wizzewasjes

Zo de grote brok werk werd in twee delen gehakt en tussen beide in mocht ik wat schrijven. De vraag is alleen of ik nog weet wat schrijven. Ik zal eens in mijn concepten moeten gaan kijken. Want jà! Concepten staan hier bij de vleet. Alleen zijn ze achteraf nooit meer goed genoeg om gepubliceerd te worden.

Eens kijken: euhm, neen. Die? Ook niet. Datte mmmm … datte? Toch maar niet. Lage schoenen. Lage schoenen? Wat was dat nu weer. Och och och, daar staat verder niks. Enkel lage schoenen. Maar ik weet het wel nog.

Die lage schoenen zijn eigenlijk hoge schoenen maar zonder hak. Maar dan ook heel plat. En toen mske enkele weken terug op weekend was en daarna niet meer uit de voeten kon met haar been, begon het zo wat te dagen. Sindsdien houdt mske dat wat in het oog en jawel … Telkens ze die bottinnekes zonder hak aantrekt, krijgt ze ‘s nachts last, maar last … van de hevigste krampen die je je kan indenken. En nu niet over magnesium beginnen hoor. Magnesium dat is hier een tussengerecht sinds de grote afvalrace.

Nachtelijke krampen dus. Niet enkel in haar kuiten of in haar tenen maar waar dan ook in haar lopende ledematen. Dan moet ze het bed uit, loopt wat rond het bed of over de overloop. Het ellendige van deze krampen is dat ze vanbinnen zitten. Ze kan daar dus ook niet over wrijven. Zo erg als die keer na het weekend is het niet meer geweest, maar ja, meestal heeft mske geen twee dagen na mekaar dezelfde schoenen aan.

Zou dat nu echt aan die schoenen liggen? En wij maar denken en denken aan vroeger. Kreeg mske daar toen ook last van? We zouden het niet weten. Of eigenlijk weten we het wel, want vroeger had ze dat echt niet, af en toe wel eens een teen- of kuitkrampke, ja dat wel, maar dat heeft iedereen. Maar dit? Neen!

Of zou het wat te maken hebben met het feit dat ze vroeger om te stappen haar stappers aantrok, maar dat ze nu, aangezien ze niet meer rijden, meer met deze schoenen stapt ook?

Volgens mij moeten die lage schoenen onderworpen worden aan een grondige studie terzake.