Daar was een reukske aan

In één van de banken die de laatste dagen dikwijls in het nieuws is, ging mske geld uit het kaske halen.

Splinternieuwe, krisperende briefkes waren het, zo van de wasdraad. En ergens snoof mske zo een raar luchtje op.

Toen ze later, in een winkel wou betalen en haar portefeuille opentrok, zweefde de walm daaruit in haar neusgaten. Ze rook efkes in haar portefeuille en trok een vies gezicht. De kassierster grinnikte. “Wat is’t?” vroeg Slow. “Stinken dat die doen” zei mske tegen Slow en liet hem eens aan de briefkes ruiken.

Vandaar de bewering dat geld stinkt?

2 gedachten over “Daar was een reukske aan

  1. alé ’t is ook nooit goed:als ze nieuw zijn stinken ze en als ze oud zijn zijn ze vies en stinken ook. Maar kom ik heb er liever een handvol dan geen!

Wat denkte daarvan?