Stress – nog eens

Ik heb het al eerder gezegd dat ik vermoed dat ik stress heb gehad al zo lang ik leef. Het werd me bij manier van spreken aangekweekt.

Nu heb ik echter wel al ondervonden dat er meerdere soorten stress zijn, want zie je, ik functioneer het beste bij de gezonde vorm van stress, als ik als een duizendpoot allerlei dingen tegelijkertijd moet doen en dat ook nog kàn.

Het is de andere vorm, de ziekmakende boosaardige neef die al mijn energie wegvreet en er voor kan zorgen dat ik moedeloos aan mijn pc ga zitten en niets voortbreng.

Laatst las ik een artikel over die kinderstress met de gevolgen voor later.

Ik zal niet zeggen: “ik heb het toch gezegd”. Er is namelijk niemand meer om het tegen te zeggen. En diegenen die er wel nog zijn hebben er toch geen boodschap aan.

5 gedachten over “Stress – nog eens

  1. Oei, herkenbaar, ms!
    Interessant onderzoek, ik bewaar de link, dankje!

    Laatst was er in o.a. Utrecht ook een onderzoek naar gedaan, ik plak hier de link en het stukje dat ik bewaard had:

    http://www.umcutrecht.nl/nl/Over-Ons/Nieuws/2016/Moeilijke-jeugd-laat-schadelijke-sporen-na-in-het
    “Hevige stress in de kindertijd leidt tot moleculaire veranderingen in het DNA. […] Deze littekens in het DNA oefenen levenslang invloed uit. […] Op één locatie op het KITLG-gen vonden zij bij de blootstelling aan stress op volwassen leeftijd een duidelijke samenhang tussen jeugdtrauma en afwijkende hoeveelheden van het stresshormoon cortisol.”

    Dus blijf gerust zeggen “ik heb het toch gezegd”, dan roepen we dat gewoon samen ;-) ;-}
    Groetjes van onder de luid-beierende klokken in H’sum ;-)
    Jolie

  2. Lelijk beestje. Maar er is wat aan te doen: 3 maal per dag een hoge dosis magnesium nemen. Ik kreeg dit op voorschrift van een orthomoleculair arts. Die werkt alleen met voeding en voedingssupplementen. Het helpt echt!

Wat denkte daarvan?