Geen reiger

We hadden het brugje nog nooit gezien, maar Luc wilde even een nieuw bord lezen dat ze daar hadden neergepoot en zo ontdekten we het.

We ontdekten nog meer. Onder de brug zat een reiger gewoon mooi te zijn. En ik had het fototoestel niet bij me en Luc zijn camera niet. “Altijd meenemen” zegden we “zelfs als we naar de Coop komen”.

Jammer maar helaas, we zagen reigers genoeg maar niet meer daar onder die brug. En die brug deden we haast dagelijks aan, gewoon om te kijken of hij …

Soms nam ik nog maar eens een foto zonder reiger. Die foto’s krijgen dan wel allemaal als titel: “geen reiger”.

Pas thuis, dat is twee weken later, vraag ik me af waarom ik het beest niet met mijn gsm fotografeerde. Meestal denk ik daar op tijd aan. Die keer niet.

Verloren kansen blijven ook wel lang in het geheugen.


Meer foto’s.

11 gedachten over “Geen reiger

    • Het zal dan wel zijn opvolger zijn want het duurt een jaar eer we er terug zijn of we zouden met de lotto moeten winnen.

      In elk geval heb ik besloten dat ik altijd en overal mijn fototoestel meeneem, zelfs hier en zelfs naar de Colruyt.

      Je weet nooit wanneer je wat zal zien.

  1. Zeer herkenbaar, ik wandelde met de hond langs een stilstaand watertje in de buurt en daar zat me een knoeperd van een schildpad op n steen in ’t zonnetje te soezen. Thuisgekomen helemaal enthousiast…zegt Chris foto???

    Mooi plaatje de reiger denk ik er wel bij.

    • Dat is écht om groen te ka…

      Zo blijft die buizerd ook nog in mijn herinnering hangen. We reden voorbij een boomgaard, wat hier niet zo uitzonderlijk is. En buizerds strijken zo af en toe neer op de steunpalen voor de bomen. Maar deze zat helemaal vooraan.

      Ik riep: “stop!” maar Luc kon niet stoppen, die achter ons was weer maar eens eentje die op de trekhaak -die we niet hebben- zou gaan hangen.

      Ellendeling!

Wat denkte daarvan?