Het is hier altijd hetzelfde

Het regende. In welke mate dat nog nodig is te vermelden, dat weet ik niet, maar allee, voor sommigen die volledig van de wereld zijn, kan dit nuttige informatie zijn voor wat komen gaat.

Het regende dus en Slow en mske moesten erdoor met hun fiets. Nu heeft mske twee regenjassen en een regenvest, maar laat die nu toch alle drie maar tijdelijk water tegen houden. Die regenvest was ooit een hele goeie en een hele straffe, maar dat ooit is nu al lang geleden. Zodoende kocht mske zich twee jaar geleden zo een dikke blauwe plastic fietscape maar om te gaan stappen. Dik blauw plastic zoals in lomp en mottig.

Gisteren dus begon mske zich klaar te maken, zo een drie kwartierkes voor ze moesten vertrekken en bedacht dat ze begin juli, met het mooie weer, die cape van de fiets had gehaald en die zomaar op de eetkamertafel had gedeponeerd. Maar daarna waren toch nog Zoneke en Bollie eens komen eten en waren de kindjes toch al een paar keer geweest. Toen had die blauwe cape niet meer op de tafel gelegen. En mske dacht dat Slow die wel zo weggeruimd hebben. “Slow” begon ze welgemoed “heb jij mijn blauwe cape verlegd?” Slow viel uit de lucht. Hij had geen weet van een blauwe cape. mske begon te foeteren. Dat het hier altijd hetzelfde is als ze wat moet hebben, dat ze dan altijd moet zoeken en ik zag haar aan Poesjkin denken. Ineens … daar lag hij! Hare nikkel. Ze had die blauwe cape zelf weggelegd en wel op het onderste schap van de schoenkast. Poesjkin trok een rare toot.

Gisteren, maar dan iets later, begon Slow zich klaar te maken, zo een vijf minuutjes voor ze moesten vertrekken, en hij ging zijn regenfrakske pakken dat hij dacht dat in de grote rugzak zat, waar het niet zat, of dat in de kast hing, alwaar het ook niet hing. “mske” begon hij welgemoed “weet jij waar mijn regenfrakske is?” mske viel uit de lucht. Zij had geen weet van het regenfrakske. Slow begon te foeteren. Dat het hier altijd hetzelfde is als hij wat moet hebben, dat hij dan altijd moet zoeken en ik zag hem aan Poesjkin denken. Ineens … daar lag hij! Zijne nikkel. Hij had dat regenfrakske zelf in de kleine wandelrugzak gestoken. Poesjkin trok een rare toot.

Poesjkin heeft wraak genomen! En hoe!

Maar dat is voor later want anders is de pointe van dit verhaalke naar de botten.

5 gedachten over “Het is hier altijd hetzelfde

  1. Heb hier net al in de wie is wie in de kantlijn zitten zoeken, maar niet kunnen vinden…wie is Poesjkin? (behalve dan de langharige kat van mijn zussie die ook zo heet haha..zijn broertje heet Breezer..en dát zijn dan de katten van een mens die amper iets alcoholisch lust! hahahaha!)
    Maar goed…is het ook een kat? ik zal het betreffende postje niet gelezen hebben vrees ik.
    Over dingen terugvinden…ik loop dan in gedachten altijd helemaal na wat ik toen en toen precies gedáán heb..maar als het al langer geleden was, werkt dat niet altijd even goed hè! hahaha!

    Wat betreft jouw reaktie bij mij…helemaal niet nodig om te kwatten hoor haha smerig ja, ik geloof je metéén als je zegt dat je het niet gekopiëerd hebt! Soms schrijf je puur toevallig wel eens over hetzelfde hè…ik kom dat ook geregeld tegen hoor..niks mis mee. ( kan er wel kwaad om worden als mensen, die zelf doorlópend dingen van anderen écht overnemen, mij dan gaan lopen beschuldigen van plagiaat…alsof ik het expres deed!)
    Laat maar komen dat postje! ))

  2. Oei dat is een hiaat in de “Wie is Wie”.

    Ook gezien dat ik die dringend eens zou mogen aanpassen, want er staan daar een paar personages in die er nu niet echt meer toe doen en die dan eigenlijk wel onderaan het lijstje mogen staan.

    Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb (met dank aan Louis Neefs) maak ik dat eens in orde.

  3. Ooooh…een huisspook hahahahaaa ach jaaaaa!Soms zou je inderdaad weleens denken dat er zoiets bestaat hè hahahaa!

    Btw…had de tweede reaktie al weggehaald haha…er stonden er inderdaad twee!

  4. Hahahaha … Grappig verhaal … grappig verteld… ! Spijtig dat wij die toottekes niet mee hebben kunnen zien, maar ze me voorstellen kan ik: twee grote onnozele kijkers met daarin een blik van-hoe-kan-mij-nu-zoiets-toch-overkomen …

  5. Heb ik chance dat ik wat later kom lezen!Met de uitleg in de vorige reacties kan ik nu helemaal volgen,hahaha!
    Ik zie de situatie al voor me met dit verschil dat ik mijn spulen zelf terugvind en mijn wederhelft niet.Dan is het ook van “’t is hier altijd hetzelfde “alsof ik ewpress iets verkeerd heb weggelegd ,terwijl hij het zelf is.

Wat denkte daarvan?