wizzewasjes

Tegen de normale gang van zaken in stonden Slow en mske vanmorgen vroeg al om twintig voor negen voor de deur van de Lidl. Waarom zo vroeg ? Gewoon omdat ze niet wisten hoe lang ze er over zouden doen om daar per fiets te geraken. Waarom de Lidl ? Omdat er vandaag broodoventjes in de Lidl stonden.

Nu zijn ze hier nogal tegen dat gedoe om te wringen om iets vast te krijgen. Zodoende hebben Slow en mske nog nooit gaan staan wringen in de Lidl. Maar nu wilden ze absoluut zo een oventje. Ze wilden dat uitproberen.

We hebben hier al dikwijls genoeg het probleem met de bakkers langs hier uitgelegd. En we hebben ook al verteld dat Slow en mske al twee keer een hele tijd zelf bakten, maar dan wel met de nadruk op zélf. Deeg maken, kneden en bakken in de gewone oven. In 2005 kreeg mske een muispols. Dat had met dat brood niks te zien, alleen was dat nogal onhandig voor het kneden. En later kreeg Slow last in zijn schouder. Met hetzelfde gevolg : ze kregen weer broodproblemen.

Kijk ! Alle commentaren ten spijt, als dat oventje de oplossing blijkt te zijn, kunnen Slow en mske achteraf nog overwegen om elders een andere te kopen. Maar als dat oventje goed werkt ziet mske daar nu echt het nut niet van in.

Ze brachten ineens zo van die samenstellingen mee. Om te beginnen. Later kunnen ze nog zien of ze die gaan blijven gebruiken of terug zelf alle ingrediënten gaan mengen. Dat is nu nog niet aan de orde.

Het eerste broodje rolde zo tegen drieën uit het oventje. Een wit brood. En weet je wat ? Door de geur van dat broodje kregen Slow en mske toch honger zeker en dus hebben ze maar gevieruurd. En de helft van dat broodje was op. Net nu mske haar achtste kilo kwijt was.

Het volkorenbroodje was klaar om vijf uur. En Slow kreeg net weer een hongertje. Het volkorenbroodje is niet half op. mske heeft deze keer wel aan de baskuul gedacht.

Nu nog Waldkorn. Dat zei mske. Ze weet wel waar ze die kan bekomen. Bij de boerenbond-maar was dat nu al samengesteld- en bij O’Cool. Dat zal eerst nog eens uitproberen worden welke het wordt.

Het is een feit, “Man bijt hond”, speelt in op de actualiteit. Zo konden we gisteren naar aanleiding een uitspraak van Pascal Smets, Vlaamse minister van onderwijs, over games in de klas (du-uh, wat is mis met spellen), twee gamers (nog du-uh) hun enthousiasme horen uiten.

Want werkelijk, je leert er zoveel meer mee dan met de klassieke leermethode. Zo kan je dingen leren die je nu in de scholen niet ziet en die dus geen mens weet en zo leer je ook alert reageren. Oh ! werkelijk. En voor taal was het ook zo goed. Zie je, die spellekes zijn in het Engels en dan leren de kinderen toch gemakkelijk Engels. Of niet soms ? En daar blijft echt wel veel meer van hangen dan van een leraar die vooraan in de klas een saaie uitleg geeft. Jawel.

Doen zou ik zo zeggen. Dan kunnen de kinderen thuis, in plaats van te spelen efkes leren spreken in hun moedertaal, want die ene die stotterde niet helemaal maar vlotjes spreken was het ook niet en de andere, die wist dan wel het woord “dungeon” maar wat was dat nu weer in ‘t Vlaams ?

Fons Wuyts, een blogger uit Beerse heeft een club gesticht, de “Terug Plezant Club”. Daarmee wil hij bekomen dat het woordje “plezant” aanvaard wordt als standaardtaal omdat dat woord een Vlaams woord is en “leuk” een Nederlands.

Onmiddellijk moeten daarop natuurlijk reacties komen van de zifters, meer bepaald de muggenzifters die nu komen te vertellen dat standaardtaal die woorden omvat die over het ganse Nederlandssprekende grondgebied gebruikt worden. Wel, dan is het een feit dat ook hier eerst de taal werd vernederlandst eer ze die standaardtaal ingevoerd hebben, want in mske’s schooltijd werd “leuk” niet gebruikt. Zo simpel is dat.

