Langs de stille paadjes

“We gingen langs een geheim wegske, door het sprookjesbos naar de speeltuin” vertelde Ella aan Zoneke.

“Maar Ella” zei Amke “nu je dat verteld hebt, is dat geen geheim wegske meer”.

 
mske ziet Amke binnen een halve eeuw terugdenken aan die dag van dat geheime wegske, waarvan ze zich dan niet meer zal herinneren waar het juist was, als het er dan nog is en ze denkt aan een dag van een halve eeuw geleden, toen ze zelf met haar grootmoeder niet de gewone straat volgde, maar grootmoeder met haar een paadje tussen het graan door nam.

Later was er het wegske dat Broer en mske volgden als ze voor moe naar Ronny de beenhouwer moesten. Het was niet in het open veld maar liep tussen een muur en een betonnen afsluiting door. Waarom het zo hol klonk, weet mske niet, al zal er wel een logische uitleg voor zijn. Maar zij en Broer lieten hun voeten altijd extra hard neerkomen want er was een holle klank ik het wegske, een begin van echo. Dat werd dan het klinkerbaantje.

Moe en va gingen zelf op zondag ook wandelen en dat ging ook steeds over de veldwegen, die toen nog niet verhard waren zodat het in de zomer lekker stoof als je je voeten wat sleepte. Jammer dat moe dat altijd snel in de gaten had en zei dat ze geen zand moesten scheppen.

Lang heeft dat niet geduurd want toen mske een jaar of zeven was stuurde moe haar naar de chiro. Gedaan met zalige zandwegen en wandelingen tussen rijpend koren onder een schitterende zon.

Later waren er nog steeds de binnenwegskes die altijd korter in afstand waren dan de straat, maar er zijn nu eenmaal momenten in een mensenleven dat er andere dingen belangrijker lijken dan onbekende wegelkes en paadjes zoeken.

Nog later realiseerde mske zich pas, dat haar ganse leven eigenlijk niets anders is dan langs onbekende paden lopen, ver van een uitgestippelde levenswandel en voorgeplaveide zekerheden.

mske hoopt dat Amke en Ella veel geheime paadjes mogen ontdekken. Ze zijn leuker dan de geasfalteerde straten al liggen ze soms niet al te effen en klinken ze wat hard.

6 gedachten over “Langs de stille paadjes

  1. Hallo Wizzewasje.
    Hier terecht gekomen via de blog van Lady Rosita.
    Zal stakjes terug komen om het op mijn gemakjes te lezen.
    Groetjes Rita

  2. Nu doet ge mij terugdenken aan ons geheime wegske.. dat bracht ons naar ons geheime schuilplaats.. Uwe Dubbelepuntige Hoofdletter was toen nog een Kommaatje.. en samen met ons klikske kwamen we voor school samen in ons geheime hol.. ne struik die vanbinnen hol was en waar ge lossen door keek.. maar dat deerde ons nie.. wij hadden die immers ingspoten met een soort van onzichtbaarheidsgoedje dat daar toevallig lag. Na verloop van tijd kwamen we daar ook op de middag.. we bouwde er een keuken, ne buro.. hetleek er wel gezellig.. we bestookten de voorbijgangers met bessekes die we in ons fietspomp staken en dan pfffft.. Ik ben er jaren geleden nog eens voorbij gewandelt.. maar heb toen de moed niet gehad om nog is te gaan kijken.. bang dat het zou tegen vallen misschien.. misschien ligt ons fietspomp er nog wel.. of is ons geheime hol ingenomen door andere pagadders die het nu inspuiten met dat onzichtbaar goedje.. ‘ t is raar om dat nu zo te typen en weten dat er een tijd was dat daar de vroegste mooiste herinneringen hebben afgespeelt.. in ne doorzichtige struik.. soms kan het leven toch zo simpel mooi zijn.. groetjes..

  3. @ Rita : oh hoe jammer. Je hebt je url hier niet vermeld, nu kan ik je geen tegenbezoek brengen. Als je toch terugkomt, zet het er dan even bij, jà ?

    @ Bart : met een fietspomp beskes schieten ? Oooh ! Dat moet ik proberen, want dat kende ik nog niet. Tja, ik moet toch mee instaan voor de opvoeding van mijn kleinpagadders hé !

    Jij mag het tegen Zoneke uitleggen !

    :lol:

  4. Men neme een fietspomp en een handvol van die rooi beskes.. men trekt het handvatteke uit de fietspomp en plaatst in het kotteke onderaan de fietspomp een rooi beske.. dan richt ge het kotteke met het beske erin naar een bepaald slachtoffer en dan foempt ge de lucht uit de fietspomp, heel krachtig.. en dan schiet het beske uit de pomp naar het slachtoffer.. als ge u dan goed verstopt hebt kunt ge blijven zitten en anders moet ge heel hard weglopen..

  5. Euhm … kunde mij geen takske of twee van die onzichtbaarmakende struik bezorgen, want dat weglopen is niks, maar dat “heel hard” misschien wel.

    :lol:

  6. wie heeft er geen geheime weggetjes gekend als die klein was. En later zocht je geheime weggetjes omdat niemand mocht zien dat je daar met je vriendje liep!hahah

Wat denkte daarvan?