Saaie wandelingen? Ze bestaan …

Wij houden van groene wandelingen. Zolang we de wandelingen van Natuurpunt doen, valt dat natuurlijk enorm mee. Maar eens je andere gaat nemen, moet je afgaan op wat je op het kaartje kan zien -op satelliet gezet- of je moet de site vertrouwen die ze aanbiedt.

En daar doen ze al net als bij hotelaanbiedingen: ze verfraaien. Ze hebben het over wijdse vergezichten als je ergens tussen twee huizen door een bos ziet staan, of ze hebben het over de vallei van één of andere rivier of beek als je een brug over gaat terwijl je in feite van het ene lintje bos naar een voetwegeltje wandelt via woonwijk na woonwijk en dat net omdat ze denken dat zo een lintje bos, een voet- of veldwegeltje tussendoor genoeg is om het geheel een wandeling te noemen.

Ik kan me dan lopen vervelen, maar vervelen dat ik me dan kan. Luc is al niet veel beter. Soms zegt hij halfweg: “recensie? Voor mij hoeft het niet”. Daarmee bedoelt hij dan dat hij de wandeling ook maar niets vindt. Daarmee bedoelt hij ook dat ik, voor wat hem betreft, de wandeling op de zwarte lijst mag zetten.

Want ja, ik houd een lijst bij van de goeie wandelingen, de saaie wandelingen en de zus-en-zo wandelingen.

Er zijn wandelingen waarbij je het bos of het natuurgebied ziet liggen, om zo te zeggen binnen handbereik, maar waar ze de wandeling net ervoor naar links afbuigen omdat daar maar weer een kerk of kapel staat, of een grote boerderij, waar ze dan een gastenverblijf van maakten en die vragen oproept over favoritisme.

Mij niet gelaten, maar waarom roemen ze dan het bos en/of het natuurgebied waar je dan wel -op zijn smalste zijde- doorloopt?

Zo gebeurde het, na de zoveelste kapel en een voetbalkantine kwam een 100m bos, waarna we een bebouwing doorliepen en ik pas bij het einde de naam van de straat las: “Nachtegalenstraat”.

Ik stopte want over die straat stond er een vermelding in de brochure. Even kijken leerde ons:

De naam verwijst naar de aanwezigheid van deze vogel in bos met hakhoutbeheer. Geniet even van dit stiltegebied.

Er was het huis waar ze aan het bouwen waren, de man met de bosmaaier, de man met de auto die ons vroeg of het grote routepad daar ook uitkwam, …

Waar die nachtegalen zich zouden ophouden, vroeg ik me luidop af. “In de voetbalkantine daarboven aan de toog na de match” zei Luc.

15 gedachten over “Saaie wandelingen? Ze bestaan …

  1. Ik vond het eigenlijk wel een komisch logje. Grappig beschreven, bedoel ik dan. Maar je hebt helemaal gelijk hoor. Met de fietsroutes is het net hetzelfde, zoals “ondergrond: meer dan de helft is autovrij”. Reken er dan maar op dat net de helft NIET autovrij is. Een goed lezer heeft tenslotte maar een half woord nodig.

    • Ik begrijp het niet. Ze verdienen er niets aan.

      Alhoewel … Voor die met die nachtegaal kochten we een kaart, dat was dan enkel een fotocopie van een andere kaart waar ze dus op de oorspronkelijke het parcours uitgetekend hadden met een fluostift.

    • Het wandelen en afwachten wat je op je pad te zien krijgt, inderdaad.

      Ik vind mensen op zich niet storend, maar ik heb wel een probleem met luidruchtige mensen of zij die over geparfumeerd het bos intrekken.

      Dat is de beste manier om geen wild te zien.

  2. Wij hebben ook meerdere wandelingen gemaakt die behoorlijk teleurstellend waren. Stukken door villawijken, langs een afvalverwerkingsbedrijf, graansilo’s… Soms verdachten we de makers ervan dat er opzet in het spel was.

    • Soms denk ik dat er opzet in het spel is als wandelingen langs die B&B’s gaan.

      Die kerken en kapellen zijn misschien begrijpelijk vermits er ook liefhebbers zijn voor gebouwen, maar waarom vermelden ze die dan niet in de beschrijving, maar wél de bossen en valleien?

      Dat is eigenlijk net zoals diegenen die het steeds hebben over: “jullie roomsen” -veralgemening bah- maar verder massa’s foto’s van kerken en kapellen gaan nemen. Dat heeft er nu niet echt iets mee te maken, maar als ik mooie gebouwen wil zien, ga ik naar Brussel. Soms kom je er elders ook wel tegen, maar dan eerder per toeval.

    • We weten ondertussen al dat wandelingen van de Provincie Vlaams Brabant wel eens van die aard kunnen zijn. Daarom wil ik meestal vooraf wel een kaartje zien.

      Ook al omdat de bordjes durven te ontbreken.

      Bij sommige van die wandelingen is er geen kaartje en moet je er maar op vertrouwen dat de bordjes er staan en loop je kans op een woonwijkwandeling.

Wat denkte daarvan?