Nu gebruikt mske natuurlijk ook meestal wel “leuk”, gewoon omdat ze er nooit over nadacht, maar als ze dat wel doet, dan vindt ze dat Fons Wuyts uit Beerse gelijk heeft. Niet omdat ze wil dat “plezant” in plaats van “leuk” zou gebruikt worden, néén, eigenlijk is er een nuance, zodat beide woorden mekaar aanvullen.

Laat ons dit nu eens illustreren aan de hand van een voorbeeld.

Sonja stuurde ons uitnodiging voor haar trouwfeest. Dat vonden we leuk. Het feest zelf was plezant.

 
 
pske van mske : ziede wel dat ze langs die kanten “bengels” i.p.v. “kinderen” gebruiken. En Slow is namelijk in Beerse geboren.

Zoneke woont niet in een grootstad. Zoneke woont ook niet in een gebied waar agressie hoogtij viert. Zoneke woont in een gewoon Vlaams dorp. En zo gaat Zoneke op die mooie dinsdagavond Bollie afhalen op haar werk, in een ander gewoon Vlaams dorp.

Zoneke neemt zijn voorrang van rechts en ziet de van links aankomende brommer ineens volgas geven en dan begint die te toeteren, maar te toeteren zodat Zoneke denkt dat die brommer de auto geraakt heeft. Hij stopt. Bollie begint stilaan het raam naar beneden te laten om te horen wat er de man scheelt als ze ziet dat die uithaalt en snel draait ze het raampje terug dicht en de vuist van de man raakt vol de ruit.

De kerel gaat volledig door het lint en attakeert de auto als een wilde. Natuurlijk heeft Bollie op dat ogenblik de deur ook al vergrendeld en Zoneke wil eigenlijk uitstappen om te horen wat die vent bezielt, als daar toch -alle geluk- twee wagens achter hen een politiewagen de straat uitkomt. De agente maant de kerel tot kalmte aan. Die schrikt zich een hoedje, wil op zijn brommerke springen en er vandoor gaan maar de agente verhindert dat, waarop hij ook tegen haar agressief wordt, verbaal dan toch.

Er wordt een mobiele ploeg bijgeroepen, de man wordt meegenomen en Zoneke legt klacht neer want de ganse passagierskant van de auto ziet er nogal gehavend uit. De man verblijft al tien jaar illegaal in ons land, de brommer is niet verzekerd, de man ook niet. Gelukkig heeft Zoneke een omnium.

Zoneke’s auto heeft de brommer niet gehinderd, de brommer heeft op geen enkel ogenblik de auto geraakt. Het is niet duidelijk waarom die vent de kolder in zijn hoofd kreeg aangezien Zoneke op die plaats wel degelijk voorrang van rechts had.

En dan denkt mske dat het nog een geluk is dat Amke en Ella niet in die auto zaten. Ze konden een schrik gepakt hebben voor de rest van hun leven of misschien hadden ook zij leren haten.

Kijk, we hebben een hekel aan de predikers van de haat, maar we hebben even goed een hekel aan de voeders van de haat. Je land ontvluchten en een beter leven willen is één ding en je goed recht. Je land ontvluchten omwille van terreur en dan de terreur zelf op een ander beginnen uitoefenen is wat anders.

Weet je nog dat we vertelden dat de slakken van de ridderspoor hadden gevreten ? En weet je nog dat die zelfde ridderspoor achteraf niet spoorde zodat mske die een stuk selderij noemde en hem uiteindelijk verplantte ?

Toen Slow’s zus hier was zei mske dat ze die ging wegkiepen. Maar aangezien er net op dat ogenblik een paar groenige sprietjes zichtbaar werden en Slow’s zus vond dat de plant nog een kans verdiende, is hij blijven staan.

Weet je nu wat ? De ridderspoor staat in knop en kan elk ogenblik beginnen bloemen. “Val nu dood” zei mske waarna ze als naar goede gewoonte erbij zei dat ze dat niet moest doen. De ridderspoor ook niet trouwens.

