Wanorde in mijn hoofd

September kwam en bracht het einde van de zomer mee.

Wat september ook nogal dikwijls meebrengt is een zekere weemoed. Deze keer -en ik denk dat dat ook al vaker voorkwam- heeft september de gehele orde in mijn hoofd op stelten gezet. Alles wat er in zit lijkt ineengestort, complete chaos.

Mijn gedachten razen heen en weer, ik concentreer me om probleem zus op te lossen en probleem zo, dan is probleem anders ook ineens uit de weg.

“Laat me toch gerust” denk ik, als weer één of andere aan mijn oren komt hangen met een vraag waar ik de oplossing niet van weet? Ik wil probleem zus en zo en anders niet achteruit schuiven voor maar weer een probleem waar ik tot dan toe geen rekening mee hield.

“Mijn hoofd zit eivol” zucht ik. “Ik kan niet meer” denk ik terwijl ik toch maar verder ga.

En dan komt Luc met één van zijn problemen op de proppen. We tanken en Luc zegt: “help je me eens mee onthouden dat de naft hier 1.279€ kost, dan vergelijk ik dat even aan de pomp wat verderop.

Probleem zus en zo en anders smakken de deur dicht en zeggen tegen probleem 1.279€: “jij komt er niet in!”

Ik heb er dan maar een concept van gemaakt.


Meer foto’s.

9 gedachten over “Wanorde in mijn hoofd

    • Inderdaad, er zijn zo van die dagen. Dat van die koelkast klopt ook wel. Je moffelt ze weg maar dan ineens, door een simpele opmerking, zijn ze daar weer, ongewild maar toch present.

Wat denkte daarvan?