Wizzewasjes

Het is niet omdat het mag … dat het moet!

Vertrouwen

Soms schrik ik van mezelf als ik nog maar eens ontgoocheld denk: “ik vertrouw niemand meer”. En weet dat dat ook zo is.

Als je dat goed overdenkt is dat echter niet juist. We vertrouwen misschien geen bekenden meer, maar we vertrouwen wel nog heel veel mensen, onbekenden dan nog.

We vertrouwen de beenhouwer, de bakker, de groenteboer, … maar zijn die wel te vertrouwen? Wie weet wat zij door ons vlees, in ons brood en onze groenten mengen.

We vertrouwen veelal mensen in uniform zoals politiemensen, postbodes, mensen van het openbaar vervoer, taxichauffeurs, pakjesleveranciers … De meteropnemers liggen al een schuif lager. Daar hoorden we al wel meer horrorverhalen over. Nu ja, politie-uniformen blijken ook zo verkrijgbaar en daar maakten criminelen ook al gebruik van.

En we vertrouwen dokters! Terwijl die toch te maken hebben met het meest persoonlijke goed dat je kan hebben.

Previous

If I needed you

Next

Handdoek met bruine vlek

10 Comments

  1. Ondanks alle deuken vertrouwen we toch nog best veel.

  2. Wantrouwen is me bekend, wijlen schoonmoeder had dat.
    Het lijkt me lastig om mee te leven, er gaat zo veel spontaniteit verloren.

  3. ms

    Het ellendige is dat je telkens het deksel op je neus krijgt als je te goed van vertrouwen bent.

  4. Das idd stof tot nadenken

  5. Kakel

    Ooit las ik een regel en daar ben ik fan van: iedereen vertrouwen is net zo fout als iedereen wantrouwen. Een gezonde dosis inschattingsvermogen komt altijd van pas.

Wat denkte daarvan?

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén