De werkzot

Ex had een collega die er op uit was zo een goeie beurt te maken dat hij iedere avond bleef zitten als laatste tot ze er hem practisch moesten uitgooien om de deuren te kunnen sluiten.

Het probleem met die kerel was dat hij eigenlijk nergens verstand van had en dus maar elke avond Ex opbelde voor van alles en nog wat.

Maar iedere en iedere en iedere avond! En mske werd dat beu!

Op een avond nam zij op. Die man eiste Ex te spreken en toen mske zei dat hij er niet was zei hij dat mske hem moest zeggen dat hij onmiddellijk contact moest opnemen en mske antwoordde: “ik denk dat wij een misverstand hebben”. “Hoezo” vroeg hij. En mske antwoordde: “omdat ik zijn secretaresse niet ben maar zijn vrouw en dat het nu avond is en dat ik wil gerust gelaten worden”.

En ’s anderendaags ging Ex werken en daar was een collega, niet die werkzot, een andere, die zei:

“Ik bel jou nooit meer thuis!”

 
Daarna heeft mske een antwoordapparaat aangeschaft.

Een gedachte over “De werkzot

Wat denkte daarvan?