Het is een eigenaardig iets dat Slow soms aan mske vraagt of ze een bepaald programma ooit zag. Meestal gaat het dan om programma’s die op de Nederlandse TV waren uitgezonden. Neen, die programma’s kent mske niet want die kon ze niet zien.

Want ooit, lang geleden was er nog geen kabel. Dan ontvingen de mensen hun TV via de antenne. Die antennes moesten zo hoog mogelijk geplaatst worden. Bij mske thuis heeft die antenne nooit op het dak gestaan, al was dat op andere plaatsen wel het geval, maar bij klein mske stond of hing die op zolder. Als er storing was omwille van het weer, sneeuw noemden ze dat, dan trok mske’s vader naar de zolder, liet de deur open,draaide met de antenne tot zij beneden zagen dat het goed was en dat dan efkes naar boven riepen.

Toen mske kind was woonden ze in Oost-Vlaanderen. Daar konden ze Nederland niet op het scherm krijgen want de zender van Lille -wel degelijk Rijsel- zat te kort bij, zodat ze wel de BRT en de RTB en de Franse zenders konden ontvangen maar geen Nederland. Waar ze later woonden hebben ze wel een paar keer iets op de Nederlandse TV gezien, maar dat ging dan via Eurovision. Dan kreeg je zo een speciaal testbeeld.

Nog later werden de Nederlandse zenders van het scherm geweerd door het feit dat ze te kort bij zender Waver woonden. De torens van zender Waver zijn nog steeds van ver te zien trouwens.

Later werden de antennes kleiner en het bereik groter. Al moesten die binnenantennes soms ook nog bijgeregeld worden.

Waarom Slow die programma’s dan wel kon zien ? Niet moeilijk. Slow komt uit de Noorderkempen. Dat is wel heel kort bij Nederland.

Om de zaak nu volledig te maken moeten we nu ook nog vertellen dat dan later de kabel kwam, maar eigenlijk is die nu ook zo goed als passé !

Slow had het al een paar keer over het zatte varken gehad. Ook over de vader die als hij boos was op zijn zoontje heel erg luid: “Emiiiiil” riep. En dan was er vorig jaar ook de Pool die het ook kende want, net toen Slow tegen iemand anders “Kamiel” zei, repliceerde hij met: “neen Emil”.

Op de zaterdag van Sinksen stonden Slow en mske op een rommelmarkt en Slow nam de DVD-box in handen. Hij draaide hem om en om, waarop mske zei dat hij hem moest meenemen als hij die zo graag had. Maar neen, dat was niet voor hem. Hij bekeek die gewoon en neen, hij moest die niet hebben. De man wist nog te vertellen waar hij de volgende dag zou staan.

Terug in de auto op weg naar huis, begon Slow over die DVD’s, dat het misschien leuk zou zijn voor als Amke en Ella hier waren en mske zei dat ze die de volgende dag dan wel gingen halen. Maar toen gaf de auto de geest.

Sindsdien heeft Slow nog wel een paar keer “Emiiiiil” geroepen. Op de rommelmarkt van de zondag voor die van gisteren stond de DVD-box. Maar de vrouw vroeg het dubbele van wat die andere had gevraagd. En dat vond Slow teveel en dat vond mske eigenlijk ook.

Gisteren kwamen ze Emil nog maar eens tegen. Dezelfde van die keer met Sinksen, die Slow die keer om en om had gedraaid. Hij draaide hem terug om en om en legde hem terug weg. mske nam de box, betaalde en stopte die in Slow’s handen en zei dat hij die nu niet meer kon terugleggen. Maar dat was niet voor hem hoor ! Dat was voor de bengels. Bengels is het woord dat Slow gebruikt voor wat men in het AN kinderen noemt. Zelfs voor de zoon van Slow’s zus wordt nog steeds het woord bengel gebruikt en dan te weten dat Win tegen de 40 aanloopt.

Nu was mske dat hier thuis zo wat op het internet aan het opzoeken, want mske kende het niet. Ze vond een uitleg die ze bizar vond. Daar stond dat de personages nog steeds Zweeds spraken maar dat ze Nederlands oversproken was. Wat was dat ?

