De lastige

De slimste zwijgt. Dat zeggen ze toch. Maar Koala wist wel beter. Die zei dat de slimste niet zwijgt want wie zwijgt is de pineut. Koala heeft gelijk.

Maar je hebt een hekel aan dat gedoe van de zeggers. Dus houd je je op in begrensde kring. Veilig. Of dat denk je toch. Want ineens, voor wie weet welke rede zetten ze je voor de keus: óf je zegt niks en ze lachen in hun vuistje want ze hebben hun gelijk gehaald, óf je bijt van je af en dan schrikken ze, want ze wisten niet dat je zo hard kon bijten. En dan gaan ze verontwaardigd hun wonden zitten likken want wat ben jij een lastige.

Ik heb het al meer gezegd. Ik roep luider dan een roeper. Ik bijt harder dan een bijter. Ik sneer scherper dan een sneer. Maar ik ben vriendelijker dan de vriendelijken. Dat is pas dom. Dan zijn er die dan denken dat ze over je heen kunnen lopen.

14 gedachten over “De lastige

  1. het is idd soms lastig hoe andere mensen kunnen zijn en om je grenzen te bewaken. als je lief doet zijn er meteen mensen die denken dat ze met je kunnen spelen. Gelukkig heb ik voldoende mensen in mijn leven bij wie ik gewoon mijzelf kan zijn en die mij respecteren en niet proberen over mij heen te lopen.

  2. Tja..heb toen ik 40 werd me voorgenomen door niemand meer over me heen te laten lopen…maar je bent hoe dan ook de pineut..want nee zeggen, daar krijg je ook kopzorgen van. Ik had er meteen een beetje onverschilligheid en onverstoorbaarheid bij moeten kweken toen ik 40 werd, misschien een klein beetje egoisme ook..maar zo ben je of zo ben je niet en ik ben dat dus niet.
    Ik zwijg bij een ruzie ook liever tegen derden die er niks mee te maken hebben..als mensen de schreeuwende partij willen geloven weet ik ook weer wat ik aan ze heb..

  3. @ justm3: ik dacht dat ik intussen oud genoeg was om me niet meer met zulke beuzelarijen bezig te moeten houden.

    Er zijn er die blijkbaar eeuwig ten dage in kinderachtigheid blijven steken.

    @ mizzD: Koala vroeg me ooit, toen ik verklaarde nooit nog eerst aan een ander te denken, hoe lang ik dacht het vol te houden.

    De enige belofte die ik mezelf ooit deed en die ik houd is: “geen compromissen meer”. Misschien toch ook eens werk maken van die onverschilligheid en onverstoorbaarheid.

    Of een cursus assertiviteit gaan volgen. Dat schijnt ook te helpen. Dan loop je namelijk al te bijten voor een ander zijn mond open doet.

  4. de gulden middenweg zoeken, denk ik

    dat assertieve vind ik ook maar niks, altijd lik op stuk

    en altijd zwijgen dan fret je je van binnen op en zit jezelf twee keer met de gebakken peren, want dan blijft het maar knagen

    ik ben normaal eerder een zwijger en binnenfretter, maar probeer sinds kort om ook voor mezelf op te komen

    de lastige, k dacht al dat het op mij sloeg

  5. @ Fotorantje: neen, dat slaat op op mezelf. Iedereen is zo gewend dat ik niks zeg dat ze schrikken als ik dat wel eens doe en dan vinden ze mij een lastige.

    En zwijgen en opvreten heeft me eigenlijk nog niet veel voordeel gebracht.

  6. k weet eigenlijk niet of er ook maar iets voordeel brengt
    want als je dan wel iets zegt en ze zeggen dan dat je lastig bent dan zit je terug met een wrang gevoel

    t is allemaal niet gemakkelijk, en dat is iets dat ik wel weet

  7. Met een beetje diplomatie geraak je ook ver hoor!Niets zeggen of de harde aanpak ,geen van beiden lost problemen op.Ik heb op mijn werk jarenlang het devies gehad ” een nachtje slapen ,lost al veel problemen op” .Dan reageer je ook niet meer impulsief als je iets te zeggen hebt.

  8. @ Magda: ik ben geen moeilijke. Ik laat iedereen gerust en ik laat iedereen zichzelf zijn en zijn eigen ding doen. Het enige dat ik wil is dat men mij gerust laat, mezelf laat zijn en mijn eigen ding laat doen.

    Is dat zoveel gevraagd? En ik reageer op instinct. Dat is volgens mij het beste. Moest ik diplomaat zijn, zou ik meer verdienen.

  9. mske ik heb niet gezegd dat je een moeilijke bent hé!Maar reageren op instinct is toch wel een beetje impulsief reageren vind ik.Ik was en ben in feite nog een beetje zo,maar ik probeer me toch te bedwingen.

  10. Magda, ik zeg niet dat jij dat zegt. Ik ben zo, ik laat over me heen lopen tot de maat vol is en dan pak ik de kordate aanpak. Kort en bondig. Ik zou veel rapper moeten sneren. Maar dan véél rapper.

Wat denkte daarvan?