Het nummerke

“Neem een nummer” stond er op het bordje. Slow en mske deden dat. De lichtkrant zei dat het nr. 258 naar balie 5 moest gaan. Slow en mske deden dat.

Er zat niemand. Bij balie 4 stond er geen klant, dus vroegen Slow en mske …

“Die komt direct terug” zei de bediende en wees hen terug naar nr. 5.

Intussen liepen de nummers door en werd iedereen geholpen tot mske het op haar heupen kreeg en tegen nr. 4 ze dat het zo geen nut had om nummerkes te geven.

“Ze komt er net aan” zei nr. 4.

Nr. 5 zette zich en mske zei nog maar eens dat dat geen manier van werken was, dat alle andere later gekomenen zo voorgingen.

Nr. 5 zei dat ze efkes had weggemoeten waarop mske zei dat ze dat begreep, dat iedereen af en toe eens de coulissen in moest maar dat zij daar toch maar voor idioot stonden.

“Ik had beter efkes de balie afgesloten” zei nr. 5. En dat vond mske er ook van.

3 gedachten over “Het nummerke

  1. Mja.. vaak hebben al die loketten een andere taak.. dus als je bij de gemeentewinkel voor een paspoort komt, mag je niet bij het loket voor verblijfsvergunningen en zo. Op zich wel een handig systeem.. maar je hebt gelijk: zó werkt het dus niet!

  2. Het ging over een groot postkantoor. Niks verschillende diensten. Op nummer kunnen ze niet zien wat je wil en balie 4 had ons even goed kunnen verder helpen.

Wat denkte daarvan?