wizzewasjes

Het was winter en erg koud toen Slow en mske met hun bagage voor een ganse week op de trein richting Utrecht stapten.

Nergens was er plaats in die wagon dus begon ze maar door het gangpad te lopen. Dat gangpad was erg smal, zo smal dat mske er niet met haar valies op wieltjes rijdend door kon. De zitplaatsen waren erg eng, dat zag mske zo ook al.

Ze waren erg blij dat er aan het einde van de wagon een voorziening was voor het transporteren van fietsen. Ze hebben hun bagage daar maar neer geploft en zijn blijven zitten op die klapstoeltjes. Erg comfortabel was het niet, zo zijdelings reizen gedurende twee uur. Wat mske zich wel afvroeg gedurende die twee uur is: “waar moet je in ‘s hemelsnaam je bagage kwijt als je wél zo een zitplaats kan bemachtigen.

Ze gaan het vandaag nog eens proberen … als die tand meewil tenminste … of beter, als die niet mee wil tenminste.