Een wattenkop

Daarmee stond ik gisterenmorgen op, net of ik had een verkoudheid in wording. Of … had ik ze ongeweten wél in incubatie gehad?

De uitleg was echter simpel. Donderdag hadden we de griepprik gehaald. En al heb ik niet echt last van die griepprik, ik herinnerde me dat ik vorig jaar precies hetzelfde had gedacht.

Ik was zo doefes dat de dagelijkse sudoko een kwelling werd.

Ik zit hier dus zo een beetje te suffen …

(…) als ik iets raars voel aan mijn oor. Ik tast. De rechter oorbel is toch weg zeker! Ik kijk even rond, maar we staan niet midden in een bos, (…)

… ik zit gewoon maar thuis.

Ik ben wel nog helder genoeg om te bedenken dat ik op de badkamer een licht tinkelend geluid had gehoord. Die oorbel lag er wel maar hangt het echt uit. Het slotje is echter onvindbaar.

Goeie morgen!

En dan gingen we in de namiddag Amke en Ella nog halen voor het weekend. Gelukkig kon ik gewoon naast Luc in de auto verder doefes zitten zijn.

9 gedachten over “Een wattenkop

    • Ik weet dat ik vorig jaar ook heb gedacht dat ik misschien al een verkoudheid had toen ik die prik liet zetten. Waarschijnlijk was dat dan ook een reactie er op.

      Ik was/ben niet ziek, maar reageer er blijkbaar toch op.

      Het is niet echt genoeg om te zeggen: “nooit meer”. Want vorige winter heb ik niets gehad, zelfs geen verkoudheid.

  1. Aan mijn lijf geen griepprik. Een keer heb ik mij laten verleiden tot een vaccinatie. Prompt kreeg ik de griep. Sindsdien geen gebruik meer van gemaakt. Even afkloppen…maar nooit meer griep gehad.

    • Ik heb slechts één keer een griep gehad, maar blijkbaar moet ik me laten vaccineren omdat Luc te dikwijls een bronchitis heeft.

      En och, voor die anderhalve dag watten, ik zal dat wel overleven zeker.

Wat denkte daarvan?