Het één na het ander …

Er was een tijd dat ik geen smartphone wou. Tot ik in 2014 aan een nieuwe telefoon toe was en er eentje wou waarmee ik ook foto’s kon maken.

In de begin periode wou ik geen mobiel internet, maar ergens ging ik het toch wel een beetje ridicuul vinden dat ik recht had op dat internet en het niet wou en dat ik ook nog 120 belminuten had, waar ik er misschien eens 3 van gebruikte. De telefoon ging op internet. Als ik het zo bekijk moet dat ongeveer een jaar later geweest zijn.

Het is nu niet zo dat ik constant met die telefoon in mijn handen zat, maar ik merkte wel dat ik soms niet op internet geraakte, waar mijn telefoon wel beweerde verbinding te hebben. Ik weet het aan de slechte wifi van die hallen waar we waren.

Drie jaar heb ik hem nu. En het stoort me dat de batterij van die telefoon leeg lijkt te lopen als een lekkende kraan. Thuis niet, maar ja, dan gebruik ik die niet. Sommige nachten wel en dan vraag ik me af wat hij dan uitspookte. Maar eens we vertrekken is het dweilen met de kraan open.

Ik kan hem niet meer langer dan een uur gebruiken -en ik gebruik hem al niet intensief- of die moet aan de oplader, ofwel in de auto of aan de powerbank. Wat nu? Een andere telefoon? Of een nieuwe batterij, die ik zelf wel kan vervangen, al blijkt dat dat niet bij alle smartphones zo te zijn.

Vorige week bij Sunparks kreeg hij kuren. Hij was verbonden met internet, gaf hij zelf toe, maar beweerde dat ik niet op internet kon. Afzetten en opnieuw opzetten baatte niet. Hij vertikte het zelfs om naar de wifi in het Parkcenter over te schakelen. Ik begon me te realiseren dat die telefoon van mij toch nooit toppie geweest was als ik het zo overdacht. Dat krijg je dan als je geen internetfreak bent.

We gingen bij Proximus langs om even te informeren over iets anders wat onmiddellijk opgelost werd waarop ik die telefoon te berde bracht. En ja, wat ik vreesde werd bewaarheid. Ik zou er eventueel een andere batterij kun in stoppen, maar die internetproblemen hebben te maken met een slechtwerkende soft- of hardware. Het zou aan beide kunnen liggen.

Dat wordt een nieuwe telefoon. De prijzen van die dingen, vooral als je er ook mooie foto’s wil mee maken, zijn al niet om verheugd van te worden maar wat mij het meeste stoort is al de rompslomp die het weer gaat meebrengen.

Zucht! Ik zal nog even aanmodderen, denk ik, tot al de rest weer een beetje in de plooi valt.

16 gedachten over “Het één na het ander …

  1. Ik koop sowieso om de twee à drie jaar een nieuwe telefoon. Die dingen zijn niet gemaakt om veel langer mee te gaan. En zó duur zijn ze toch niet meer, zelfs met een goede camera. Mijne heeft 13 MP, ik gebruik mijn gewone hybridecamera zelfs al lang niet meer. Te veel gesleur.

    • Ik vind 500€ voor een telefoon die maar drie jaar meegaat (of zou meegaan) echt wel veel en dat is niet eens het laatste model want het laatste heeft gezichtsherkenning en dat wil ik niet (kan veel te dikwijls fout lopen).

      Die ik nu heb had een goede camera, maar het duurde niet lang. Ik dacht eerst dat het kwam omdat ik hem in Sherwood Forrest had laten vallen, maar toen ik ging opzoeken of ik die camera kon vervangen bleek het aan het model te liggen.

      Als ik nu naar de toestellen ga kijken die zo een 300€ kosten, dan hebben ze allemaal zware fouten. Dat is mijn gedacht, anderen vinden het misschien niet zo erg.

      • Oh, maar ik koop geen telefoon van 500 euro. Daar zou ik nog niet mee willen rondlopen … stel dat ik hem verlies! Mijn telefoon kost 199 euro en doet wat ik ervan verlang. Meer moet dat voor mij niet zijn.

        • Deze die ik nu heb kostte indertijd net geen 300€, heeft altijd voldaan omdat ik hem eigenlijk zo goed als niet gebruikte voor internet, waar hij dus helemaal niet voldoet en omdat ik dacht dat de mindere kwaliteit voor foto’s aan die val te wijten was.

