wizzewasjes

Hij is ergens tussen jongen en man in en hij is niet al te groot, eerder klein. Is het daarom dat hij met zijn neus in de lucht loopt? Wie zal het zeggen.

Slow zei: “een arrogante” maar dat weet je zo maar niet. Bedeesde mensen kunnen zich ook zo gedragen.

Op een zeker ogenblik stonden Slow en mske samen en kwam de arrogante met een benauwd gezicht op hen af. “Zou je iets voor mij willen doen?” vroeg hij. Hij vroeg of ze de deur van het wc in het oog wilden houden want er zat geen sleutel aan de binnenzijde. Dat deden ze.

Gezien de tijd dat hij op die wc heeft vertoefd noemt mske hem nu “de kakker” al blijft Slow het bij “de arrogante” houden. Het baaske loopt namelijk nog altijd met zijn neus in de lucht.

Na dat laatste Ijselavontuur in Nederland toen de steinen uit de grond vroren en Slow en mske maar met iemand anders naar huis kwamen omdat ze anders te voet van het station naar hier konden, zocht mske het taxibedrijf op dat met zijn taxi’s aan het station staat.

Ze informeerde zich, om zo te zeggen. Ze vroeg de prijs en vertelde dat het soms kon zijn dat ze ‘s zondags heel erg laat nog een taxi wilden. Dat was geen probleem zei die brave meneer. Ze moesten dan maar bellen als ze in Brussel waren, dan regelde hij dat wel, want op zondagavond, dan staan de taxi’s niet aan het station te wachten, oh neen.

Ondertussen had een andere brave meneer tegen Slow verteld dat hij ook bij een taxibedrijf werkte en Slow had die gemaild maar helemaal geen antwoord gekregen.

Zo gebeurde het dat Slow en mske op een mooie maandagmorgen om vier uur opstonden om met hun fiets volgeladen met hun bagage naar het station van Landen te rijden. Zo vroeg zijn er namelijk nog geen bussen hier te lande. En zo gebeurde het ook dat mske op die zondagavond de weerslag voelde aankomen en aan Slow vertelde dat ze de taxi ging bellen omdat ze geen zin had om met die fiets, met bagage overladen, nog eens dat tochtje naar huis te maken. Ze zouden dan wel op maandag met de belbus oprijden om met die fietsen terug te komen.

Maar mske vond dat nu toch zo erg van zo laat nog naar een taxibedrijf te bellen, dat ze niet wachtte tot Brussel. Ze belde vroeger om aan te geven met welke trein ze zouden arriveren. Ze kreeg de voicemail! Ja … wegens afwezigheid.

Ze zijn met hun fiets volgeladen terug gekomen. En als die taximannen denken van nu nog iets aan Slow en mske te verdienen, dan mogen ze rap wat anders denken, want als het alleen in de dag is dat ze rijden, dan hoeft dat niet, dan zijn er bussen ook. Nàh!

Ik weet wél dat ze hier alletwee lopen te sniffen en snotteren. Of dat nu iets met die taxi te zien heeft, dat weet ik natuurlijk ook niet.

Het serveerblad stond op de tafel en was gevuld met allerlei lekkers: rotskes en chocolade koekjes en droge koekjes en nog een hele hoop snoepgoed. Dat was allemaal bedoeld voor al wie daar in de zone wat te maken had.

“Ha” zei het meisje dat mske steeds aan een bijtje doet denken, ze nam een ronde bol en stopte die in haar mond. mske zag haar verstijven. Haar ogen gingen wijd open en ze trok een erg lelijk gezicht, stormde naar de vuilbak en spuugde, spuugde. “Bah! wat vies” riep ze uit.

Dat is nu het verschil tussen Nederlandse en Belgische snoep. Belgen houden van zure snoep, Nederlanders van zoute.

Later zat W. die niet Walter, niet Wouter en niet Werner heet daar bij Slow en mske aan de tafel. Hij nam de bol voorzichtig op, stak die tussen zijn tanden en zei: “best doenbaar als je wéét dat het komt”.

Niet voor niks dat wij dat smoelentrekkers – of muilentrekkers – noemen.

pske van mske: blijkbaar is er dan nog onderscheid. Die ronde bollen, daar heb ik geen naam voor, maar die krijg je wel als je googelt op smoelentrekker. Wat wij dan smoelentrekkers noemen, staat bekend als zuurtjes. Het is een feit dat de ronde harde veel zuurder zijn dan de zuurtjes. Maar Vlaamse kinderen – jaja, ik indertijd ook – eten dat tot hun gehemelte kapot geschuurd is. Maar zoute drop? Dat kan je aan mij niet kwijt.

Soms vraag ik me af …

Zo kan mske hier dingen zitten vertellen, heel gedetailleerd. Ik moet het zelfs niet in vorm gieten of zo, het zou zo op het blog kunnen.

Maar dan bepeist ze zich en zegt dat het misschien niet duidelijk is wat ze bedoelt, dat er misschien mensen zich zouden aan storen of verkeerd lezen of verkeerd begrijpen en dat ik het maar zozo moet laten.

Het is me wat … met dat mske van mij.

Wie kent er niet zo’n oud verhaal,
van vreemdelingen, blij ontvangen;
van onbekenden, rijk onthaald
op waar ze naar verlangden.
En als ze dan vertrokken zijn,
blijft een geur van goden hangen.

O jij gastvrijheid, oude wet
van openstaande deuren,
die een mens niet eerst wil keuren,
maar voedsel en bed al klaar heeft gezet.

O, oude wet die sloten kraakt
en een mens helpt overleven,
die rijk maakt door te geven
en van vreemden vrienden maakt.

[Marjolein - vrij naar Jos Linnebank]
[Uit: Vrienden op de Fiets]

 
Het was niet de bedoeling van hier nog veel gedichtjes van anderen te plaatsen. Maar het voorgaande is een beetje een beschrijving van waar we vorige week waren.

Daar heb je het! mske heeft de ganse dag met hoofdpijn in bed gelegen en ze heeft geslapen. De ganse dag geslapen.

Ze heeft niet veel gegeten, dat niet, dat gaat tegen en ze zegt dat ze snel terug in bed gaat liggen.

Als ze maar niet ziek wordt, er zit hier werk genoeg in de mailbox.

mske, die na het aflopen van bepaalde evenementen altijd zo een 3 kg minder weegt dan ervoor, heeft deze keer brute pech.

Zo wordt haar normale eetpatroon grondig verstoord door de uitbater van een B&B die een zo onwaarschijnlijk zalig ontbijt voor haar neus zet dat mske veel meer eet dan normaal.

Dat doet ze tijdens het evenement ook altijd, dan is dat wel nodig. Het evenement vraagt meer energie. Maar de man geeft hen ook nog alle dagen een wafeltje of een gebakje of een stukje taart mee als tussendoortje.

Bovendien loopt PaasFloke daar ook nog rond en deelt chocolade eitjes à volonté uit.

mske eet dan niet zo veel boterhammekes natuurlijk, want die krijgt ze niet meer op.

Maar gisteren! Slow had van de bakker nog een stuk bodding meegenomen maar toen wist hij nog niet dat Fabienne verjaarde en zou trakteren … met mattentaart en kaastaart en nog een stukje cake toe.

Ik heb Baskuul hier al verwittigd dat hij zich best mentaal gaat voorbereiden op een schok.