Ze hebben gisteren dan maar naar één van die afleveringen gekeken. Eerst deed het wat vreemd aan. Dat Zweedse met dan die Nederlandse stem die vertelde, maar na verloop stoorde het niet meer en mske denkt dat Amke en Ella Emil wel leuk zullen vinden. Zij vond het leuk, dat staat buiten kijf, want ze is twee keer in de lach geschoten. En dan heeft ze dat zat varken nog niet gezien.

Aangezien de rommelmarkt op dezelfde weg lag als die van vorige week, kwamen ze natuurlijk terug aan het begijnhof van Tienen voorbij en aangezien ze vorige week door al die bandenmiserie er niet waren kunnen stoppen zoals ze hadden gepland, hebben ze dat dan nu maar gedaan. In het terugkomen natuurlijk, want je kan nooit weten wat er hier of daar onderweg nog hun weg kon kruisen.

Er was in het oprijden al dat eigenaardig voorval geweest van die ene die met zijn fiets op de veldweg stond terwijl een tweede nog uit de bosjes kwam, terug de bosjes indook, er uit kwam, er terug indook om er uiteindelijk met een fiets uit te komen. Hij kruiste Slow en mske alsof er geen vuiltje aan de lucht was.  Zij was er nie geiren bij.

En ja, zo stopten ze aan het begijnhof net toen er daar ook nog een auto stopte waar er twee uitstapten. Toen Slow en mske binnen waren -wat heet in dit geval binnen- kwamen die er ook aan en ze hadden hun zetelke bij. De snelheid waarmee ze bij het zien van Slow en mske omdraaiden en zich niet meer lieten zien … Soit …

Toen Slow zag dat er bodemverlichting voorzien was, zei hij dat hij wel eens graag zou teruggaan als het donker is.   Hoe dat in zijn werk moet gaan, zullen ze nog eens moeten uitvlooien, want donker betekent ofwel later of op de avond ofwel later op het jaar, maar dan is het ook nog koud.

Slow en mske, die nog steeds op zoek zijn naar een paar kleinigheden kwamen er daarvan toch gisteren eentje tegen op de rommelmarkt. Kostprijs 2€ en mske haalde een briefke van 10€ boven dat ze aan de verkoper gaf. Die ging naar zijn vrouw en vroeg of ze kon wisselen.

Die keek op en vroeg aan de dame van het volgende kraampke of die soms geen 5€ had voor meniejer. Die keek ook op en begon in haar geldbeugel te wroeten, waarop de eerste vrouw naar Slow keek en zei : “ge hebt toch wel een minutje hé meniejer ?”

Toen ze die 5€ in haar handen kreeg, zei ze -tegen zichzelf waarschijnlijk- terwijl ze in haar zakken tastte : “en nu nog 2€ voor meniejer”.

Uiteindelijk gaf ze ‘t geld aan haar man en zei : “geef dat maar aan meniejer”.

De man gaf de 8€ aan mske die hem bedankte en dan haar tong bekanst ingeslikt heeft omdat ze op het punt stond te zeggen : “nog een goeiendag meniejer”.

Het was de ganse weg wind op kop geweest van hier tot aan de rommelmarkt. En Slow en mske waren nog maar goed op de rommelmarkt of ze kregen al weer de wind op kop, maar van een ander soort. Het soort waarvoor de meeste mensen zich discreet efkes afzonderen of toch ergens waar ze ongemerkt kunnen … als er dan al niemand in de buurt is die begint te snuffen en zeer ongegeneerd vraagt : “wie heeft er hier ene gelaten”.

Dat vroeg niemand want er viel niks te snuffen, het was een luidruchtige. Slow en mske bekeken mekaar en dachten dat ze de voortbrenger geschrokken zouden zien rondkijken omwille van deze ontsnapping. Niets was minder waar. Integendeel, hij liet een tweede op de eerste volgen, al even luidruchtig. En als ze dan dachten dat het daarmee ten einde was. Ook niet waar. Daarna kwamen er nog een hele resem nazaten.

Slow en mske hebben zo een “moh” gezicht naar mekaar getrokken en eens gemonkeld, meer niet.  Maar eigenlijk hopen ze dat nu niet iedereen dat gaat beginnen doen.