Een kremmeke

Volgens mij werd volgend bericht geschreven om te treiteren.

Vroeger aten we meer ijs? Dat vertellen ze nadat we hier al merkten dat ons dorpje van zeven straten niet de moeite waard lijkt te zijn om eens door te rijden.

Dat deden ze vroeger wel. Elk dorp had wel een ijsverkoper.

We kunnen wel naar een crèmerie, maar die hebben we natuurlijk niet in het dorp. Willen we naar Landen moeten we ons verkleden, er naartoe rijden. Het kost dus moeite, te veel moeite en het kost ook geld, te veel geld. Een horentje met een bolleke vanille en een bolleke aardbei komen goedkoper aan de ijskar.

Vroeger aten we meer ijs? Dat ze meer rondrijden … zoals vroeger.

11 gedachten over “Een kremmeke

  1. ’n pieleke koud van de ijscoman die door de straat reed. Nostalgie van de bovenste plank. En tja om nu hele toeren uit te gaan halen om een ijsco te gaan eten dat is toch ook wel wat.

  2. Met twee crèmeries binnen een straal van 200 meter (in ons onooglijk dorp, jawel) is er hier aan kremmekes geen gebrek. En alsof dat nog niet genoeg is, zit er in onze diepvriezer ook altijd wel een kleine (hm) selectie van Ben & Jerry’s, Australian of Het Ijsboerke.

  3. Ijscokarren heb ik al jaren niet meer gezien. Met drie supermarkten en een Aldi is het niet nodig, maar vroeger was het een feest. De Sierkan en Vami kwamen langs op zondagmiddag. Ze hadden het druk.

    • Vroeger kwamen ze hier wel rond, maar dan reden ze zo snel dat je de tijd niet kreeg om buiten te gaan.

      Daarna begon het, dat ze enkel hier kwamen als het regende, nooit als het warm was. Ze zegden dat het hier niet loonde. Natuurlijk niet, als het regent en/of als je er door raast.

Wat denkte daarvan?