wizzewasjes

Slow en mske gingen wandelen, het was zondag, het was mooi weer en het was lang geleden. Slow fronste bij het zien van de auto op de hof. “Ze generen zich voor niks” zei hij en dat was niet omwille van het feit dat die auto op de hof stond al was dat afgesproken met de feestzaal dat het niet meer zou gebeuren. 

Maar dat was wél omdat de auto op de hof stond met de deur aan de chauffeurskant open terwijl er geen chauffeur of enig ander levend wezen in de buurt was. Misschien was de eigenaar wat vergeten en was dat snel gaan halen. Misschien stond hij wel onder de boomkes van Buurboer zaliger voor één of andere natuurlijke nood.

Toen ze meer dan anderhalf uur later terug kwamen stond die auto daar nog net zo. mske vond dat dat zo niet kon en ze besloot naar de feestzaal te stappen. Slow zei dat hij liever niks zou doen, dat hij liever had dat ze er zich niet mee bemoeiden. Met een auto die met zijn deur open op onze hof stond? Ze hadden mske in het vorige huis al eens vies bekeken omdat ze niks had gehoord.

Dus ze ging en ze legde de zaak uit aan een dienster die er een ober bij haalde die er een hogere in rang bijhaalde die blijkbaar niet het Nederlands als langue maternelle had en zuur ging kijken toen mske het over een auto op de hof had. Hij onderbrak haar en zei dat ze niks te palaberen had als die niet op haar oprit stond. mske had ineens zin om dwars te doen tegen die onnozele vent en vervolgde dus in het Nederlands dat die auto voor haar part kon staan waar hij wou maar dat die deur dicht moest en als dat niet gebeurde ze er de politie bij haalde. Met een air van “bol het af” zei die kerel dat hij het zou laten afroepen en hij schreef het nummer op.

Op aanraden van mske filmde Slow de auto. En toen stonden ze daar, op te letten bij een auto die de hunne niet was en die gemakkelijk al leeg geroofd kon zijn.  Er kwam niemand uit de zaal. Er bleven enkele mogelijkheden: of er was in de zaal niks omgeroepen geweest, of ze hadden verkeerdelijk begrepen dat die auto moest verplaatst worden en de eigenaar vertikte het, of de eigenaar was helemaal niet in de zaal. Maar was hij dan wel? Misschien stak hij wel in de koffer.

mske wilde nu hun eigen zondag toch niet naar de knoppen helpen en belde de politie. Die trokken hun handschoenen aan en probeerden de klinken van de auto terwijl mske het hierbovenstaande vertelde en ze besloot met te zeggen dat die van de zaal dus blijkbaar niet gestoord wilden worden. “Dan zullen wij eens tot daar gaan” zegden de mannen terwijl ze hun handschoenen terug weg borgen. Even later kwamen ze met een man terug. mske heeft zich niet vergewaardigd door het raam te kijken. Slow wel. Hij hoorde de politie nog tegen de man zeggen dat die auto daar al de ganse tijd zo geparkeerd had gestaan.

Denk je nu dat die zijn auto verzet heeft? Neen, hij heeft gewoon de deur afgesloten en wat er verder nog tussen hem en de politie besproken is, daar wil mske niks van weten.  Maar, al stoorde het haar nu eigenlijk niet meer dat die daar geparkeerd stond, wij hebben toch geen auto meer, in de toekomst zal het haar wel storen en zodoende gaan ze daar eens een deftige voorziening maken zodat ze er niet meer op kunnen.

Dat air van “hoepel op” was er écht te veel aan.