De navond

De navond komt zo stil, zo stil
zoo traagzaam aangetreden,
dat geen en weet, wanneer de dag
of waar hij is geleden.
’t Is avond, stille … en, mij omtrent,
is iets, of iemand, onbekend,
die, zachtjes mij beroerend, zegt:
“‘t Is avond en ‘t is rustens recht.

[Guido Gezelle]

Een gedachte over “De navond

Wat denkte daarvan?