          Hoe ik het ook bekijk, die dingen zijn te duur. Oftewel 500€ voor eentje dat wel voldoet, ofwel (veel) minder voor ene die me niet geeft wat ik wil. Dat hangt natuurlijk af van wat je ervan verwacht.

  2. Omdat ik zelden onderweg bel doe ik het nog steeds met een kleine gsm waarop ik alleen kan bellen en sms-en. Abonnement bij Simpel.
    Internetten en bloggen doe ik liever op tablet en laptop.
    Het zou anders zijn wanneer ik veel weg moest.

    • Daarom wou ik in het begin ook geen smartphone. Maar toen ging die teleoon van mij niet goed meer en ik kocht een nieuwe maar ik wou er wel foto’s kunnen mee nemen aangezien het fototoestel toen ook kaduuk was. Dus kwam deze de ik nu heb

      En eigenlijk vind ik het een geweldig gerief. Niet dat ik constant op internet zit, maar tijdens de pauzes op de evenementen kon ik even het blog bekijken (als die meewilde), of ik kon even de mails beantwoorden (ik was toen ook nog zelfstandige). Het was gewoon handig.

      Dat hij eigenlijk minderwaardig is/was komt nu pas uit, ik kan er dus niet over klagen omdat het aan mij ligt dat mijn nikkel te laat gevallen is dat er wat aan scheelde. Oftewel: liefde is blind, al is het dan een ding.

      Maar nu? Ik wil nu geen windowsphone meer. De apps zijn te beperkt. En ergens loopt een of andere samenwerking ten einde. En hoe ik het ook draai of keer, als ik ingeef wat ik wil en wat niet kom ik steeds op die ene telefoon uit. Puur toeval is dat dezelfde als die welke Zoneke en Querida ook hebben.

      Ga ik naar nog een vroeger model kijken, dan deugt de camera weer niet meer. En dat wil ik wél hebben. Het gebeurt dikwijls in de auto dat ik me beklaag dat het fototoestel op de achterzetel ligt. Soms rijden we ergens naartoe en heb ik dat fototoestel op schoot.

  3. Die van mij dient vooral als fototoestel. Mijn norm voor een goede smartphone is een goed fototoestel en de rest is bijzaak. Als de familie mij kan bereiken is het o.k.
    Het is dus afwegen wanneer je zo’n ding koopt. Wat is voor jou belangrijk? Wat doe je ermee? Want inderdaad… ze zijn ook snel naar de vaantjes.

    • Ik loop mijn geweten te sussen omdat ik zo een duurder model wil omdat hij goede foto’s moet kunnen maken. Anderzijds wil ik geen geld uitgeven aan een toestel dat niet kan wat ik wil.

      Eeuwige twijfelaar, dat ben ik.

      • En ik ben dan weer de impulsieve en kan zeer snel beslissen. En toch heb ik zelden spijt van een aankoop.
        Vraagje: zijn (of waren) er voordelen aan een windows phone tov een Android/iPhone? Ik heb altijd Android gehad dus ken het verschil niet.

        • Voor bepaalde dingen kan ik wel impulsief en snel beslissen. Maar als het over dit soort zaken gaat is het een kwestie van geduld te hebben tot ik ineens de knoop kan doorhakken.

          Voordelen? Neen, zeker niet. Ze waren er indertijd wel maar de Windowsphone raakt nu hopeloos achter.

          Ik ken Android niet, Iphone nog minder. Maar er zijn wel meer mogelijkheden wat apps betreft. Zeker dat nu blijkbaar die opgang van de Windows gestuurde telefoon stopgezet is.

  4. Eens zo’n smartphone wordt het moeilijk om hem niet te vervangen wanneer hij stuk gaat. Alhoewel ik hem heel weinig gebruik, zou ik hem toch niet meer kunnen missen.

    • Precies. We gebruiken hem alleen als het echt nodig is en als hij dan niet meer naar behoren functioneert is het inderdaad een gemakkelijke stap naar een nieuwe.

      Moest ik hem gebruiken zoals zovelen waarbij het lijkt of hij vastgegroeid zit aan hun hand, dan zette ik die waarschijnlijk af. Dat is pas om gek van te worden.

Wat denkte daarvan?