in onze zinnen opduiken en die ook de onhebbelijke gewoonte hebben om van voor op een lijntje te gaan staan en dat oogt niet schoon. Dus dacht mske om die met hun voorkant tegen de achterkant van ‘t woord te gaan plakken. Maar dat is niet juist. Dat beletselteken gaat helemaal moeilijk doen, want het moet niet steeds op de zelfde manier. Dus kan ze daarvoor het zoeken en vervangen wel vergeten.

mske is er relatief gerust in dat dat meestal wel juist gezet is zodat ze toch niet het ganse blog moet gaan herlezen om die punterij goed te gaan zetten ware het niet dat er ook nog het gedachtestreepje is, met spatie ervoor en spatie erna en dat heb ik al die jaren compleet fout gezet. Het ganse blog is ontsierd! Want bovendien heb ik gewoon het koppelteken gebruikt in plaats van het halve kastlijntje.

We weten weer wat doen!

Voor diegenen die denken dat de rust over dit huis is nedergedaald, denk maar gauw wat anders. Ze kunnen het nog altijd. Soms zou je zo denken dat ze eindelijk volwassen geworden zijn maar niets is minder waar.

Gisteren schepte Slow de kikkererwten op en één daarvan wist te ontsnappen. mske grinnikte.

Wat later wou mske haar stukske vlees wat verplaatsen op haar bord en ze schoof wat uit. Daar joepten toch enkele van die rebellerende kikkererwten haar bord uit. mske foeterde tegen de kikkererwten: “als jullie willen dat we van de tafel eten, zeg dat dan direct hé!” Slow grinnikte.

Hij stopte één van de wegrollende rebellen, zette zich in houding en zei: “als je wil knikkeren, zeg dat dan hé”.

Die dacht dat hij met knikkererwten te maken had.

Meestal schrijven we niet over dingen zoals hiernavolgend. Maar op een inspiratieloze maandagmorgen zullen we ‘t er moeten mee doen.

Jaren geleden in mske’s kindertijd was er het Vaticaans Concilie. Daardoor kwam paus Johannes XXIII soms op TV. Daar dienden pausen dus voor.

Later kwamen er anderen en het enige belangrijke nieuws was dan de witte rook uit een schouwpijpke. Er kwam de paus die veel op reis ging en er was de paus die eeuwig en altijd tegen de grond ging en die ging kussen. Daar dienden pausen dus ook voor.

Sedert we hier echter een leuterende aartsbisschop hebben lijkt het wel of die aartsbisschop en de paus mekaar concurrentie aandoen in het verspreiden van ongevraagde meningen. Ach, de oplossing is gemakkelijk, je gaat dat gewoon niet lezen. mske is niet beïnvloedbaar door leuteraars maar er zijn er anderen. En door het herhaalde opdreunen van die scheve ideeën zou het bij sommigen wel eens kunnen blijven plakken.

We hebben ondertussen genoeg gezien tot wat het kan leiden als iemand, die het beter meent te weten, zijn bedoelingen staaft met: “het mag niet van de paus!” of “het moet van de paus!”

Is het nog geen tijd voor een Vaticaans Concilie? Dan heeft die mens ook een bezigheid en laat hij de anderen met rust.