wizzewasjes

Slow en mske waren, zoals reeds gezegd, vorige vrijdag in Leuven. Ze begaven zich naar de stelplaats om daar te merken dat ze nog wat te vroeg waren voor de bus om Amke en Ella te halen. Dus waggelden ze nog eens rond het blok en wilden in de wachtzaal gaan wachten. Daarbuiten was het weer nog altijd niet zo gunstig.

Ineens ziet mske dat Slow dan wel naast haar maar achter de ruit doorloopt. Die was in de Lijnwinkel binnengestapt en ging zo naar de doorgang naar de wachtzaal, terwijl mske nog de ganse wachtzaal rond moest. Ze zag hem door het venster al gaan zitten en ze zwaaide uitbundig. Hij deed dat ook.

Slow en mske begroetten en omhelsden elkaar als hadden ze elkaar al jaren niet gezien en toen gingen ze braaf op de bus zitten wachten.

Het meiske dat de rij er voor ook zat te wachten had hen al die tijd bespied. Eerst wat nieuwsgierig, daarna starend en daarna ongelovig toen ze doorkreeg dat er blijkbaar wat scheelde in de bovenkamer van die twee rare.

Verder is er niets mis met die twee hoor. Ze doen dan wat raar maar ze zijn niet gevaarlijk.

Toen mske vorige week onder voorbehoud aan Amke en Ella vertelde dat ze mogelijk mee zouden moeten gaan in de stoet en vroeg of ze dat goed vonden zei Ella: “dat had ik nu altijd al eens willen doen in mijn leven”.

Ella is toch ook al zes!

Bij aanvang van de reuzenbouw ging men er van uit dat elk dorpke zijn reus zou bouwen. Walshoutem echter had al twee reuzen, de historische reuzen Tinneke en Nestke. In tegenstelling van twee andere dorpkes die geen reus bouwden, wilde Walshoutem er echt wél bij zijn en ze besloten fagadengs te maken.

mske bekeek de tekeningen. Ze vroeg zich af wat de goede Nederlandse benaming zou zijn en ze vroeg zich ook af vanwaar de naam “fagadeng” zou komen.

Ze zocht op google. Daar was niets te vinden. Dus vroeg ze het maar aan de coördinatrice van de reuzenbouw. Blijkbaar is dat een sterk bewaard Walshoutems’ geheim. Het woord is nergens elders te vinden. Dus gaat men er van uit dat fagadeng iets is als: “kataklop” of als “dodes’ka-den”. Een imitatie van een geluid dus.

mske sprak met een man uit Walshoutem die haar vertelde dat er altijd fagadengs waren geweest bij hen in het dorp. Die gingen mee in de karnavalstoet, samen met Nestke en Tinneke. Dus maakten ze fagadeng Jef en fagadeng Vic.

In het programmaboekje van de stoet lezen we o.a.

Deze tweebenige paarden lieten maar al te graag mensen schrikken: ze kwamen te voorschijn achter een hoek of uit een steeg om het dan al draaiend op een lopen te zetten. Voor vele kinderen waren ze een soort boemannen. <…>

 
Een klein stukje film met de fagadengs en Tinneke en Nestke uit Walshoutem.

Dit jaar was er de verkiezing van het Landens dialectwoord van het jaar, het werd “kiekemakakels” (ijspegels). Volgend jaar zal dat wel “fagadeng” worden, vooropgesteld dat er nog een Landens dialectwoord van het jaar verkozen moet worden, wel te verstaan.

Zoals beloofd, een filmke van de reuzen. Het is een onbewerkt filmke, gefilmd om ze allemaal te hebben, wat in de stoet niet lukte.

Hier vertrekt de ganse familie in omgekeerde volgorde richting startplaats van de stoet.

Misschien zetten we er nog eens een muziekske op, misschien niet.

Het voorbije weekend was er eentje om in te kaderen. We gaan het dan ook niet reduceren tot een verslag. Hoe het juist op het blog zal komen zullen de volgende dagen uitwijzen.

We zullen beginnen met een klein detailke te vertellen.

Slow en Ella fietsen voorop. Amke en mske volgen.

“Oma” zegt Amke “er zit een vlieg in mijn oog”. mske raadt aan even te stoppen en het beest te verwijderen. Het is echt wel een plaag daar op die veldweg. mske zegt dat dan ook tegen Amke.

“Rotbeesten” foetert Amke “ik zou beter met mijn ogen dicht fietsen.

…

Ik mocht dit vertellen op één voorwaarde. En die is, dat ik het vervolg ook vertel. Het verhaal vervolgt dus met Amke die het kadaver van de vlieg wegkiept, mske ziet lachen en tot het besef komt wat ze heeft gezegd, waarop ze een kleine rechtzetting maakt zijnde : “als het kon”.

Historia Mundi was heel groot, wel drie weiden vol.

Er waren Vikingen, Kelten en soldaten van alle tijden.

Ze speelden een stukje van de tweede wereldoorlog. Daarna kreeg ik de huls van zo een losse flodder.

De kinderen mochten tegen de soldaten vechten met isolatiebuizen.

De soldaten kregen hulp van Piet Piraat en een middeleeuwse boerin.

Ella wou niet meedoen maar we hebben toch gewonnen.

Het was heel leuk!

We gingen naar de reuzenstoet. Wij mochten  het schild dragen.

Er waren veel mensen.

Het was een lange stoet. Er waren paarden, traktoren van vroeger en nu en er waren mensen verkleed zoals in de oude tijd.

De reuzen kwamen het laatst. Het werd al donker.

Wij vonden het reuzeleuk.

Straks gaan we naar Historia Mundi op Sinte Gitter.

Het wil weer lukken! Of beter, het wou weer lukken. Gisteravond gingen ze het op ROB TV een beetje over de Landense festiviteiten hebben. Slow ging dat opnemen. Na enkele minuutjes verstarde het beeld en nog iets later was het helemaal weg en hadden we nog enkel klank en beeld van een hoop steenkool in een pikdonkere nacht. De andere posten werkten normaal.

Slow belde naar ROB TV die zegden dat bij hen alles normaal was. mske belde naar Bollie die zei dat bij hen niet alles normaal was. En toen het te laat was kwam ROB TV er terug door. Die mogen nog een telefoontje verwachten om te weten hoe we aan dat filmke kunnen geraken, want hier willen ze absoluut dat interview zien.

Iets of wat positiever dan?

Is het waar of is het niet waar, we weten het niet. Maar blijkbaar was er maar één reus te kort om een record te hebben. Nu ja, ieder die ons kent weet dat we niet zo record- of prestatiegezind zijn, maar als je er dan zo kort bij bent …

En dan te weten dat het idee van die reuzen naar voor werd gebracht in de hoop aan een reus of vier te geraken.

Ook volgens horen zeggen zouden er plannen bestaan om de familie volledig te maken. Dan zouden er volgend jaar nog vier reuzen bij komen. Als ze vrijwilligers vragen vrees ik dat ik hier weer avonden alleen ga zitten.